Τρελοποδόσφαιρο


Ο καλύτερός τους παίκτης δεν έπαιξε γι’ αυτούς ποτέ!!! by stokegeo
09/04/2010, 17:29
Filed under: Παίκτες

Γίνεται, να είσαι ένας απ’ τους καλύτερους παίκτες στην ιστορία μιας ομάδας, δίχως να ‘χεις παίξει… ποτέ σ’ αυτήν; Γίνεται! Γι’ αυτό κι εμείς θα αναπαράξουμε, εδώ, την παρακάτω απίστευτη, όσο και συγκινητική, ιστορία.

Τη δεκαετία του ’50, στην Ευρώπη, δεν υπήρχε καλύτερος τερματοφύλακας από το Γκιούλα Γκρόσιτς. Ο Ούγγρος πορτιέρο, ο Μαύρος Πάνθηρας όπως τον ονόμαζαν, ήταν ο τερματοφύλακας της θρυλικής, ανίκητης Χρυσής Ομάδας των Ούγγρων. Της Εθνικής τους, που σάρωσε τα πάντα τη δεκαετία του ’50, αλλά έμεινε δίχως στέμμα. Εκείνος αποσοβούσε όλους τους κινδύνους, ενώ ανέπτυξε και την τεχνική του «γκολκίπερ-λίμπερο», που τόσο συχνά βλέπουμε και στις μέρες μας, μη διστάζοντας να εγκαταλείψει την εστία του αν οι περιστάσεις το απαιτούσαν, γενόμενος ένας επιπλέον αμυντικός!

Ο Γκρόσιτς μεγαλούργησε με τις φανέλες των Μπόρογκι, Ματέοζ, Τεχερφουβάρ, Χόνβεντ, και Ταταμπάνια. Με τις φανέλες τους έπαιξε, δοξάστηκε, έγινε θρύλος. Φορώντας τη φανέλα της τελευταίας είπε αντίο στα γήπεδα, σε ηλικία 36 ετών.

Η καρδιά του, όμως, ανήκε αλλού.

Το 1962, ο Γκρόσιτς ζήτησε να μετεγγραφεί στην ομάδα που αγαπούσε από μικρό παιδί: τη Φερεντσβάρος της Βουδαπέστης. Τους Πράσινους Αετούς, την πιο δημοφιλή ομάδα της Ουγγαρίας. Ο «Μαύρος Πάνθηρας», όμως, δεν έμελλε ποτέ να παίξει με την ομάδα της καρδιάς του: το Υπουργείο Αθλητισμού της Ουγγαρίας του απαγόρευσε τη μετακίνηση στη Φερεντσβάρος! Οι λόγοι, καθαρά πολιτικοί: το κομμουνιστικό καθεστώς, που τότε κυβερνούσε την Ουγγαρία, είχε κατατάξει τη Φερεντσβάρος στις… «φασιστικές» ομάδες, και έβαζε παντός είδους περιορισμούς στην ομάδα. Ήταν δυνατόν, λοιπόν, η ηγεσία ν’ αφήσει τον θρυλικό αυτό παίκτη, με την παγκόσμια λάμψη, να παίξει για τους… «φασίστες»; Όχι βέβαια. Ο Γκρόσιτς ευχαρίστησε την τότε ομάδα του, Ταταμπάνια, και αποσύρθηκε οριστικά απ’ το ποδόσφαιρο.

Όπως όμως συμβαίνει στα παραμύθια, οι μεγάλοι έρωτες πρέπει να γίνονται πραγματικότητα. Σαν την ερωμένη που ποτέ δεν είχε, ο Γκρόσιτς έμεινε με το παράπονο, τόσα χρόνια. Η αγάπη του για τη Φερεντσβάρος πήρε διαστάσεις, και η ομάδα αποφάσισε ότι έπρεπε η αδικία να αποκατασταθεί.

Το Μάρτη του 2008, ο Γκρόσιτς έμελλε να σμίξει με την μεγαλύτερη απ’ όλες τις αγάπες του. Η Φερεντσβάρος έκλεισε φιλικό με την αγγλική Σέφιλντ Γιουνάιτεντ, και ο Γκρόσιτς κλήθηκε να κάνει αυτό που δεν κατάφερε όταν έπρεπε: έκανε τη σέντρα στην έναρξη του φιλικού, και, για λίγα λεπτά, κάθισε κάτω απ’ τα δοκάρια της Φερεντσβάρος, 46 χρόνια μετά το τέλος της καριέρας του, σε ηλικία 82 ετών. Ο θρύλος της Ουγγαρίας, ο ανίκητος τερματοφύλακας, που έλαμψε στα γήπεδα του κόσμου, επιτέλους ολοκληρωνόταν, έστω και αργά.

Ο Γκιούλα Γκρόσιτς μπαίνει στο στάδιο, ως παίκτης πια της Φερεντσβάρος

Προς τιμήν του, η Φερεντσβάρος απέσυρε τη φανέλα με το Νο1. Προς τιμήν του ανθρώπου, που υπήρξε ένας απ’ τους καλύτερους παίκτες της ιστορίας της, έστω και μέσω της ψυχής του μονάχα!

Advertisements

Σχολιάστε so far
Σχολιάστε



Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s



Αρέσει σε %d bloggers: