Τρελοποδόσφαιρο


Κανένα ματς στη διοργανώτρια πόλη! by stokegeo
19/08/2016, 08:45
Filed under: Γήπεδα

Το 1994 οι ΗΠΑ φιλοξένησαν το Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου.

Δύο χρόνια μετά, ο «βασιλιάς των σπορ» επέστρεψε επί αμερικανικού εδάφους ως ένα από τα αγωνίσματα της 16ης σύγχρονης Ολυμπιάδας, που έγινε στην Ατλάντα.

Το ποδοσφαιρικό τουρνουά των συγκεκριμένων Ολυμπιακών είναι ιστορικό. Αφ’ ενός διότι για πρώτη φορά στα χρονικά το χρυσό στους άνδρες το πήρε μία χώρα από την Αφρική, η Νιγηρία και αφ’ ετέρου επειδή, επίσης για πρώτη φορά, έπαιξαν μπάλα και οι γυναίκες (νικήτριες οι γηπεδούχες Αμερικανίδες).

Υπάρχει κάτι ακόμα, όμως, που κάνει την ποδοσφαιρική διοργάνωση των Αγώνων της Ατλάντα ξεχωριστή. Αυτό είναι το γεγονός πως δεν έγινε ούτε ένα παιχνίδι στην ίδια τη διοργανώτρια πόλη!

Ποτέ άλλοτε δεν συνέβη κάτι τέτοιο, σε όλη την ιστορία των Ολυμπιακών.

Τα πέντε γήπεδα που χρησιμοποιήθηκαν για τα ματς του τουρνουά του ’96 ήταν το Σάνφορντ, που βρίσκεται στην Αθήνα (Athens!) της Τζόρτζια, το Σίτρους Μπόουλ του Ορλάντο, το Λίτζον Φιλντ του Μπέρμιγχαμ στην Αλαμπάμα, το Όραντζ Μπόουλ του Μαϊάμι και το Ρόμπερτ Φ. Κένεντι Μεμόριαλ στην Ουάσινγκτον.

Ο τελικός, στον οποίο η Νιγηρία νίκησε με 3-2 την Αργεντινή, έγινε στο Σάνφορντ.



Ζοάο Χαβελάνζε by stokegeo
17/08/2016, 08:13
Filed under: Πρόεδροι

Τα είπε όλα ο μεγάλος Γκάρι Λίνεκερ…



Όταν η Χάποελ Μπέερ Σεβά «έφαγε» 10! by stokegeo
22/07/2016, 06:57
Filed under: Γκολ, Ομάδες

Αν κάτι πρέπει να σημειωθεί για τη Χάποελ Μπέερ Σεβά, αντίπαλο του Ολυμπιακού στον 3ο προκριματικό γύρο του Τσάμπιονς Λιγκ, είναι, ασφαλώς, η «φτωχή» της ευρωπαϊκή ιστορία.

Η πρωταθλήτρια Ισραήλ μετρά, με τη φετινή, 9 συμμετοχές στα Κύπελλα Ευρώπης, με 3 μονάχα προκρίσεις – μία εξ αυτών είναι εκείνη εις βάρος της πρωταθλήτριας Μολδαβίας, Σερίφ Τιρασπόλ (3-2, 0-0), η οποία την έφερε αντιμέτωπη των «ερυθρολεύκων» του Πειραιά.

Ανάμεσα στα ευρωπαϊκά αποτελέσματα της Χάποελ, πάντως, υπάρχει ένα που ξεχωρίζει – για τους λάθος λόγους, όμως!

Τη σεζόν 1997/98 η ομάδα της Βηρσαβεέ (σ.σ. έτσι αναφέρεται η πόλη στην ελληνική γλώσσα στον περίφημο χάρτη της Μαντάμπα) συμμετείχε στο Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης, καταφέρνοντας να αποκλείσει στον πρώτο γύρο τη λιθουανική Ζαλγκίρις Βίλνιους (0-0 εκτός, 2-1 εντός).

Στην επόμενη φάση, ωστόσο, «έπεσε» πάνω στην ολλανδική Ρόντα, το «εμπόδιο» της οποίας αποδείχθηκε πάρα πολύ υψηλό.

Στο πρώτο παιχνίδι, που έγινε στο Ισραήλ, η ομάδα του Κερκράντε νίκησε με 4-1. Μάλιστα, στο 34′ το σκορ ήταν ήδη 0-4 (13′, 40′ Φαν Χουντ, 23′, 34′ Τόρμα), με τους γηπεδούχους να μειώνουν στο 63′ με εύστοχη εκτέλεση πέναλτι του, τότε 17χρονου φέρελπι άσου και μετέπειτα σούπερ σταρ του ισραηλινού ποδοσφαίρου, Γιόσι Μπεναγιούν.

Τα χειρότερα, όμως, περίμεναν τη Χάποελ στη ρεβάνς, επί ολλανδικού εδάφους: η Ρόντα τη συνέτριψε ξανά, αυτή τη φορά με 10-0!

Ο Φαν Χουντ έβαλε χατ-τρικ (18′, 31′, 69′), ο Τόρμα άλλα δύο γκολ (71′, 90′), δύο φορές (50′, 85′ πέν.) σκόραρε ο Αντρέ Όγιερ, που έκανε τα επόμενα χρόνια σπουδαία καριέρα σε Αϊντχόφεν και Μπλάκμπερν, ενώ τα υπόλοιπα τέρματα των νικητών πέτυχαν δύο ποδοσφαιριστές οι οποίοι τη δεκαετία του 2000 πέρασαν από τον… Ηρακλή: ο Νιγηριανός μέσος Γκάρμπα Λαουάλ (40′, 60′) και ο Ολλανδός αμυντικός Ρετζίλιο Βρέντε (54′).

Αυτή είναι και η πιο «βαριά» ήττα της Χάποελ Μπέερ Σεβά στην Ευρώπη.



Ο Πελέ αποχαιρετά τη «σελεσάο»! by stokegeo
18/07/2016, 10:04
Filed under: Παίκτες

Σαν σήμερα το 1971 ο Πελέ αγωνίστηκε για τελευταία φορά με την ομάδα με την οποία, κακά τα ψέματα, οι περισσότεροι τον έχουν συνδέσει: την Εθνική Βραζιλίας!

Πριν από έναν ακριβώς χρόνο ο «Βασιλιάς του ποδοσφαίρου» οδηγούσε τη «σελεσάο» στην κατάκτηση του 3ου Μουντιάλ της ιστορίας της, στα γήπεδα του Μεξικού (4-1 την Ιταλία στον τελικό). Προηγουμένως, είχε κερδίσει… τα πάντα σε επίπεδο συλλόγων, με τη Σάντος φυσικά, όπου πέρασε σχεδόν όλη του την καριέρα.

Όντας 30 ετών πλέον, ένιωσε ότι είχε έρθει η στιγμή να αφήσει την Εθνική – ήθελε, άλλωστε, να αφιερώνει περισσότερο χρόνο στην οικογένειά του. Το ένιωσε, και το έκανε.

Στις 18/7/1971, λοιπόν, ο σπουδαίος επιθετικός είπε «adeus» στην Εθνική, σε φιλικό με τη Γιουγκοσλαβία στο «Μαρακανά»Τόσο το γήπεδο όσο και ο αντίπαλος δεν επιλέχθηκαν τυχαία. Στο αχανές γήπεδο του Ρίο Ντε Ζανέιρο ο ίδιος είχε κάνει το ντεμπούτο του με τη Βραζιλία, στις 7/7/1957, κόντρα στην Αργεντινή σε φιλικό. Όσο για τους Γιουγκοσλάβους, τότε αποκαλούνταν «η Βραζιλία της Ευρώπης» και απολάμβαναν τον σεβασμό των Βραζιλιάνων.

Ο Πελέ ξεκίνησε βασικός στο παιχνίδι, πλάι στους συμπαίκτες που είχε 12 μήνες πριν στο Παγκόσμιο Κύπελλο του Μεξικού, όμως, παρότι έχασε αρκετές ευκαιρίες, δεν σκόραρε. Στο ημίχρονο αντικαταστάθηκε, με τους σχεδόν 140 χιλιάδες φιλάθλους που ήταν στις εξέδρες να του ζητούν επιτακτικά (αλλά μάταια) να μην σταματήσει.

Τελικό αποτέλεσμα, 2-2. Τα βραζιλιάνικα γκολ σκόραραν οι Ριβελίνο (60′) και Ζέρσον (65′), ενώ οι «πλάβι» βρήκαν δίχτυα με τους Τζάιτς (35′) και Γέρκοβιτς (70′).

Οι συνθέσεις του ιστορικού εκείνου αγώνα:

Βραζιλία: Φέλιξ, Μπρίτο, Εβεράλντο, Κλοντοάλντο, Ζέρσον, Πιάτσα, Ριβελίνο, Ζε Μαρία, Πελέ, Βαγκίνιο, Ζοσέ Ζεκίνια. Έπαιξαν και οι Μάρκο Αντόνιο, Εουρίκο, Κλαουντιομίρο.

Γιουγκοσλαβία: Βούκσεβιτς, Χόλτσερ, Παούνοβιτς, Ράμλιακ, Ατσίμοβιτς, Όμπλακ, Πάβλοβιτς, Πέτκοβιτς, Τζάιτς, Φιλίποβιτς, Στεπάνοβιτς. Έπαιξαν και οι Γέρκοβιτς, Αντονίγεβιτς, Μπιέκοβιτς.

«Δεν μου αρέσει να απογοητεύω την εξέδρα. Έτσι, ακόμα και αν κάποιες στιγμές ένιωθα ελαφρές ενοχλήσεις, έπαιξα με την ίδια επιμονή, με το ίδιο πάθος. Αν κάποια στιγμή δεν ανταποκρίθηκα στις προσδοκίες, πιθανότατα οφείλονταν στην ποιότητα του αντιπάλου ή ένα άσχημο απόγευμα. Παρ’ όλα αυτά, προσπάθησα. Είμαι ένας ευτυχισμένος άνθρωπος που αγαπάει τον κόσμο. Είμαι ευτυχισμένος για τις συγκινήσεις που βίωσα. Είμαι ένας ευτυχισμένος άνθρωπος για τους φίλους που έχω. Είμαι ένας ευτυχισμένος άνθρωπος για την οικογένεια που έχω. Είμαι ένας ευτυχισμένος άνθρωπος, γιατί ζω», δήλωσε, αφού αποσύρθηκε από τη «σελεσάο», ο Πελέ.

Ο «Βασιλιάς του ποδοσφαίρου» παραμένει, μέχρι σήμερα, ο τοπ σκόρερ της Εθνικής Βραζιλίας, με 77 γκολ σε 91 παιχνίδια.



Και μία άλλη οπτική για τον τελικό! by stokegeo
12/07/2016, 09:21
Filed under: Euro 2016

Ο δημοκρατικός ρατσισμός του ποδοσφαίρου

Ήταν βεβαίως μια γιορτή του ποδοσφαίρου ο τελικός του EURO 2016, μεταξύ της Γαλλίας και της Πορτογαλίας, με νικήτρια την τελευταία.

Ο κόσμος βγήκε κατακλυσμιαίος στους δρόμους να γιορτάσει τη χαρά του, ξεχνώντας ότι γιορτάζει κάτω από τα τεράστια μαύρα φτερά της FIFA  της UEFA και των πολυεθνικών που βγήκαν (να είστε βέβαιοι) κι αυτές στους δρόμους για να επιτηρήσουν τα κέρδη τους και την επιτυχία ενός ανελέητου «απείρως επιχειρείν» που δεν ορρωδεί προ ουδενός. Αλλά δεν βαριέσαι. Η χαρά είναι χαρά. Το αναφαίρετο δικαίωμα όλων. Ποιος νοιάζεται τέτοιες ώρες (τέτοια λόγια) να κάνει blow up για να δει τι κρύβεται στο πάνδημο πλήθος, τι κρύβεται στην κερκίδα. Ποιος νοιάζεται να πλησιάσει πιο κοντά στο γήπεδο και στις εξέδρες όπου έγινε ο τελικός του ΕURO; Να πλησιάσει πιο κοντά αυτή τη γιορτή;

Κοίταξε όμως στο γήπεδο: η συντριπτική πλειοψηφία των Γάλλων ποδοσφαιριστών είναι μαύροι. Μαύροι επίσης είναι και πάρα πολλοί από τους ποδοσφαιριστές της Πορτογαλίας, μεταξύ των οποίων και ο Έντερ που έβαλε και το γκολ το οποίο έκρινε τον αγώνα. Και που είναι το παράξενο θα μου πεις, εδώ πεθαίνει ο ρατσισμός, εδώ το μαύρο στην Εθνική Ομάδα Ποδοσφαίρου της Γαλλίας είναι το τέταρτο χρώμα μετά τα χρώματα της Ελευθερίας, της Ισότητας και της Αδελφοσύνης. Τι λοιπόν συμβολίζει το μαύρο; Απερίφραστα θα πω: το μαύρο της καινούργιας σκλαβιάς.

Στρέψε το βλέμμα σου στις κερκίδες και κοίταξε το λευκό πλήθος που σαλεύει σαν τεράστια σαλαμάνδρα χωρίς καμιά αντιστοίχηση με την χρωματική ποικιλότητα η οποία υποτίθεται ότι εκφράζει και την κατάσταση ποιότητας της δημοκρατίας. Στο γήπεδο ματώνουν οι μαύροι. Στην εξέδρα απολαμβάνουν οι λευκοί το θέαμα μιας πατρίδας που ψεύδεται ως προς τον εαυτό της. Μιας πατρίδας συμβολικά απούσας. Και ουδείς αναρωτιέται μέσα στο λαϊκό πανηγύρι της στιγμής, γιατί δεν υπάρχουν μαύροι στην κερκίδα αφού τα δικά τους παιδιά είναι που αγωνίζονται για το μάταιο κλέος μιας ολοένα και μεγαλύτερης ματαιότητας που λέγεται έθνος και που δεν είναι παρά μια ακόμη αφορμή για περαιτέρω κέρδη «άχρωμων» εταιρειών και «άχρωμων» χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων.

Για ποιο ποδόσφαιρο μιλάμε λοιπόν;

Το ποδόσφαιρο – ας το πάρουμε απόφαση – είναι θέαμα, δεν είναι λαϊκό άθλημα, επειδή δεν είναι ένα ενιαίο άθλημα όπου κερκίδα και γήπεδο υπάρχουν και συλλειτουργούν ως ένα και το αυτό με αποτέλεσμα τον Εσπερινό  της Κυριακής. Το ποδόσφαιρο που εννοώ είναι αρχιερατικό συλλείτουργο, με ισαπόστολους παίκτες και θεατές που όλοι μαζί έρχονται από τα μεροκάματα της υγρής τους ελπίδας που λέγεται «σήμερα». Σήμερα και όχι αύριο. Αυτό το σήμερα που μοιάζει με πατρίδα.

Ε, το ποδόσφαιρο στις μέρες μας, δεν είναι πατρίδα της ιδιότυπης απαντοχής. Το ποδόσφαιρο στις μέρες μας είναι μια αρένα όπου αγωνίζονται οι κατώτεροι και βλέπουν οι ανώτεροι. Σιδερένιο φράγμα χωρίζει την κερκίδα από το γήπεδο σ’ ένα ιδιότυπο απαρτχάιντ. Στο γήπεδο σκλάβοι πολυτελείας, στην κερκίδα αφέντες της επισφαλούς εργασίας, της αιφνίδιας ανεργίας, της αδικαίωτης προσπάθειας, του κατησχυμένου μικροαστικού αυνανισμού και του ατάλαντου εθνοπατριωτισμού.

Και στην εξέδρα των επισήμων; Όλοι λευκοί. Παρηγορούν τους μαύρους της Γαλλίας, επαινούν του μαύρους της Πορτογαλίας. Κι από κοντά τα εκφωνητικά γλυκερά για έναν αθλητισμό δια πάσαν νόσον και βασκανία που θεραπεύει το ρατσισμό, τη ξενοφοβία, τη γρίπη των πτηνών, την φαρμακοφοβία και τόσα άλλα.

Οι μαύροι απουσιάζουν. Βρίσκονται στις άγριες γειτονιές των αποκλεισμένων. Φυσικά, όταν χάνει η Εθνική Ομάδα λυπούνται. Όταν κερδίζει το τρόπαιο πανηγυρίζουν. Όλα είναι άψογα σ’ αυτόν το δημοκρατικό ρατσισμό.

Του Κώστα Καναβούρη (στο ARTINEWS)



Έξι μεγάλα ματς Γαλλίας-Πορτογαλίας! by stokegeo
10/07/2016, 07:00
Filed under: Euro 2016, Ομάδες | Ετικέτες: , ,

Γαλλία και Πορτογαλία θα διεκδικήσουν απόψε, στο Παρίσι, το τρόπαιο του Euro 2016 (22:00)!

Στο πλαίσιο του… build up για το μεγάλο ματς το επίσημο site της UEFA ετοίμασε ένα ποιοτικότατο αφιέρωμα, από αυτά που ομολογουμένως μας έχει συνηθίσει, στο οποίο παρουσιάζει έξι αξιοσημείωτους παλαιότερους αγώνες μεταξύ των δύο ομάδων.

Διαβάστε το, εδώ!



Η μία και μόνη γαλλική νίκη! by stokegeo
07/07/2016, 08:06
Filed under: Euro 2016, Ομάδες | Ετικέτες: , ,

Δύο «γίγαντες» του κατς του παγκόσμιου ποδοσφαίρου θα «μονομαχήσουν» απόψε (22:00), με έπαθλο την πρόκριση στον τελικό του Euro 2016: Γαλλία εναντίον Γερμανίας, στο «Βελοντρόμ» της Μασσαλίας!

Ειδικά όταν πρόκειται για τέτοιες ντερμπάρες είναι σύνηθες να ψάχνουν όλοι την προϊστορία των αναμετρήσεων των μεγάλων αντιπάλων μπας και βρουν κάποιο ενδιαφέρον στοιχείο να παραθέσουν. Εμείς είπαμε να μην αποτελέσουμε… εξαίρεση και όντως εντοπίσαμε ένα ωραίο γεγονός από το σύνολο των παλιότερων «μαχών» των «πάντσερ» με τους «τρικολόρ».

Η προϊστορία του συγκεκριμένου ζευγαριού σε τελικές φάσεις μεγάλων διοργανώσεων, λοιπόν, είναι «φτωχή», καθώς περιλαμβάνει μόλις 4 παιχνίδια. Όμως, μόλις ένα από αυτά έληξε με νίκη των Γάλλων!

Το ματς εκείνο ήταν ο… μικρός τελικός του Μουντιάλ του 1958: Γαλλία-Γερμανία (ή, μάλλον, Δυτική Γερμανία) 6-3, με τον φορ των Γάλλων, Ζιστ Φοντέν, να σκοράρει 4 γκολ, να φθάνει τα 13 στο τουρνουά και να γράφει ιστορία καθώς ουδείς παίκτης κατάφερε ποτέ να «σπάσει» αυτήν την επίδοση. Τα άλλα δύο γαλλικά τέρματα έβαλαν οι Ραϊμόν Κοπά και Ιβόν Ντουί. Από την πλευρά τους, οι Δυτικογερμανοί βρήκαν δίχτυα με τους Σίλαρτσικ, Χέλμουτ Ραν και Σάφερ.

Αναλυτικά οι υπόλοιπες κόντρες Γερμανών-Γάλλων σε τελικές φάσεις μεγάλων διοργανώσεων:

1. Δυτική Γερμανία-Γαλλία 3-3 (5-4 στα πέναλτι), ημιτελικός Μουντιάλ 1982 (ναι, το παιχνίδι στο οποίο ο Χάραλντ Σουμάχερ παραλίγο να σακατέψει τον Πατρίκ Μπατιστόν και δεν πήρε ούτε κίτρινη…)

2. Δυτική Γερμανία-Γαλλία 2-0, ημιτελικός Μουντιάλ 1986

3. Γερμανία-Γαλλία 1-0, προημιτελικός Μουντιάλ 2014




Follow

Ενημερωθείτε για κάθε νέα δημοσίευση στο email σας.

Μαζί με 18.159 ακόμα followers