Τρελοποδόσφαιρο


Stratego by stokegeo

Του Νίκου Μποζιονέλου

Ο Γιόζεφ Ζεπ Χέρμπεργκερ ήταν μια από τις μεγαλύτερες μορφές του γερμανικού και παγκόσμιου ποδοσφαίρου και δάσκαλος της στρατηγικής

Το ηθικό των Γερμανών στα χρόνια που ακολούθησαν τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν εύθραυστο και μόνο ένας ιστορικός θρίαμβος θα μπορούσε να αλλάξει αυτή την πραγματικότητα. Αυτό το «θαύμα» ήρθε στο Μουντιάλ της Ελβετίας, το 1954, όταν η Ομοσπονδιακή Γερμανία επιβλήθηκε της ανίκητης Ουγγαρίας στον τελικό της Βέρνης. Αυτός ο τίτλος υπήρξε η ένεση αυτοπεποίθησης που χρειαζόταν η Γερμανία για να ξανασταθεί ψυχολογικά στα πόδια της. Ο τεχνικός και κύριος υπεύθυνος αυτού του άθλου υπήρξε ο Ζεπ Χέρμπεργκερ, που θεωρείται και ο πρώτος μεγάλος δάσκαλος της στρατηγικής στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο.

O Ζεπ Χέρμπεργκερ

Ο Γιόζεφ Χέρμπεργκερ ήρθε στη ζωή στις 28 Μαρτίου του 1897, στο Μάνχαϊμ. Ηταν το μικρότερο από τα έξι παιδιά μιας φτωχής οικογένειας. Τα παιδικά του χρόνια ήταν δύσκολα και ο πρόωρος χαμός του πατέρα του έστειλε τον μικρό Ιωσήφ από νωρίς στο μεροκάματο και στο ανθυγιεινό περιβάλλον της μεταλλουργίας.

Περνώντας στην εφηβεία ανακάλυψε το πάθος που θα τον ακολουθούσε στην υπόλοιπη ζωή του, το ποδόσφαιρο. Σε ηλικία 17 ετών ντεμπουτάρισε με τη Βάλντχοφ Μάνχαϊμ και δύο χρόνια αργότερα κλήθηκε να υπηρετήσει τη θητεία του, στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ποδοσφαιριστής

Μετά το τέλος του πολέμου συνέχισε να παίζει μπάλα και το 1921 άλλαξε σύλλογο, όχι όμως πόλη, συνεχίζοντας την καριέρα του στην άλλη Μάνχαϊμ, τη VFR, μισητή συμπολίτισσα. Τότε κλήθηκε για πρώτη φορά και στην Εθνική της Γερμανίας, όπου μάλιστα στην πρώτη του συμμετοχή πέτυχε και δυο γκολ εναντίον της Φινλανδίας. Δυστυχώς για τον Ζεπ, στην καλύτερη στιγμή της καριέρας του, βρέθηκε ανακατεμένος σε ένα σκάνδαλο διαφθοράς, αφού αποδείχθηκε πως η Μάνχαϊμ είχε πληρώσει χρήματα για τη μεταγραφή του, πράγμα που απαγορευόταν διά ροπάλου από τον γερμανικό νόμο περί ερασιτεχνικού αθλητισμού. Ο πέλεκυς έπεσε βαρύς και ο νεαρός Ζεπ υποχρεώθηκε σε αποχή από οιαδήποτε αγωνιστική δραστηριότητα για έναν ολόκληρο χρόνο. Το 1925 και ενώ είχε τελειώσει η τιμωρία του, ο Ζεπ βοήθησε την ομάδα του να κατακτήσει το Πρωτάθλημα Νότιας Γερμανίας. Αυτός ο τίτλος έφερε το μεγάλο άλμα στην Τένις Μπορούσια του Βερολίνου, στην οποία αγωνίστηκε έως το 1930, οπότε και έληξε η ποδοσφαιρική του καριέρα.

Διδάκτωρ τεχνικός

Ο Χέρμπεργκερ υπήρξε ένας ακούραστος παίκτης, πραγματικό… μηχανάκι, που όργωνε το γήπεδο και βοηθούσε όπου χρειαζόταν. Γεννημένος αρχηγός, εμφυσούσε στους συμπαίκτες του το πνεύμα του αγωνιστή και του νικητή που τον διέκρινε σε όλη του τη ζωή. Επίσης, ήταν ξακουστός για την εκπληκτική φυσική του κατάσταση, που σε συνδυασμό με την τεχνική του κατάρτιση τού έδωσαν τη δυνατότητα να πετύχει πάρα πολλά γκολ, αν και δεν υπήρξε επιθετικός.

Οταν κρέμασε τα παπούτσια του, ο Ζεπ αποφάσισε πως ήρθε η ώρα να ασχοληθεί σοβαρά με την προπονητική. Πρώτα σπούδασε Φυσική Αγωγή στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου και ετοίμασε το διδακτορικό του με θέμα: «Ο δρόμος προς την υψηλότερη απόδοση στο ποδόσφαιρο».  Η καριέρα του ως τεχνικός ξεκίνησε από την Μπορούσια του Βερολίνου και όλες τις μικρές εθνικές της Γερμανίας. Το 1936 του ανατέθηκε η Εθνική Ανδρών και μέσα σε μόλις δύο χρόνια ο Ζεπ είχε χτίσει ένα αξιόμαχο σύνολο για το Μουντιάλ της Γαλλίας το 1938. Η απαγόρευση όμως από το Γ’ Ράιχ της συμμετοχής παικτών μη φιλικά προσκείμενων στο καθεστώς των Ναζί, αποδυνάμωσε σε τεράστιο βαθμό την ομάδα και προκάλεσε τον αποκλεισμό της από την πρώτη φάση.

Ο δρόμος προς τη δόξα

Ο πόλεμος που ξέσπασε σηματοδότησε μια φρικτή εμπειρία τόσο για τον Χέρμπεργκερ όσο και για όλο το γερμανικό έθνος. Αν και ήταν πολύ δύσκολο, ο Ζεπ προσπάθησε να κρατήσει επαφή με τους παίκτες του στη διάρκεια του πολέμου, με σκοπό να τους υπενθυμίζει πως δεν πρέπει να εγκαταλείψουν την μπάλα. Μόλις τελείωσε ο πόλεμος, επανεκλέχθηκε στη θέση του ομοσπονδιακού προπονητή (1950) και το 1954 οδήγησε τη γερμανική ομάδα, για πρώτη φορά μετά από 12 χρόνια απουσίας από μεγάλες διοργανώσεις, στο Μουντιάλ της Ελβετίας. Στην πρώτη φάση, η Γερμανία ισοπεδώθηκε με 8-3 από τους Μαγυάρους. Η κριτική ξέσπασε σαν

Ο Χέρμπεργκερ δίνει οδηγίες στον αρχηγό Φριτς Βάλτερ

θύελλα πάνω στον Χέρμπεργκερ. «Θέλησα να προφυλάξω τους βασικούς, ώστε αν χρειαστεί να παίξουμε πάλι με τους Ούγγρους να μην κουβαλάνε ήδη το βάρος μιας ήττας. Ετσι κι αλλιώς, με δύο νίκες θα περάσουμε» είπε απόλυτα ψύχραιμος. Πράγματι, οι Γερμανοί εξαφάνισαν την Τουρκία (7-2) και προκρίθηκαν στην επόμενη φάση, αποφεύγοντας μάλιστα τη Βραζιλία λόγω της ήττας από την Ουγγαρία. Ολοι υποκλίθηκαν στην άψογα σχεδιασμένη και εκτελεσμένη στρατηγική του. Η Γερμανία έκανε περίπατο στα προημιτελικά και ημιτελικά και έφτασε στον μεγάλο τελικό όπου θα αντιμετώπιζε ποιους άλλους; Τους Μαγυάρους, οι οποίοι μετρούσαν τέσσερα χρόνια χωρίς να χάσουν. Φευ…

Το θαύμα  της Βέρνης

Ο Χέρμπεργκερ γνώριζε πως σε κανονικές καιρικές συνθήκες η ομάδα του δεν είχε καμία τύχη απέναντι στους τεχνίτες Ούγγρους στον τελικό του ‘54. Αν όμως έβρεχε, πράγμα καθόλου ασυνήθιστο για την Ελβετία, τότε θα υπήρχε ισορροπία. Το πρωί του τελικού, ο Ζεπ έκανε τον περίπατό του όταν ένιωσε μια ψιχάλα στο χέρι του. Αμέσως έτρεξε στο ξενοδοχείο και ενημέρωσε τον μοναδικό άνθρωπο που εμπιστευόταν τυφλά, τον αρχηγό Φριτς Βάλτερ: «Ο τελικός θα παιχτεί στην καρδιά και τη θέληση. Θα νικήσει το κουράγιο. Και στο κουράγιο δεν επιτρέπεται να χάσουμε». Πάνω κάτω δηλαδή μια παραλλαγή της φράσης του Γκάρι Λίνεκερ: «Το ποδόσφαιρο είναι ένα άθλημα, όπου παίζουν 11 εναντίον 11 και στο τέλος νικούν οι Γερμανοί!». Κάτω από βροχή, οι Τεύτονες όχι μόνο επικράτησαν στον τελικό, αλλά κατάφεραν να γυρίσουν και ένα παιχνίδι στο όγδοο λεπτό του οποίου έχαναν με 2-0. Μόλις είχε γεννηθεί ο μύθος της πάλης, της πειθαρχίας, του κουράγιου και πάνω από όλα της ατσαλένιας θέλησης. Το τελικό 3-2 ήταν γεγονός.

Ο Φριτς Βάλτερ με το έπαθλο του Μουντιάλ 1954 ανά χείρας!

Ο Χέρμπεργκερ έγινε είδωλο για τις επερχόμενες γενιές και το θαύμα της Βέρνης σύμβολο της αναγέννησης της Γερμανίας. Συνέχισε στο πόστο του τεχνικού μέχρι το 1964. Το τελευταίο του παιχνίδι με την Εθνική ήταν εναντίον της Φινλανδίας, κλείνοντας έτσι έναν τεράστιο κύκλο, αφού ο Ζεπ είχε κάνει την παρθενική του εμφάνιση ως ποδοσφαιριστής 43 χρόνια πριν εναντίον της ίδιας Εθνικής. Ο Ζεπ Χέρμπεργκερ πέθανε στις 20 Απριλίου 1977 από βαρύ πνευμονικό οίδημα, αλλά το έργο του και οι φράσεις του συνεχίζουν να εμπνέουν τους λάτρεις του ποδοσφαίρου.

Advertisements

1 σχόλιο so far
Σχολιάστε

[…] πριν την προημιτελική φάση ήταν το μακρινό 1938. Ο Σεπ Χερμπέργκερ, από την πόλη Μανχάιμ και αυτός δεν κατάφερε να τους […]

Πίνγκμπακ από Insane Bet: Αντί απολογίας… « Τρελοποδόσφαιρο




Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s



Αρέσει σε %d bloggers: