Τρελοποδόσφαιρο


Η άνοδος και η πτώση της Όμπιλιτς by stokegeo
18/07/2010, 09:14
Filed under: Ομάδες

Aπ’ το 1991 ως σήμερα, όταν και έπαψε να υπάρχει η ενιαία Γιουγκοσλαβία, έχουν διοργανωθεί 19 πρωταθλήματα Σερβίας.

Κι όλοι αυτοί οι τίτλοι, μοιράστηκαν σε Ερυθρό Αστέρα και Παρτιζάν: 7 ο πρώτος, 11 η δεύτερη…

Σωστά παρατηρήσατε. Λείπει ένα. Μόνο αυτό το ένα, που λείπει, κατέληξε σε άλλη ομάδα, κι όχι στο παντοδύναμο δίδυμο. Κι η ομάδα που έσπασε το δίπολο, ήταν η Όμπιλιτς του Βελιγραδίου, το 1998!!!

Το σήμα της Όμπιλιτς

Ιδρύθηκε το 1924, και πήρε το όνομά της από τον Μίλος Όμπιλιτς, ένα Σέρβο ιππότη, ήρωα του Μεσαίωνα (που απεικονίζεται και στο σήμα της).

Η Όμπιλιτς, που όλα τα χρόνια πριν τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας βολόδερνε στις χαμηλές κατηγορίες, με το που σταμάτησε να υπάρχει η ενιαία Γιουγκοσλαβία παρουσιάστηκε πολύ δυνατή. Το 1995 φτάνει στον τελικό του Κυπέλλου Σερβίας (4-0, 0-0 το χάνει από Ερ. Αστέρα). Και, το 1997, ανεβαίνει στην πρώτη Εθνική.

Πώς τα κατάφερε έτσι; Απλό. Το 1996, «αφεντικό» της έγινε ο Ζέλικο Ραζνάτοβιτς. Κατά κόσμον, «Αρκάν». Όνομα βαμμένο με αίμα. Ο άνθρωπος αυτός ήταν το πρωτοπαλίκαρο του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς, στον πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας! Πολέμαρχος, και διοικητής των «Delije» («Τίγρεις»), της τρομερότερης παραστρατιωτικής ομάδας, που ευθύνεται για αναρίθμητους θανάτους, κρίθηκε ένοχος για εγκλήματα πολέμου απ’ το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, πολύ μετά τον πόλεμο. Κι αυτός, έγινε το αφεντικό της Όμπιλιτς!

Οι διασυνδέσεις του με τον υπόκοσμο έπαιξαν το ρόλο τους. Τα ρεπορτάζ της εποχής μιλούν για… «εκφοβισμό», ας το πούμε, αντιπάλων και διαιτητών. Ο «Αρκάν» έφερνε τα πρωτοπαλίκαρά του, που λίγα χρόνια πριν έσφαζαν ανθρώπους στον πόλεμο, και τραγουδούσαν… απειλητικά συνθήματα στις κερκίδες σημαδεύοντας με όπλα τους αντιπάλους παίκτες!

Ο Ζέλικο "Αρκάν" Ραζνάτοβιτς, και πίσω του, οι "Τίγρεις" του

Με 27 νίκες, 5 ισοπαλίες και μία μόλις ήττα (σε σύνολο 33 αγώνων), η Όμπιλιτς στέφθηκε πρωταθλήτρια Σερβίας, το 1998! Στην πρώτη της χρονιά στην Α’ Εθνική!!! Ήταν ένα απίστευτο κατόρθωμα!

Κι αξίζει εδώ να σημειώσουμε το ότι προπονητής της ομάδας ήταν ο Ντράγκαν Οκούκα, ο νυν κόουτς της… Καβάλας!

12 Αυγούστου 1998. Η Όμπιλιτς φθάνει στο απόγειο της δόξας της, αντιμετωπίζοντας, για τα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ, τη Μπάγερν Μονάχου στο «Ολυμπιαστάντιον»! Αντέχει μια ώρα. Απ’ το 60’ και μετά, δέχεται τέσσερα γκολ (4-0) απ’ τους Έφενμπεργκ, Έλμπερ, Τσίκλερ, Φινκ. Στη ρεβάνς, στην έδρα της Παρτιζάν (μιας και το δικό της γήπεδο δεν πληρούσε τα στάνταρ της ΟΥΕΦΑ), παραχωρεί ισοπαλία 1-1 στους Βαυαρούς (Σάρατς-Ματέους, οι σκόρερ). Στο τέλος εκείνης της περιόδου, η Μπάγερν έφτασε στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ, κι έχασε το τρόπαιο από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, στον αλησμόνητο τελικό της Βαρκελώνης (1-2)…

Κι όμως, ίσως να μην ζούσε αυτή τη σπάνια εμπειρία η Όμπιλιτς!

Πριν τα ματς του πρώτου προκριματικού, όπου η Όμπιλιτς απέκλεισε την ισλανδική Βεστμανάεγιαρ (2-0, 2-1), η ΟΥΕΦΑ απείλησε ότι θα την αποκλείσει απ’ την Ευρώπη, λόγω των… διασυνδέσεών της με τον υπόκοσμο! Ο «Αρκάν» αποφάσισε να φύγει.

Στις 25 Ιουλίου, τέσσερις μέρες πριν η Όμπιλιτς παίξει τον αγώνα ρεβάνς του πρώτου προκριματικού του Τσάμπιονς Λιγκ εναντίον της Βεστμανάεγιαρ, ο «Αρκάν» παραδίδει τα ηνία του συλλόγου στη… γυναίκα του! Τη Σβετλάνα Βελίτσκοβιτς. Γνωστότερη ως «Τσέτσα».

Η Σβετλάνα "Τσέτσα" Βελίτσκοβιτς

Μια γυναίκα που επίσης δεν ήταν τυχαία. Είναι η πιο εμπορική τραγουδίστρια της Σερβίας! Η πανέμορφη (και… λίγα λέμε) «Τσέτσα», σαν την «δική μας» κινηματογραφική Κληρονόμο, Σμαράγδα Καρύδη, έγινε πρόεδρος της Όμπιλιτς! Η (πρώτη) θητεία της κράτησε λίγο – έδωσε το χρίσμα στον Ζάρκο Νίκολιτς. Το 2000, όμως, επέστρεψε στην προεδρία.

Την ίδια χρονιά, ο Ζέλικο Ραζνάτοβιτς, ο «Αρκάν», δολοφονείται στο Βελιγράδι.

Επί προεδρίας «Τσέτσα», η Όμπιλιτς έγινε αυτό που θα ήταν, αν δε μεσολαβούσε ο «Αρκάν»: η ομαδούλα που βολόδερνε στα χαμηλά. Η πρόεδρος, που ερχόταν με προκλητικά φορέματα και γούνες στο γήπεδο, επέπληττε τους παίκτες, εκείνοι αντιδρούσαν άσχημα, και η παρακμή συνεχιζόταν. Οι φίλαθλοι εγκατέλειπαν την ομάδα, οι χορηγοί της έφευγαν ο ένας πίσω απ’ τον άλλο…

Το 2006, η ομάδα, που σε τίποτα δε θύμιζε το φόβητρο της δεκαετίας του ’90, υποβιβάστηκε (με τρεις νίκες μόνο) στη Β’ Εθνική. Για να μην ανέβει ποτέ ξανά στην ανώτερη κατηγορία…

Σήμερα, η μόνη ομάδα που κατάφερε και μπήκε σφήνα σε Ερυθρό Αστέρα και Παρτιζάν κατακτώντας τον τίτλο του πρωταθλητή, βρίσκεται στη… δεύτερη κατηγορία του τοπικού πρωταθλήματος του Βελιγραδίου.

Η ιστορία της Όμπιλιτς θα μπορούσε κάλλιστα να είναι μια πραγματεία πάνω στην ακμή και την παρακμή, ή ορισμός του λήμματος «διάττοντας αστέρας».

Η Όμπιλιτς του 1998, πρωταθλήτρια Σερβίας. Στη μέση, στη σειρά των ορθίων, ο Ζέλικο "Αρκάν" Ραζνάτοβιτς.

Advertisements

Σχολιάστε so far
Σχολιάστε



Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s



Αρέσει σε %d bloggers: