Τρελοποδόσφαιρο


Το ρεκόρ των Γκουντγιόνσεν by The_Stranger
19/04/2010, 19:35
Filed under: Παίκτες

Αυτές τις μέρες, η έκρηξη του ηφαιστείου με το όνομα-σιδηρόδρομο έχει φέρει την Ισλανδία στο επίκεντρο της προσοχής. Ας δούμε, λοιπόν, ένα θέμα σχετικό με το ισλανδικό ποδόσφαιρο, και μάλιστα με ένα από τους πλέον γνωστούς εκπροσώπους του: Τον δαιμόνιο μεσοεπιθετικό Έιντουρ Γκουντγιόνσεν.

Για τον Γκουντγιόνσεν μπορεί να ξέρετε αρκετά πράγματα από την πορεία του σε Αϊντχόφεν, Τσέλσι, Μπαρτσελόνα, Μονακό και, εσχάτως, Τότεναμ. Αυτό που μάλλον δεν γνωρίζετε είναι το περίεργο ρεκόρ που διαθέτει, αλλά και η εξίσου περίεργη ιστορία που κρύβεται πίσω από αυτό το ρεκόρ.

Στις 24 Απριλίου του 1996, στο Τάλιν της Εσθονίας, η εθνική ομάδα της χώρας φιλοξενούσε αυτήν της Ισλανδίας, σε ένα φιλικό ματς. Στην 18άδα της Ισλανδίας, δύο από τους παίκτες γνωρίζονταν πολύ καλύτερα μεταξύ τους: Ήταν ο Άρνορ Γκουντγιόνσεν και ο Έιντουρ Γκουντγιόνσεν, πατέρας και γιος! Αν αγωνιζόντουσαν και οι δύο σε εκείνο τον αγώνα, θα ήταν η πρώτη φορά στην ιστορία του ποδοσφαίρου που θα συνέβαινε κάτι τέτοιο! Ο Άρνορ ήταν τότε 35 ετών, ενώ ο Έιντουρ 18.

Ο Άρνορ Γκουντγιόνσεν ξεκίνησε σαν βασικός, όμως ο Έιντουρ έμεινε στον πάγκο. Και, στο δεύτερο ημίχρονο, έγινε κάτι μαγικό: Ο πατέρας Άρνορ έγινε αλλαγή, και στη θέση του πέρασε ο υιος Έιντουρ! Το ρεκόρ ήταν γεγονός! Για την ιστορία, το παιχνίδι έληξε με 3-0 υπέρ των Ισλανδών.

Βέβαια, πατέρας και γιος ονειρευόντουσαν να παίξουν και οι δύο μαζί σε ένα παιχνίδι της εθνικής ομάδας. Και αυτό θα συνέβαινε, αν δεν έμπαινε στη μέση ο τότε πρόεδρος της Ισλανδικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (και αργότερα ιδιοκτήτης της Γουεστ Χαμ), Έγκερτ Μάγκνουσον. Όχι πως ο Μάγκνουσον δεν ήθελε να συμβεί κάτι τέτοιο, φυσικά – απλώς, ήθελε να συμβεί σε ένα εντός έδρας παιχνίδι, μπροστά στο κοινό της εθνικής ομάδας. Εξάλλου, το επόμενο εντός έδρας παιχνίδι της Ισλανδίας δεν αργούσε – δύο μήνες αργότερα, οι Ισλανδοί θα φιλοξενούσαν την FYROM, στα πλαίσια των προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1998.

Ωστόσο, δύο μήνες είναι υπεραρκετοί για να πλέξει η μοίρα τα δικά της, παράξενα παιχνίδια…Τον Μάιο του ίδιου έτους, ο Έιντουρ έσπασε το πόδι του σε έναν αγώνα της Εθνικής Ελπίδων της Ισλανδίας κόντρα στην αντίστοιχη της Ιρλανδίας. Ο σοβαρός του τραυματισμός τον άφησε εκτός αγωνιστικής δράσης για σχεδόν δύο χρόνια και, φυσικά, του στέρησε την ευκαιρία να πραγματοποιήσει το όνειρό του, να αγωνιστεί μαζί με τον πατέρα του σε ένα παιχνίδι της εθνικής ομάδας…

Όπως το έθεσε ο ίδιος σε μια συνέντευξή του αρκετά χρόνια αργότερα, «Θα μπορούσε να είναι μια μεγάλη στιγμή, όμως ήταν κάπως θλιβερό».

Ίδια περίπου είναι και τα συναισθήματα του Άρνορ Γκουντγιόνσεν: «Παραμένει το μεγαλύτερό μου παράπονο το ότι δεν παίξαμε μαζί, και ξέρω ότι το ίδιο ισχύει και για τον Έιντουρ», έχει δηλώσει.

Έμειναν και οι δύο με το παράπονο…Τουλάχιστον, η οικογενειακή παράδοση συνεχίζεται: Δύο από τους γιους του Έιντουρ Γκουντγιόνσεν, ο Άντρι και ο Σβέιν, αγωνίζονται στις ακαδημίες της Μπαρτσελόνα. Και μπορεί να είναι απίθανο να δούμε κάποιον από τους δύο να αγωνίζεται δίπλα στον πατέρα του, ο οποίος έχει σχεδόν πατήσει τα 32, αλλά τουλάχιστον θα μείνει το οικογενειακό όνομα στο άθλημα…

Advertisements

1 σχόλιο so far
Σχολιάστε

Η απόλυτη ερώτηση οποιουδήποτε ποδοσφαιρικού ή αθλητικού κουίζ!!!

Σχόλιο από stokegeo




Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s



Αρέσει σε %d bloggers: