Τρελοποδόσφαιρο


Ο «άρρωστος» με την ΑΕΚ Κωνσταντάρας (που έπαιξε στην «Ένωση»)! by stokegeo
13/03/2017, 13:34
Filed under: Ελληνικό ποδόσφαιρο

Η πηγή του άρθρου, εδώ.

Στις 13 Μαρτίου του 1913 γεννήθηκε μία από τις μαγαλύτερες μορφές του ελληνικού κινηματογράφου, ο Λάμπρος Κωνσταντάρας, ο οποίος χάρισε και χαρίζει  ακόμα ατέλειωτες στιγμές γέλιου σε όλους τους Έλληνες.

Αυτό που λίγοι μπορεί να ξέρουν είναι πως ο Κωνσταντάρας ήταν φανατικός οπαδός της ΑΕΚ και όχι μόνο…. Όταν ήταν νεαρός φόρεσε την φανέλα της (ήταν αναπληρωματικός τερματοφύλακας), αλλά εγκατέλειψε τα γήπεδα για να ακολουθήσει την λαμπρή καριέρα του ηθοποιού που τον έκανε και γνωστό σε όλη την χώρα.

https://i1.wp.com/content-mcdn.sentragoal.gr/filesystem/images/20170313/low/pegasus_LARGE_t_1301_107557461.JPG

https://i2.wp.com/content-mcdn.sentragoal.gr/filesystem/images/20170313/low/pegasus_LARGE_t_1301_107557476.JPG

Δεν έχανε ευκαιρία να παρακολουθεί από κοντά τον «δικέφαλο» και όπως αποκαλύπτει ο γιος του, Δημήτρης, μετατρεπόταν σε φανατικό φίλαθλο (οργιζόταν και φώναζε όπως όλοι).

Πατέρας και γιος, αν και υποστήριζαν διαφορετικές ομάδες, (ο Δημήτρης ήταν Ολυμπιακός), πήγαιναν συχνά μαζί στο γήπεδο. Ως λάτρεις του ποδοσφαίρου, ακολουθούσαν και την Εθνική ομάδα.

http://content-mcdn.sentragoal.gr/filesystem/images/20170313/low/pegasus_LARGE_t_1301_107557477.JPG

Ήταν τόση η αγάπη του για την ΑΕΚ, που πήγαινε με το ραδιοφωνάκι ακόμα και τις ώρες των παραστάσεων όταν αγωνιζόταν η ομάδα του και δεν μπορούσε να την δει από κοντά.



Για πρώτη φορά «Ενωσίτης» βάζει γκολ για την Εθνική! by stokegeo
08/03/2017, 09:21
Filed under: Ελληνικό ποδόσφαιρο, Παίκτες

Ένα ενδιαφέρον ρεκόρ, το οποίο συνδέει την ΑΕΚ και την Εθνική Ελλάδας, έχει ο Ροβέρτος Μάλλιος Γκάλιτς.

Ο Έλληνας αυτός κεντρικός αμυντικός γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1905 από γονείς σερβικής καταγωγής που έμεναν στην πόλη και έδρασε την περίοδο 1923-1936. Ξεκίνησε στον Ήφαιστο Κωνσταντινούπολης, όπου έμεινε από το 1923 ως το 1928. Έπειτα πήγε στην ΑΕΚ, τη φανέλα της οποίας φόρεσε την περίοδο 1928-1933 και ακολούθως μετέβη στην Κύπρο και εντάχθηκε στον Τραστ Λευκωσίας, κρεμώντας σε αυτόν τα παπούτσια του. Κατόπιν έγινε προπονητής και κοουτσάρισε τον Τραστ, την Τουρκική Λέσχη Λευκωσίας και τον Πεζοπορικό (όλες κυπριακές).

Επίσης, ο Μάλλιος έπαιξε 12 φορές στην Εθνική Ελλάδας και έβαλε 1 γκολ (με πέναλτι), στην ήττα της 13/12/1931 από την Ουγγαρία Β’ με 2-4 σε φιλικό στη Λεωφόρο.

Αυτό ακριβώς το τέρμα του με τη «γαλανόλευκη», λοιπόν, είναι και το ρεκόρ του, αφού για πρώτη φορά κάποιος ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στην ΑΕΚ σκόραρε για λογαριασμό του αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματος!

Κάτι ακόμα εξαιρετικά ενδιαφέρον για τον Ροβέρτο Μάλλιο Γκάλιτς: ήταν παρών την ημέρα που η ΑΕΚ κέρδισε το πρώτο τρόπαιο της ιστορίας της, το Κύπελλο Ελλάδας του 1931/32! Η «Ένωση» νίκησε στον τελικό τον Άρη με 5-3 και ο διεθνής στόπερ έπαιξε σε όλον τον αγώνα.



Στα 5 γκολ… το ένα δώρο! by stokegeo
03/03/2017, 08:47
Filed under: Γκολ

Την Κυριακή 26 Φεβρουαρίου η Τάμπερε Γιουνάιτεντ έδωσε φιλικό προετοιμασίας με την Κότκα, εν όψει του φετινού πρωταθλήματος της Β’ Φινλανδίας.

Ο αγώνας αποδείχθηκε περίπατος για τη Γιουνάιτεντ, που κέρδισε με 5-0. Ωστόσο, ενώ τα πρώτα τέσσερα γκολ της κατέβαλε προσπάθεια για να τα σκοράρει, το πέμπτο τής το προσέφεραν απλόχερα οι αντίπαλοι και μάλιστα με επικό τρόπο!

Δείτε τη φάση στο 02:18:00 του παρακάτω βίντεο:



Από τα γήπεδα στα Όσκαρ! by stokegeo
26/02/2017, 06:00
Filed under: Γεγονότα, Παίκτες

Βραδιά… Όσκαρ η αποψινή και το Τρελοποδόσφαιρο, υποταγμένο πλήρως στο πνεύμα της, θα σας διηγηθεί την ιστορία ενός ποδοσφαιριστή ο οποίος πήρε κάποτε το χρυσό αγαλματίδιο!

4 Απριλίου 1960. Στο «RKO Pantages Theatre» του Χόλιγουντ πραγματοποιείται η 32η απονομή των βραβείων Όσκαρ, η οποία εξελίσσεται σε θρίαμβο του «Μπεν Χουρ»! Η επική ταινία του Γουίλιαμ Γουάιλερ, με πρωταγωνιστή τον Τσάρλτον Χέστον, απέσπασε 11 βραβεία και ήταν η μόνη που είχε πάρει τόσα πολλά ως και το 1998, όταν την «ισοφάρισε» ο «Τιτανικός» του Τζέιμς Κάμερον.

Ένα από τα βραβεία που… ξέφυγαν από τον «Μπεν Χουρ» εκείνη τη βραδιά ήταν αυτό του διασκευασμένου σεναρίου, το οποίο κατέληξε στον Νιλ Πάτερσον, για την ταινία «Room at the top» (ο, απόλυτα lame, ελληνικός τίτλος της οποίας είναι «Στον ανεμοστρόβιλο των παθών»).

Ο Σκοτσέζος αυτός δημιουργός διασκεύασε το ομότιτλο βιβλίο του Άγγλου συγγραφέα, Τζον Μπρέιν. Η σκηνοθεσία ήταν του Τζακ Κλέιτον, ενώ η υπόθεση του έργου είναι η ακόλουθη: σε μια πόλη της Αγγλίας ένας λαϊκός αλλά και οπορτουνιστής τύπος, που έχει βάλει στόχο την κόρη του αφεντικού του, ερωτεύεται με πάθος μια μεγαλύτερή του Γαλλίδα, για να ακολουθήσουν κατόπιν εντάσεις και διλήμματα (περισσότερα στοιχεία για το φιλμ, εδώ).

Πολλά χρόνια πριν πάρει στα χέρια του το χρυσό αγαλματίδιο, λοιπόν, ο Πάτερσον είχε παίξει μπάλα με επιτυχία και κάνοντας και ρεκόρ, κάτι που, φυσικά, κάνει την περίπτωσή του ακόμη πιο ενδιαφέρουσα!

Ο Νιλ Πάτερσον γεννήθηκε το 1915 στο Γκρίνοκ και πήγε στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου για να σπουδάσει νομική, ακολουθώντας τα βήματα του πατέρα του που ήταν δικηγόρος. Ωστόσο, αγαπούσε πολύ το ποδόσφαιρο, το οποίο έπαιζε ως φοιτητής. Η θέση του ήταν «επιθετικός μέσα αριστερά» (inside left) και αποφάσισε να ενταχθεί σε σύλλογο – έτσι, έγινε μέλος της ερασιτεχνικής Μπάκι Θισλ.

Από εκεί μεταπήδησε στην επαγγελματική Λιθ Αθλέτικ και το 1936 έκανε ένα ακόμη πιο μεγάλο βήμα, καθώς πήγε στη Νταντί Γιουνάιτεντ! Μάλιστα, οι ιθύνοντες το κλαμπ τον ονόμασαν αρχηγό παρότι ήταν ερασιτέχνης, κάτι που συνέβη για πρώτη φορά στα χρονικά!

Κατά τη διάρκεια της ίδιας χρονιάς «έγραψε» 26 συμμετοχές και 9 γκολ (τα τρία από αυτά τα έβαλε με ένα χατ-τρικ), επιδεικνύοντας όλες τις αρετές του (σε μία περίοδο που το κλαμπ έπαιζε στη Β’ κατηγορία, ήταν στη «σκιά» της συμπολίτισσας Νταντί F.C. -η οποία βρισκόταν στην Α’ Εθνική- και οι κατοπινές μέρες της δόξας του αργούσαν ακόμα).

Ο ταλαντούχος άσος έπαιζε καλά με τη Γιουνάιτεντ, διαπίστωσε, όμως, ότι δεν είχε διάθεση να γίνει επαγγελματίας και να «κυνηγήσει» καριέρα στο σπορ ως τέτοιος. Έτσι, κρέμασε, που λέμε, τα παπούτσια του και επέλεξε να αφοσιωθεί στη δημοσιογραφία. Αρχικά δούλεψε ως αθλητικός συντάκτης και έπειτα ως υποδιευθυντής σε μία εφημερίδα του Νταντί.

Ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος διακόπτει τις δραστηριότητές του. Κατατάσσεται στο Ναυτικό και κατορθώνει να βγει ζωντανός, παρά το γεγονός, μάλιστα, ότι το πλοίο του, το «Vanessa», βομβαρδίστηκε!

Μετά τον πόλεμο ξεκίνησε να εργάζεται ως συγγραφέας μυθιστορημάτων και μικρών ιστοριών, με τα έργα του να αναγνωρίζονται, να διαβάζονται και σε άλλες χώρες (Νορβηγία, Γαλλία, Σουηδία, Γερμανία, Αμερική) μα να κερδίζουν και διακρίσεις. Λ.χ., το 1947 τιμήθηκε με το Atlantic Award, ο μεγάλος Σόμερσετ Μωμ ψήφισε το βιβλίο του, «China Run», ως το καλύτερο για το έτος 1948, ενώ δύο χρόνια μετά το έργο του, «Behold Thy Daughter», έγινε μπεστ σέλερ και αναδείχθηκε βιβλίο της χρονιάς 1950 από την εφημερίδα «Evening Standard». Κάποιος κριτικός, τότε, τον χαρακτήρισε ως «τον καλύτερο παραμυθά που έβγαλε η Σκοτία μετά τον Ρόμπερτ Λιούις Στήβενσον»!

Το 1953 αλλάζει ρότα και επικεντρώνεται πλέον στη συγγραφή/διασκευή σεναρίων. Την ίδια χρονιά διασκευάζει ένα δικό του έργο, το «Scotch Settlement», που αφορά σε δύο αγόρια τα οποία κλέβουν ένα μωρό όταν ο πατέρας τους αρνείται να τους πάρει σκύλο και ο σκηνοθέτης, Φίλιπ Λίκοκ, το έκανε ταινία, με τίτλο «The Kidnappers»Οι Απαγωγείς»). Για τις ερμηνείες τους στο έργο οι δύο μικροί πρωταγωνιστές, Τζον Γουάιτλι και Βίνσεντ Γουίντερ, παρέλαβαν τιμητικά βραβεία Όσκαρ στην απονομή του 1954!

Ο Νιλ Πάτερσον

Αυτή ήταν η πρώτη, έμμεση, επαφή του Νιλ Πάτερσον με τα Όσκαρ αλλά η επόμενη έμελλε να είναι όχι μόνο άμεση αλλά και η καλύτερη! Τρία ακόμη σενάριά του ήταν υποψήφια για βράβευση στο Φεστιβάλ των Καννών τη δεκαετία του ’50 και το 1959 βγήκε στις αίθουσες το «Room at the top»… με τα προαναφερθέντα αποτελέσματα! Να σημειωθεί, εδώ, ότι το φιλμ κέρδισε ένα ακόμη Όσκαρ, αυτό του Α’ γυναικείου ρόλου, το οποίο πήρε η Σιμόν Σινιορέ.

Μετά από αυτήν την μεγάλη επιτυχία ο Πάτερσον μετακόμισε στο Περθ (της Σκοτίας) και αποσύρθηκε από τη συγγραφή για να αφοσιωθεί στο γκολφ και στο… ψάρεμα σολωμού, ωστόσο παρέμεινε στον χώρο του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Χρημάτισε διοικητικό στέλεχος του δικτύου «Grampian Television» την περίοδο 1960-86, διετέλεσε πρόεδρος του Βρετανικού Ινστιτούτου Κινηματογράφου (British Film Institute, 1958-60) κι ακόμη ήταν μέλος, μεταξύ άλλων, της Εθνικής Σχολής Κινηματογράφου (National Film School, 1970-80) και του Συμβουλίου Τεχνών της Μεγάλης Βρετανίας (Arts Council of Great Britain, 1974-76).

Το 1995 έφυγε από τη ζωή, στο Κριφ της Σκοτίας, ο ποδοσφαιριστής που κάποτε έπαιξε… μπαλίτσα με τον «Θείο Όσκαρ»! Ο νεότερος γιος του, Τζον, περιγράφει τον Νιλ Πάτερσον: «Την ημέρα που κέρδισε το Όσκαρ τον θυμάμαι να ξαγρυπνά όλα τη νύχτα μέχρι που έλαβε το τηλεφώνημα από το Λος Άντζελες που τον ενημέρωνε για το τελικό αποτέλεσμα! Ήταν ένας εξαιρετικά χαμηλών τόνων άνθρωπος όσον αφορά στη δουλειά του αλλά πάντοτε βοηθούσε με χαρά συγγραφείς και σκηνοθέτες. Το έργο του επηρεάζει ως και σήμερα πολλούς στον κινηματογράφο».



Η ιστορική πρώτη αλλαγή της Πρέμιερ Λιγκ! by stokegeo
18/02/2017, 06:00
Filed under: Γεγονότα, Παίκτες

Ο Μάικ Φίλαν (Mike Phelan) κατέχει ένα ιδιαίτερο ρεκόρ: είναι η πρώτη… αλλαγή στην ιστορία της Πρέμιερ Λιγκ!

Η «Πρέμιερσιπ» ξεκίνησε τη σεζόν 1992/93, αντικαθιστώντας την παλιά Πρώτη Κατηγορία κι έχοντας περίπου τη μορφή με την οποία τη γνωρίζουμε σήμερα, ενώ ένα από τα παιχνίδια της 1ης αγωνιστικής του πρώτου πρωταθλήματός της ήταν εκείνο μεταξύ Σέφιλντ Γιουνάιτεντ και Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, που έγινε στο «Μπράμαλ Λέιν», έδρα της πρώτης.

Στο 7ο λεπτό του ματς ο μέσος των «κόκκινων διαβόλων», Πολ Ινς, τραυματίζεται. Ο προπονητής της ομάδας, σερ Άλεξ Φέργκιουσον, αποσύρει τον άτυχο Άγγλο άσο και στη θέση του περνά τον Φίλαν, πραγματοποιώντας την πρώτη αλλαγή στα χρονικά της Πρέμιερ Λιγκ.

Κατά σύμπτωση, στην ίδια αναμέτρηση σημειώθηκε άλλο ένα μεγάλο ρεκόρ: στο 5′ ο επιθετικός της γηπεδούχου, Μπράιαν Ντιν (Brian Deane), πέτυχε, με κεφαλιά, το πρώτο γκολ στην ιστορία της «Πρέμιερσιπ»!

For the record, που λέμε, ο αγώνας έληξε με νίκη της Σέφιλντ Γιουνάιτεντ, με σκορ 2-1. Εξάλλου, παρότι έκανε κακή εκκίνηση στο τέλος της χρονιάς εκείνης η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ κατέκτησε τον τίτλο.

 



Οι 3 ξεχωριστοί τίτλοι του Όλιτς! by stokegeo
16/02/2017, 08:44
Filed under: Παίκτες

Αυτό που κατάφερε ο Ίβιτσα Όλιτς τη διετία 2001-2003 είναι, αληθινά, κάτι σπάνιο (και γι’ αυτό αξιομνημόνευτο)!

Ο εξαιρετικός Κροάτης φορ, ο οποίος τώρα, στα 37 του πια, παίζει στη Μόναχο 1860, τη σεζόν 2001/02 βοήθησε την ΝΚ Ζάγκρεμπ, με 21 γκολ σε 28 συμμετοχές, να κερδίσει, για πρώτη και τελευταία ως τα σήμερα φορά, το πρωτάθλημα Κροατίας, ενώ αναδείχθηκε και πρώτος σκόρερ της λίγκας.

Την επόμενη χρονιά πήρε μεταγραφή για τον κολοσσό του κροατικού ποδοσφαίρου, τη Ντυναμό Ζάγκρεμπ και 12 μήνες μετά πανηγύρισε το πρωτάθλημα μαζί της, καταφέρνοντας παράλληλα να ξαναπάρει και τον τίτλο του τοπ σκόρερ της Prva HNL, με 16 τέρματα σε 27 αγώνες.

Αποτέλεσμα εικόνας για Ivica Olic hrvatska

Ο Ίβιτσα Όλιτς

Λίγες εβδομάδες μετά από αυτήν την επιτυχία ο διεθνής άσος μεταπήδησε στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας, με τη σεζόν στη Ρωσία να βρίσκεται στο μέσον της. Όταν το τουρνουά εκείνο τελείωσε η μοσχοβίτικη ομάδα πανηγύριζε την πρώτη «κούπα» πρωταθλητή στη μακρά ιστορία της, με τον ποδοσφαιριστή να προσφέρει 7 γκολ σε 10 ματς!

Δηλαδή, ο Όλιτς πήρε 3 συνεχόμενα πρωταθλήματα, με 3 διαφορετικούς συλλόγους και τα δύο τελευταία μέσα στο ίδιο ημερολογιακό έτος!

Βέβαια κι άλλοι παίκτες έχουν πάρει 3 σερί τίτλους με ισάριθμες διαφορετικές ομάδες (π.χ. Ερίκ Καντονά, Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς, Κίνγκσλεϊ Κομάν), αλλά ο Όλιτς τα κατάφερε μέσα σε 18 μήνες. Φοβερό!



Το γήπεδο χωράει όλη την πόλη (και περισσεύουν και θέσεις)! by stokegeo
11/02/2017, 23:32
Filed under: Γήπεδα

Το Μπλσάνι (Blsany) είναι μία πόλη, στα βορειοδυτικά της Τσεχίας, η οποία έχει περίπου 970 κατοίκους ενώ διαθέτει και ποδοσφαιρική ομάδα, τη Χμελ (Chmel Blsany).

Το γήπεδο στο οποίο εδρεύει η Χμελ έχει χωρητικότητα 2,300 θεατών. Πριν το 2003, δε, όταν και ανακατασκευάστηκε, μπορούσε να χωρέσει 4,500 φιλάθλους.

Με λίγα λόγια, ακόμη κι αν όλος ο πληθυσμός του Μπλσάνι ήθελε να πάει στο γήπεδο μία Κυριακή να δει την ομαδάρα, δεν θα έφθανε να το γεμίσει, καθώς θα έμεναν σχεδόν 1,500 θέσεις κενές!

Δεν είναι και ό,τι πιο συνηθισμένο, να συναντάς μία ομάδα, το γήπεδο της οποίας είναι μεγαλύτερο από τον πληθυσμό της πόλης που αυτή εκπροσωπεί!

Η Χμελ ιδρύθηκε το 1946 και αναμφίβολα το καλύτερο κομμάτι της ιστορίας της είναι από το 1998 ως το 2006: σε αυτό το διάστημα έπαιξε στην Α’ κατηγορία της Τσεχίας. Μάλιστα, την πρώτη της χρονιά στα «σαλόνια» πήρε την 6η θέση στο πρωτάθλημα, ενώ το 2000/01 έφθασε ως τα ημιτελικά του εγχώριου Κυπέλλου. Την ίδια περίοδο συμμετείχε και στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις και, συγκεκριμένα, στο Κύπελλο Ιντερτότο, τα καλοκαίρια του 2000 και του 2001. Στον 3ο γύρο του Ιντερτότο του 2000, δε, απέκλεισε την Καλαμάτα, με δύο νίκες, 5-0 εντός και 3-0 εκτός.*

Όλα αυτά, ωστόσο, είναι περασμένα ποδοσφαιρικά μεγαλεία και, διηγώντας τα, κλαίνε, εκεί στο Μπλσάνι, αφού η Χμελ πλέον βρίσκεται στην 5η κατηγορία.

Ελπίζουμε, πάντως, οι κάτοικοι της πόλης να πηγαίνουν γήπεδο για να ενισχύσουν τη Χμελ… κι ας μην φτάνουν όλοι μαζί να το γεμίσουν!

* Ένας από τους τερματοφύλακες που είχε εκείνη τη σεζόν η Χμελ ήταν ένα 18χρονο παιδί, που τα επόμενα χρόνια θα γινόταν ο Πετρ Τσεχ.