Τρελοποδόσφαιρο


Όταν ο Κοριντόν έγινε σκορπιός! by stokegeo
20/10/2019, 16:57
Filed under: Γκολ, Παίκτες

Ο, μεσοεπιθετικός, Σαρλ-Εντουάρ Κοριντόν (Charles-Édouard Coridon, γενν. 9/4/1973) έπαιξε στη Ligue 1 της Γαλλίας την περίοδο 1995-2005, με τη φανέλα τριών διαφορετικών ομάδων, της Γκινγκάμπ (1995-1999), της Λανς (1999-2004) και της Παρί Σεν Ζερμέν (2004-05).

«Έγραψε» 226 συμμετοχές και 19 γκολ στην ανώτατη κατηγορία του γαλλικού ποδοσφαίρου, κατόρθωμα αναμφίβολα αξιόλογο. Το διάστημα 1990-93 είχε αγωνιστεί στην Κλαμπ Φρανσισκέν της Μαρτινίκας (χώρας γέννησης και καταγωγής του) και από το 1993 ως το 1995 συμμετείχε στη Γ’ και στη Β’ κατηγορία της Γαλλίας με τη Γκινγκάμπ. Πάντως, στα χρόνια αυτά, τα καλύτερα της καριέρας του, κάποιον σπουδαίο τίτλο δεν κατάφερε ποτέ να κατακτήσει (εκτός από ένα αργυρό μετάλλιο στο Κύπελλο Γαλλίας το 1997).

Έστω κι έτσι, ο (6 φορές διεθνής με τη Μαρτινίκα) παίκτης έχει περάσει στην ποδοσφαιρική αθανασία. Ένα δευτερόλεπτο και μία έμπνευση της στιγμής τού ήταν αρκετά!

Στις 20 Οκτωβρίου του 2004 σημείωσε ένα εξαιρετικά σπάνιο, όσο και πανέμορφο γκολ στο Τσάμπιονς Λιγκ, με τη φανέλα της Παρί Σεν Ζερμέν – ένα γκολ, που πάντοτε θα μνημονεύεται ως ένα από τα καλύτερα που μπήκαν ποτέ στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση του κόσμου!

Η γαλλική ομάδα αντιμετώπιζε την Πόρτο στο Παρίσι για την 3η αγωνιστική των ομίλων της διοργάνωσης.

Στο 30′, ο δεξιός μπακ των «Παριζιάνων», Στεφάν Πισό, σέντραρε στην αντίπαλη περιοχή και ο Κοριντόν, σαν να ‘τανε σκορπιός (που τσιμπά το θύμα του με την ουρά του), σαν άλλος… Ρενέ Ιγκίτα σε εκείνο το φιλικό Αγγλίας-Κολομβίας το 1995, έκανε εναέριο τακουνάκι και έστειλε τη μπάλα στα δίχτυα, ανοίγοντας το σκορ!

Ήταν τύχη; Ήταν ικανότητα; Ό,τι και αν ήταν, ένα είναι σίγουρο: το γκολ ήταν μυθικό, μια ζωγραφιά!

Το γκολ του Κοριντόν:

 

Κάντε και τη σύγκριση με την ενέργεια του Ιγκίτα κόντρα στην Αγγλία:

Για την ιστορία, ένα λεπτό μετά (31′) ο Πέδρο Παουλέτα έκανε δύο τα γκολ της Παρί, με το 2-0 να μένει ως το φινάλε. Αυτή ήταν και η μόνη νίκη που πήραν οι «Παριζιάνοι» στον όμιλο – τερμάτισαν τελευταίοι (πίσω από Τσέλσι, Πόρτο και ΤΣΣΚΑ Μόσχας) και πήγαν πρόωρα στο σπίτι.

Μετά το τέλος εκείνης της σεζόν ο Κοριντόν έπαιξε για έναν χρόνο στην Τουρκία και την Ανκαραγκιουτσού κι έπειτα αγωνίστηκε στις (πολύ) χαμηλές κατηγορίες της Γαλλίας, προτού κρεμάσει τα παπούτσια του.

Πλέον, ο για μία νύχτα… σκορπιός, Σαρλ-Εντουάρ Κοριντόν, που έχει με περηφάνια να λέει ότι έχει σκοράρει ένα από τα ομορφότερα γκολ στην ιστορία του Τσάμπιονς Λιγκ, εργάζεται ως προπονητής, στη Γαλλία.

Advertisements


Πού είναι τώρα ο σκόρερ του τελευταίου «διπλού» του Άρη επί του Ολυμπιακού; by stokegeo
14/10/2019, 18:37
Filed under: Ελληνικό ποδόσφαιρο, Παίκτες

Στις 27 Ιανουαρίου 2002 ο Ολυμπιακός υποδέχθηκε τον Άρη στο ΟΑΚΑ για την 13η και τελευταία αγωνιστική του πρώτου γύρου του πρωταθλήματος της Α’ Εθνικής και τον «σφυροκόπησε» ανελέητα αλλά, η βραδιά εκείνη, έμελλε να «βαφτεί» στα κίτρινα!

Η ομάδα της Θεσσαλονίκης, παρά την αφόρητη «ερυθρόλευκη» πίεση, παρέμενε στον αφρό χάρη στην εκπληκτική εμφάνιση του τερματοφύλακά της, Φάνη Κατεργιαννάκη, που είπε «όχι» στους «ερυθρόλευκους» σε περισσότερες από δέκα φάσεις κατεβάζοντας… ρολά και, σαν να μην έφθανε αυτό, στο 79′ έβαλε και γκολ, όταν ο μέσος της, Σαΐντ Τσίμπα, σέντραρε στην καρδιά της άμυνας των «ερυθρολεύκων» και ο επιθετικός της, Νορντίν Ζμπαρί, με εξαιρετική γυριστή κεφαλιά «έγραψε» το 0-1 και το πανηγύρισε με μία φοβερή τούμπα!

Το σκορ αυτό διατηρήθηκε μέχρι το τελευταίο σφύριγμα του διαιτητή και έμεινε στην ιστορία, καθώς παραμένει, μέχρι και σήμερα, η τελευταία εκτός έδρας νίκη του Άρη επί του Ολυμπιακού!

Το αποτέλεσμα αυτό έφερε, φαρδιά πλατιά, τη «σφραγίδα» του Φάνη Κατεργιαννάκη, που ήταν ο μεγάλος πρωταγωνιστής του Άρη με τις επεμβάσεις του. Θα πρέπει, όμως, να πιστωθεί και στον Ζμπαρί, ο οποίος σκόραρε το γκολ της νίκης!

Πάντως, αυτή ήταν η μόνη καλή στιγμή του, μαροκινής καταγωγής, Βέλγου με τα χρώματα του Άρη. Ο Ζμπαρί είχε ενταχθεί στον Άρη λίγες ημέρες πριν τον αγώνα με τον Ολυμπιακό, ως δανεικός από τη γαλλική Τρουά και εκείνο το ιστορικό γκολ που σημείωσε στο ΟΑΚΑ ήταν το μοναδικό του με τα κίτρινα. Πρόλαβε να λάβει μέρος σε συνολικά 7 παιχνίδια της θεσσαλονικιώτικης ομάδας (4 για το πρωτάθλημα και 3 για το Κύπελλο) καθώς στάθηκε άτυχος, αφού τραυματίστηκε. Αποτέλεσε παρελθόν από τον Άρη όταν, στο τέλος της σεζόν, ο δανεισμός του ολοκληρώθηκε.

Σχετική εικόνα

Ο Νορντίν Ζμπαρί

Τι κάνει σήμερα, ωστόσο, ο Ζμπαρί; Έχει πια αποσυρθεί από την ενεργό δράση αλλά εξακολουθεί να βρίσκεται κοντά στο ποδόσφαιρο, καθώς εργάζεται ως τηλεσχολιαστής αγώνων για την τηλεόραση και το ραδιόφωνο στο Βέλγιο.

Ο Νορντίν Ζμπαρί γεννήθεκε στο Σεντ-Γιοστ-τεν Νόντε του Βελγίου στις 5/2/1975 και μικρός έγινε μέλος της άσημης SCUP Jette. Γρήγορα τον εντόπισαν τα «λαγωνικά» της σπουδαίας Άντερλεχτ και τον ενέταξαν στις ακαδημίες της. Ντεμπουτάρισε στην πρώτη ομάδα του μεγάλου βελγικού συλλόγου το 1995, δεν χρησιμοποιήθηκε όμως όσο κι ο ίδιος θα ήθελε στη συνέχεια. Το 1996 παραχωρήθηκε στην Γάνδη, όπου «καπάρωσε» θέση στο βασικό σχήμα και σκόραρε, σε μια σεζόν, 14 γκολ σε 31 συναντήσεις (6ος «κανονιέρης» του πρωταθλήματος της εν λόγω χρονιάς)!

Η Κλαμπ Μπριζ, τότε, έσπευσε και τον απέκτησε. Δύο χρόνια έμεινε στο «Γιαν Μπρεϊντάλ», πέτυχε 10 γκολ σε 36 ματς και στέφθηκε μια φορά πρωταθλητής Βελγίου (κι άλλη μία δευτεραθλητής)! Το 1999, ξενιτεύτηκε: υπέγραψε στη γαλλική Τρουά, στην οποία, ωστόσο, ο απολογισμός του ήταν «φτωχός»: 4 τέρματα σε 35 αναμετρήσεις έως το 2003 – μεσούσης της σεζόν 2001/02, θα δοθεί δανεικός στον Άρη.

Όταν άφησε τους «κίτρινους», επέστρεψε στην Τρουά και κατόπιν έπαιξε για λίγο, πάλι ως δανεικός, σε μία άλλη γαλλική ομάδα, τη Γκρενόμπλ. Το 2003 επαναπατρίστηκε για χάρη της Σερκλ Μπριζ, που ήταν τότε νεοφώτιστη στην Α’ κατηγορία – εκεί ξαναβρήκε τη φόρμα του και, σε 28 συμμετοχές στο πρωτάθλημα, έβαλε 11 γκολ, τερματίζοντας στην πρώτη θέση των σκόρερ της ομάδας του βοηθώντας τη παράλληλα να παραμείνει στα «σαλόνια»! Ακολούθως γύρισε στη Γάνδη δίχως να έχει το… σουξέ της πρώτης θητείας του εκεί (26 ματς/6 γκολ) και έναν χρόνο μετά πήγε στη Λα Λουβιέρ (27 αγώνες/2 γκολ), ως παίκτης της οποίας κρέμασε τα παπούτσια του το 2006… για να τα ξαναφορέσει δύο χρόνια μετά για λίγο, για χάρη της (ερασιτεχνικής) Έεντραχτ Χέλντεργκεμ!

Αξίζει, τέλος, να αναφερθεί, ότι ο Νορντίν Ζμπαρί έπαιξε 2 φορές στην Εθνική Βελγίου. Δυστυχώς για εκείνον και στις δύο περιπτώσεις η ομάδα του έχασε και μάλιστα «βαριά»! Έκανε το ντεμπούτο του στους «κόκκινους διαβόλους» στις 14/12/1996, στην ήττα με 0-3 από την Ολλανδία στις Βρυξέλλες για τα προκριματικά του Μουντιάλ 1998, ενώ τη δεύτερη συμμετοχή του την «έγραψε» στις 11/2/1997, σε μία «φιλική» ήττα με το ίδιο σκορ από τη Βόρειο Ιρλανδία στο Μπέλφαστ.



Άρον Βίντερ by stokegeo
12/10/2019, 20:13
Filed under: Ελληνικό ποδόσφαιρο, Παίκτες

Πλέον, σε κάθε παιχνίδι της Εθνικής Ελλάδας θα βλέπουμε, σε ρόλο βοηθού του Ολλανδού προπονητή της, Τζον Φαν’τ Σιπ, τον συμπατριώτη του, Άρον Βίντερ.

Αμφότεροι «κουβαλούν» σπουδαίες καριέρες ως ποδοσφαιριστές. Στο άρθρο αυτό θα ασχοληθούμε με τη σταδιοδρομία στα γήπεδα του Βίντερ, ο οποίος υπήρξε ένας από τους ποιοτικότερους αμυντικούς μέσους που φάνηκαν στα γήπεδα του κόσμου τις δεκαετίες του 1980 και του 1990 ενώ όχι μόνο έπαιξε με επιτυχία και εκτός των συνόρων της πατρίδας του αλλά κέρδισε και αρκετούς τίτλους!

Ο Άρον Βίντερ

Παίκτης μαχητικός, με σπουδαία τεχνική και αντίληψη, κινούνταν συνεχώς στον αγωνιστικό χώρο κι ακόμη ήταν ιδιαίτερα σταθερός για το σύνολο. Ο γεννημένος στην 1η Μαρτίου του 1967 στην πρωτεύουσα του Σουρινάμ, το Παραμαρίμπο, Βίντερ πραγματοποίησε το επαγγελματικό του ντεμπούτο στις 6 Απριλίου 1986 με τα χρώματα του Άγιαξ (σ.σ. προηγουμένως είχε θητεύσει στην ερασιτεχνική Λέλισταντ και στα τμήματα υποδομής του «Αίαντα»).

Σταδιακά, καθιερώθηκε στο βασικό σχήμα. Έμεινε στον Άγιαξ ως το 1992 και, σε αυτό το διάστημα, έλαβε μέρος σε 187 αναμετρήσεις, σημείωσε 46 γκολ και πανηγύρισε και τα πρώτα του τρόπαια, ένα πρωτάθλημα (1990), δύο εγχώρια Κύπελλα (1986-87), ένα Κύπελλο Κυπελλούχων (1987) και ένα Κύπελλο ΟΥΕΦΑ (1992). Την ίδια περίοδο αγωνίστηκε για πρώτη φορά και στην Εθνική Ολλανδίας, κάνοντας μάλιστα ντεμπούτο σε ένα ματς κόντρα στην… Ελλάδα, στο Ρότερνταμ, για τα προκριματικά του Euro 1988 (25 Μαρτίου 1987, 1-1)!

Στον Άγιαξ

Επόμενος «σταθμός» του ήταν η ιταλική Λάτσιο, της οποίας αποτέλεσε βασικό στέλεχος για τέσσερις σεζόν (123 συμμ./21 γκολ), δίχως ωστόσο να πανηγυρίσει μαζί της κάποιον τίτλο. Ακολούθως συνέχισε στην Ιταλία αλλά… λίγο βορειότερα, στο Μιλάνο και την Ίντερ. Ανήκε στους «νερατζούρι» για τρία χρόνια, παίρνοντας αρκετό χρόνο συμμετοχής (77 ματς/ένα γκολ) και επιστρέφοντας και στους τίτλους καθώς προσέθεσε στη συλλογή του ένα ακόμη Κύπελλο ΟΥΕΦΑ (1998).

Στην Ίντερ

Κατόπιν, ξαναφόρεσε τη φανέλα του Άγιαξ, όμως πλέον θεωρούνταν εναλλακτική λύση. Το 2001 παραχωρήθηκε ως δανεικός για ένα έτος στη Σπάρτα Ρότερνταμ, όπου ήταν βασικός (32 αγώνες/ένα γκολ). Όταν έληξε ο δανεισμός του στους «ερυθρόλευκους μονομάχους» γύρισε στον Άγιαξ, όπου και κρέμασε ως παίκτης τα παπούτσια του το 2003.

Εξάλλου, η καριέρα του Άρον Βίντερ στην Εθνική Ολλανδίας ήταν επίσης αξιοπρόσεκτη. Χρίσθηκε 84 φορές διεθνής και πέτυχε 6 τέρματα. Αναδείχθηκε πρωταθλητής Ευρώπης με τους «οράνιε» το 1988, ενώ επελέγη στην αποστολή τους σε άλλα τρία Euro (1992, 1996, 2000) καθώς και σε τρία Παγκόσμια Κύπελλα (1990, 1994, 1998). Στο Euro 1988, στο Μουντιάλ του 1990 και στο Euro 1992 ήταν συμπαίκτης με τον νυν… προϊστάμενό του στην Εθνική Ελλάδας, Τζον Φαν’τ Σιπ!

Στην Εθνική Ολλανδίας

Αφού αποσύρθηκε από την ενεργό δράση, ο Βίντερ επέλεξε να αφοσιωθεί στην προπονητική, με τον δρόμο του να τον φέρνει ως την Εθνική Ελλάδας. Ξεκίνησε την πορεία του στους πάγκους δουλεύοντας για μία τετραετία (2005-09) στα τμήματα υποδομής του Άγιαξ. Τον Ιανουάριο του 2011 πήγε στην Τορόντο FC (που μετέχει στο επαγγελματικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής). Έπειτα ανέλαβε εκλέκτορας της Εθνικής U-19 της Ολλανδίας και ύστερα γύρισε στον Άγιαξ, όπου και εργάστηκε στις ακαδημίες και ως βοηθός προπονητή της πρώτης ομάδας. Από το περασμένο καλοκαίρι βρίσκεται στο τεχνικό τιμ της Εθνικής Ελλάδας.

Προπονητής στον Άγιαξ

 



Ούτε ένα σουτ… by stokegeo
01/09/2019, 11:40
Filed under: Γεγονότα

Το ματς Αγγλία-Μάλτα 5-0 της 12ης Μαΐου 1971, που έγινε στο «Γουέμπλεϊ» για τον 3ο προκριματικό όμιλο του Euro 1972, ήταν μονόπλευρο, απόρροια της πολύ μεγάλης διαφοράς δυναμικότητας μεταξύ των δύο αντιπάλων.

Αυτό αποτυπώνεται φυσικά στο τελικό αποτέλεσμα, την ευρεία νίκη των «τριών λιονταριών» με τα γκολ των Μάρτιν Τσίβερς (30′, 47′), Φράνσις Λι (43′), Άλαν Κλαρκ (46′ πέν.) και Κρις Λόουλερ (75′), αλλά, κυρίως, στην εικόνα του αγώνα.

Βλέπετε, οι φιλοξενούμενοι όχι μόνο δεν μπόρεσαν να πετύχουν έστω το γκολ τις τιμής αλλά, για την ακρίβεια, δεν κατάφεραν… απολύτως τίποτα σε ολόκληρο το παιχνίδι!

Η Αγγλία κυριάρχησε εντός αγωνιστικού χώρου, σε τέτοιο σημείο που ο τερματοφύλακάς της, ο Γκόρντον Μπανκς, δεν δέχθηκε ούτε ένα σουτ, δεν χρειάστηκε να επέμβει ούτε μια στιγμή, ενώ ακούμπησε συνολικά τέσσερις (4) φορές τη μπάλα σε όλο το 90λεπτο και αυτές από πάσες συμπαικτών του!

Μιλάμε, ασφαλώς, για τον ορισμό της απόλυτης υπεροχής μίας ομάδας έναντι μιας άλλης σε ποδοσφαιρικό ματς!

Τέλος, αξίζει να σημειωθεί, ότι στον ίδιο προκριματικό όμιλο με τις Αγγλία και Μάλτα βρίσκονταν ακόμη η Ελβετία και η… Ελλάδα! Για να κάνουμε και λίγο πλάκα, εμείς τα πήγαμε λίγο καλύτερα από τη Μάλτα στην έδρα των Άγγλων: χάσαμε μόνο 3-0, κάνοντας και κάποια σουτ προς την αντίπαλη εστία! 😛



Στις καθυστερήσεις έγινε… το έλα να δεις! by stokegeo
13/07/2019, 10:15
Filed under: Γεγονότα

«Ένας αγώνας τελειώνει με το τελευταίο σφύριγμα του διαιτητή», λέει το πασίγνωστο ποδοσφαιρικό ρητό, την αλήθεια του οποίου φρόντισαν να επιβεβαιώσουν με εμφατικό τρόπο οι Άλφρετον Τάουν και Χέις εντ Γίντινγκ!

Στις 26/11/2011 οι δύο ομάδες ήλθαν αντιμέτωπες στην έδρα της πρώτης, για το πρωτάθλημα της 5ης κατηγορίας της Αγγλίας.

Η γηπεδούχος προηγούνταν με 1-0 χάρη σε τέρμα του Νέιθαν Άρνολντ, όμως στο 92ο λεπτό της αναμέτρησης ο σκόρερ, από… ωραίος, έγινε μοιραίος, αφού έφερε το ματς στα ίσα με αυτογκόλ!

Πολλοί φαντάστηκαν ότι η ισοπαλία θα ήταν το τελικό αποτέλεσμα του ματς, μιας και ελάχιστος χρόνος απέμενε για τη λήξη. Πόσο λάθος έκαναν!

Όσο κι αν φαντάζει απίστευτο, στον εναπομείναντα χρόνο των καθυστερήσεων σημειώθηκαν άλλα τρία γκολ, με την Άλφρετον να παίρνει τελικά τη νίκη με σκορ 3-2!

Στο 93’ ο Τζέικ Μουλτ έδωσε ξανά λόγο στους οπαδούς των γηπεδούχων να πανηγυρίσουν, στο 95’ το γήπεδο βυθίστηκε για δεύτερη φορά στη σιωπή καθώς ο Λούι Σοάρες ισοφάρισε για τους φιλοξενούμενους, ωστόσο, στο 96ο λεπτό, ο Νέιθαν Τζάρμαν διαμόρφωσε το τελικό 3-2 με κεφαλιά, σε ένα φινάλε που το βλέπεις μόνο σε ταινίες! Να σημειωθεί, ότι νωρίτερα ο Άντονι Τσερτς της Τάουν είχε δοκάρι και χαμένο πέναλτι.

Ο τεχνικός των νικητών, Νίκι Λο, μετά το τέλος του αγώνα, αφού… συνήλθε δήλωσε στην επίσημη ιστοσελίδα της ομάδας του: «Οι παίκτες ήταν καταπληκτικοί και ποτέ δεν τα παράτησαν! Το ότι νικήσαμε ήταν αποτέλεσμα της αποφασιστικότητάς μας».

Όσο για τον προπονητή των ηττημένων, δεν μάθαμε εάν έκανε κάποια δήλωση…



Ρον Γκρίνγουντ, ο άτυχος by stokegeo

Ο Ρον Γκρίνγουντ (1921-2006) ενδεχομένως να μην είναι ο πιο γνωστός από τους προπονητές που δούλεψαν στην Εθνική Αγγλίας. Σίγουρα, πάντως, πρόκειται για έναν από τους πιο άτυχους τεχνικούς της!

Στα νιάτα του, ο Άγγλος κόουτς ήταν ποδοσφαιριστής (αμυντικός) και αγωνίστηκε από το 1945 έως το 1956 σε Μπράντφορντ Παρκ Άβενιου, Μπρέντφορντ, Τσέλσι και Φούλαμ. Αφού αποσύρθηκε από την ενεργό δράση στράφηκε στην προπονητική – αρχικά εργάστηκε στις Ήστμπορν Γιουνάιτεντ, Όξφορντ Γιουνιβέρσιτι και στις «μικρές» Εθνικές ομάδες της χώρας του. Από το 1961 έως το 1974, όμως, είχε τα ηνία της Γουέστ Χαμ, οδηγώντας τη στην κατάκτηση των δύο πρώτων τροπαίων της ιστορίας της, του Κυπέλλου Αγγλίας του 1964 και του Κυπέλλου Κυπελλούχων Ευρώπης του 1965! Την περίοδο 1974-77 ήταν τζένεραλ μάνατζερ στα «σφυριά».

Τον Ιούλιο του 1977 ο Ντον Ρέβι παραιτείται από την τεχνική ηγεσία της Εθνικής Αγγλίας. Λίγο αργότερα, τη θέση παίρνει ο Γκρίνγουντ, με πρώτη του αποστολή να οδηγήσει τα «τρία λιοντάρια» στην τελική φάση του Μουντιάλ του 1978, που θα διεξαγόταν στην Αργεντινή.

Ο Ρον Γκρίνγουντ

Εν τέλει, δεν τα κατάφερε. Η Αγγλία βρισκόταν στον δεύτερο προκριματικό όμιλο, μαζί με Ιταλία, Φινλανδία και Λουξεμβούργο. Περνούσε μόνο ο πρώτος. Την προτελευταία αγωνιστική, υπό τις οδηγίες του Γκρίνγουντ, η Αγγλία κέρδισε με 2-0 την Ιταλία στο Γουέμπλεϊ, έχοντας ηττηθεί στο πρώτο ματς στο Ολίμπικο επίσης με 2-0, αλλά έχασε την πρόκριση στη διαφορά τερμάτων (+3 για τους «ατζούρι»). Στα υπόλοιπα παιχνίδια του γκρουπ είχε μόνο νίκες!

Πέντε χρόνια μετά, το 1982, οι Άγγλοι βρέθηκαν στα γήπεδα της Ισπανίας. Το σύστημα διεξαγωγής εκείνου του Παγκοσμίου Κυπέλλου ήταν κάπως… αλλοπρόσαλλο. Από τους έξι αρχικούς ομίλους περνούσαν οι δύο πρώτοι και στη συνέχεια σχημάτιζαν νέους ομίλους, συγκεκριμένα τέσσερις των τριών ομάδων.

Ε, η Αγγλία… πιάστηκε στη φάκα! Έπεσε μαζί με τη Δυτική Γερμανία, μετέπειτα φιναλίστ της διοργάνωσης και την οικοδέσποινα Ισπανία. Τα δύο της παιχνίδια έληξαν ισόπαλα, 0-0. Εφόσον περνούσε μόνο ο πρώτος, η Δυτική Γερμανία νίκησε τους Ισπανούς με 2-1 και προχώρησε.

Δηλαδή, ο Γκρίνγουντ γύρισε στο Νησί αποκλεισμένος, τι κι αν η ομάδα του δεν έχασε ούτε έναν αγώνα! Λίγες μέρες αργότερα, παραιτήθηκε από το πόστο του και παράλληλα αποσύρθηκε και από την προπονητική.

Στη θητεία του Ρον Γκρίνγουντ στην Εθνική Αγγλίας τρόπαια και διακρίσεις μπορεί να μην ήλθαν, καταγράφηκε, όμως, ένα γεγονός-ορόσημο στην ιστορία του ποδοσφαίρου της «Γηραιάς Αλβιώνας». Το 1978 ο Γκρίνγουντ έγινε ο πρώτος προπονητής που κάλεσε μαύρο παίκτη στην Εθνική ομάδα: επρόκειτο για τον μπακ, Βιβ Άντερσον, της Νότιγχαμ Φόρεστ!



Το διπλό ρεκόρ του Ζάγκε στο Gold Cup! by stokegeo
01/07/2019, 06:00
Filed under: Γεγονότα, Γκολ, Παίκτες

Ήταν η 11η Ιουλίου 1993. Στο πλαίσιο του 2ου ομίλου του CONCACAF Gold Cup (σ.σ. του «Euro» της ζώνης της Βόρειας-Κεντρικής Αμερικής και Καραϊβικής) το Μεξικό έπαιζε με τη Μαρτινίκα.

Το ματς διεξήχθη στο επιβλητικό Αζτέκα (το μεγαλύτερο γήπεδο του Μεξικού) και είχε χαρακτήρα… μονολόγου! Οι Μεξικανοί συνέθλιψαν τους αντιπάλους τους με 9-0!

Μάλιστα, τα επτά από τα γκολ των νικητών σημειώθηκαν από τον ίδιο παίκτη, τον επιθετικό Ζάγκε (Zague), που σκόραρε στο 11′, στο 21′, στο 29′, στο 54′, στο 76′, στο 84′ και στο 90′! Τα άλλα δύο γκολ των Μεξικανών πέτυχαν οι Ραμόν Ραμίρες (40’) και Χουάν Ερνάντες (91’).

Χάρη σε αυτήν του την επίδοση, ο Ζάγκε παραμένει μέχρι και σήμερα ο παίκτης που έχει σημειώσει τα περισσότερα γκολ σε έναν αγώνα τελικής φάσης του CONCACAF Gold Cup!

Επίσης, αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του τουρνουά του 1993, με 11 γκολ, κάτι που επίσης αποτελεί ρεκόρ αφού ουδείς άλλος έχει καταφέρει να πετύχει περισσότερα τέρματα από αυτόν σε μια διοργάνωση του CONCACAF Gold Cup!

Το πλήρες όνομα του Ζάγκε είναι Λουίς Ρομπέρτο Άλβες ντος Σάντος Γκάβρανιτς και ο ίδιος είναι βραζιλιάνικης καταγωγής. Ο πατέρας του, Ζοσέ Άλβες, ήταν επίσης γνωστός ως «Ζάγκε» και ήταν και εκείνος ποδοσφαιριστής – έπαιξε στην Αμέρικα του Μεξικού τη δεκαετία του 1960 (κι αναδείχθηκε και πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος της χώρας το 1966).

Ο Ζάγκε ο νεότερος γεννήθηκε στην Πόλη του Μεξικού, το 1967. Χρίσθηκε 84 φορές διεθνής με το Μεξικό και έβαλε 30 γκολ (7ος στη λίστα με τους τοπ σκόρερ της «Τρι»). Έλαβε μέρος στο Μουντιάλ του 1994. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του φόρεσε τη φανέλα των, μεξικανικών, Αμέρικα, Ατλάντε και Νεκάξα (209 γκολ σε 584 αγώνες στο πρωτάθλημα του Μεξικού). Σήμερα, σχολιάζει αγώνες ποδοσφαίρου για την τηλεόραση.