Τρελοποδόσφαιρο


Στη σκιά του αδελφού (μέρος 1ο) by The_Stranger
01/11/2010, 13:07
Filed under: Παίκτες

Έχουμε δει πολλές περιπτώσεις που δείχνουν ότι το ποδόσφαιρο είναι…»οικογενειακή υπόθεση». Σε αυτό το αφιέρωμα, θα γνωρίσουμε τα αδέλφια 20 πολύ γνωστών ποδοσφαιριστών, που είναι επίσης επαγγελματίες ποδοσφαιριστές, αλλά όχι τόσο επιτυχημένοι όσο οι διάσημοι αδελφοί τους. Θα δούμε συνολικά 20 περιπτώσεις, εκ των οποίων οι 10 σήμερα. Ξεκινάμε, λοιπόν;

1. Ντιγκάο

Πιθανότατα δεν θα το γνωρίζετε, αλλά ο Κακά, ο βασικός μέσος της Ρεάλ Μαδρίτης και της Εθνικής Βραζιλίας, έχει έναν μικρό αδελφό, τον Ντιγκάο, ο οποίος είναι επίσης ποδοσφαιριστής! Ο Ντιγκάο είναι 25 ετών και έκανε τα πρώτα του επαγγελματικά βήματα στην Σάο Πάουλο, όπου τον εντόπισε η Σαμπντόρια και τον απέκτησε το 2004, σε ηλικία 19 ετών. Την ίδια χρονιά δόθηκε ως δανεικός στην Μίλαν (όπου αγωνιζόταν και ο Κακά τότε), και το καλοκαίρι του 2005 η Μίλαν απέκτησε τα πλήρη δικαιώματα του παίκτη. Από τότε, ο Ντιγκάο αγωνίζεται κάθε χρόνο σαν δανεικός από την Μίλαν σε άλλες ομάδες. Έχει παίξει κατά σειρά στην Ρίμινι, την Σταντάρ Λιέγης, τη Λέτσε και την Κροτόνε, ενώ φέτος παίζει στην Πεναφιέλ, ομάδα δεύτερης κατηγορίας της Πορτογαλίας. Με τη φανέλα της Μίλαν έχει αγωνιστεί μόνο μία φορά, τον Μάρτιο του 2008, σαν αλλαγή. Και ενώ τον Ντιγκάο δεν τον έχουν πάρει και τα χρόνια, φαίνεται ότι ποτέ δεν θα καταφέρει να ξεπεράσει τον μεγάλο του αδελφό.

Ο Ντιγκάο με τα χρώματα της Μίλαν, στην οποία ανήκει

2. Φεντερίκο Ιγκουαΐν

Ο Φεντερίκο Ιγκουαΐν είναι ο μεγαλύτερος αδελφός του Γκονζάλο Ιγκουαΐν, που αγωνίζεται στην Ρεάλ Μαδρίτης. Σε αυτήν την περίπτωση, όμως, ο «μικρός» έχει βάλει τα γυαλιά στον «μεγάλο»! Βλέπετε, όλοι ξέρουμε τον Γκονζάλο από τις εμφανίσεις του με την Ρεάλ και την Εθνική Αργεντινής, όμως ο Φεντερίκο παραμένει παγκοσμίως άγνωστος. Ο Φεντερίκο Ιγκουαΐν ξεκίνησε την καριέρα του στην Ρίβερ Πλέιτ, όπως και ο αδελφός του, όμως δεν κατάφερε να καθιερωθεί ποτέ εκεί. Το 2007, στα 23 του, έκανε το άλμα προς την Ευρώπη, υπογράφοντας συμβόλαιο με την Μπεσίκτας, στην οποία όμως έμεινε μόνο για μια χρονιά. Το 2008 επέστρεψε στην Αργεντινή για λογαριασμό της Ιντεπεντιέντε, η οποία φέτος τον έχει δώσει δανεικό στην Κολόν. Δεν έχει αγωνιστεί ποτέ με την εθνική ομάδα της χώρας του – και, απ’ό,τι φαίνεται, ούτε πρόκειται.

Ο Φεντερίκο Ιγκουαΐν προβάροντας τη φανέλα της Μπεσίκτας

3. Βιάτσεσλαβ Χλεμπ

Ο μικρός αδελφός του Αλεξάνταρ Χλεμπ δεν είναι τόσο γνωστός, παρά τις 35 συμμετοχές του με τη φανέλα της εθνικής ομάδας της Λευκορωσίας. Στα 17 του υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με την Ντινάμο Μινσκ και έναν χρόνο αργότερα, το 2001, πήρε μεταγραφή για την Στουτγκάρδη, όπου για τρία χρόνια έμεινε στη δεύτερη ομάδα και δεν μπόρεσε ποτέ να αγωνιστεί σαν βασικός. Το 2004 πήγε στο Αμβούργο, όπου έπαιξε σε 3 παιχνίδια, ενώ ακολούθησε ένα αποτυχημένο πέρασμα από την ελβετική Γκρασχόπερ. Ο Βιάτσεσλαβ Χλεμπ επέστρεψε στη Λευκορωσία το 2005, για λογαριασμό της Ρίπο Μινσκ, στην οποία στέριωσε για τρία χρόνια, προτού φύγει για χάρη της κινέζικης Σανγκάι Σενχούα. Εκεί έκανε μια καλή χρονιά, όμως η αλλαγή προπονητή δεν τον ευνόησε καθόλου, και έτσι σήμερα αγωνίζεται ως δανεικός στην, επίσης κινέζικη, Σενζέν Ρούμπι.

Ο Βιάτσεσλαβ Χλεμπ, με τη φανέλα της εθνικής ομάδας της Λευκορωσίας

4. Λέσλι Μαλουντά

Ο Φλοράν Μαλουντά κάνει μια πολύ επιτυχημένη καριέρα, δε συμβαίνει όμως το ίδιο και με τον μικρότερο αδελφό του, Λέσλι. Ο Λέσλι Μαλουντά έπαιζε μέχρι τα 15 του στη γενέτειρά του, την Γουιάνα, μέχρι που τον απέκτησε η γαλλική Λανς. Εκεί έμεινε για εννιά χρόνια, από το 1998 ως το 2007, καταφέρνοντας να αγωνιστεί μόλις σε 8 επίσημα ματς. Το 2007 πήγε στην Τουλούζ Φοντέν, ομάδα τρίτης κατηγορίας, ενώ το 2008 βρέθηκε στην Ισπανία και την Ατλέτικο Μπαλεάρες, επίσης ομάδα τρίτης κατηγορίας. Από το 2009 ανήκει στο ρόστερ της γαλλικής Ντιζόν, που αγωνίζεται στη δεύτερη κατηγορία της Γαλλίας, αλλά έχει παίξει μόλις δύο φορές μέσα σε ενάμιση χρόνο…

Ο Λέσλι Μαλουντά, την εποχή που αγωνιζόταν στη Λανς

5. Σέντρικ Ζέεντορφ

Ο μικρός αδελφός του μέσου της Μίλαν Κλάρενς Ζέεντορφ, Σέντρικ, αποτελεί κι αυτός προΐόν των περίφημων ακαδημιών του Άγιαξ, ενώ στο ξεκίνημά του αγωνίστηκε επίσης στις ομάδες νέων της Ρεάλ Μαδρίτης και της Ίντερ. Η συνέχεια, ωστόσο, δεν ήταν και τόσο εντυπωσιακή. Το 2001, στα 18 του, επέστρεψε στην Ολλανδία για λογαριασμό της Μπρέντα, όπου αγωνίστηκε μόλις τρεις φορές σε δύο χρόνια. Το 2003 το συμβόλαιό του τερματίστηκε και ο Ζέεντορφ αγωνίστηκε σε ερασιτεχνικό επίπεδο, μέχρι που επέστρεψε στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο το 2005, με τη φανέλα της ιταλικής Λενιάνο, όπου δεν «έπιασε», όπως και αργότερα στην Πιτσιγκετόνε, την Οστάνδη και την Καμπούρ. Το 2008 βρέθηκε στην…Μίλαν, χάρη στον αδερφό του, απ’όπου δόθηκε δανεικός διαδοχικά στη γαλλική Κρουά ντε Σαβουά και την ολλανδική Χάρλεμ, πριν καταλήξει με μόνιμη μεταγραφή στη Μόντσα, όπου αγωνίζεται σήμερα.

Ο Σέντρικ Ζέεντορφ με τα χρώματα της ολλανδικής Ρόντα

6. Κρίστοφερ Κανού

Ο Νουάνκο Κανού, ο γνωστός Νιγηριανός επιθετικός, έχει έναν μικρότερο αδελφό, τον Κρίστοφερ, ο οποίος σαν έφηβος αγωνίστηκε στις ομάδες νέων του Άγιαξ και της Ίντερ. Στα 17 του πήρε «προαγωγή» στην πρώτη ομάδα του Άγιαξ, στον οποίο και έμεινε για έξι χρόνια, παίζοντας σε μόλις 15 παιχνίδια, ενώ παράλληλα είχε δοθεί τρεις φορές δανεικός στις Σπάρτα Ρότερνταμ, Τοπ Ος και Λουγκάνο. Το 2002 βρέθηκε στην Τοπ Ος, ομάδα δεύτερης κατηγορίας της Ολλανδίας, ενώ το 2003 πήγε στην Αγγλία και την Πιτέρμπορο Γιουνάιτεντ, που έπαιζε στην δεύτερη κατηγορία. Το 2005, μετά από πολλές αποτυχημένες δοκιμές σε αγγλικές ομάδες, κατέληξε στην ημιεπαγγελματική Γουίνγκεϊτ & Φίντσλεϊ, όπου όμως δεν έμεινε για πολύ, αφού τον απέκτησε σχεδόν αμέσως η Ιγκλ Σεμέντ, ομάδα από την Νιγηρία. Εκεί αγωνίζεται και σήμερα, όντας βασικός και αναντικατάστατος. Στην εθνική ομάδα της χώρας του έχει αγωνιστεί 3 φορές.

Ο Κρίστοφερ Κανού, σε στιγμιότυπο από τη θητεία του στην αγγλική Πιτέρμπορο

7. Τόμι Λέβενκραντς

Όπως και ο μικρός αδελφός του, Πέτερ, ο Τόμι Λέβενκραντς ξεκίνησε την καριέρα του στην Ακαντέμισκ της Δανίας. Ωστόσο, ενώ ο Πέτερ έπαιζε σε ομάδες όπως η Σάλκε και η Ρέιντζερς, αλλά και στην εθνική ομάδα της Δανίας, η πορεία του Τόμι δεν ήταν εξίσου λαμπρή. Ο Τόμι το 2000 πήρε την πρώτη του (και μοναδική) μεταγραφή εκτός Δανίας, πηγαίνοντας στην σκωτσέζικη Σεντ Τζόνστον, όπου έμεινε από το 2000 ως το 2003, παίζοντας σαν βασικός, προτού επιστρέψει στη Δανία για λογαριασμό της Έσμπιεργκ. Μετά από τρία χρόνια, το 2006 πήρε μεταγραφή για την Σεντερίσκε, όπου αγωνίζεται μέχρι σήμερα, στα 36 του χρόνια. Δεν αγωνίστηκε ποτέ με την εθνική Δανίας.

Ο Τόμι Λέβενκραντς με τη φανέλα της σκωτσέζικης Σεντ Τζόνστον

8. Ματίας Χάμαν

Ακόμα ένας μεγάλος αδελφός, που του «έβαλε τα γυαλιά» ο μικρός του αδελφός. Αντίθετα με τον Ντίτμαρ Χάμαν, η καριέρα του Ματίας Χάμαν κάθε άλλο παρά μεγάλη μπορεί να χαρακτηριστεί. Ο Ματίας ξεκίνησε από τους ερασιτέχνες της Μπάγερν Μονάχου το 1987, σε ηλικία 19 ετών, χωρίς να μπορέσει ποτέ να αγωνιστεί με την πρώτη ομάδα. Το 1989 έφυγε από το Μόναχο και έπαιξε στην Φορτούνα Κολωνίας, την Ουντεράχινγκ, την Άιντραχτ Τρίερ και την Καϊζερσλάουτερν, προτού επιστρέψει στο Μόναχο, αυτή τη φορά για λογαριασμό της μισητής αντιπάλου της Μπάγερν, Μόναχο 1860. Έμεινε εκεί για δύο χρόνια, και μετά αγωνίστηκε στην ελβετική Νοσατέλ Ξαμάξ, την Τένις Μπορούσια, την Άλεν και την αυστριακή Λιντς, όπου και έκλεισε την ποδοσφαιρική του καριέρα. Αργότερα επέστρεψε στην Λιντς σαν προπονητής, αλλά έμεινε μόνο για έναν χρόνο. Πλέον, είναι άνεργος.

Ο Ματίας Χάμαν σε ρόλο προπονητή, στην ερασιτεχνική Χέσεν Κάσελ.

9. Μασιμιλιάνο Τακινάρντι

Ο μεγάλος αδελφός του Αλέσιο Τακινάρντι, που συνέδεσε το όνομά του με την Γιουβέντους, δεν τα πήγε εξίσου καλά με τον «μικρό». Ο Μασιμιλιάνο Τακινάρντι εντάχθηκε στο ρόστερ της Ίντερ στα 19 του, το 1990, παίζοντας σε δύο παιχνίδια σαν αλλαγή. Η επόμενη χρονιά τον βρήκε στη Μεσίνα, όπου επίσης δεν στέριωσε, κι έτσι το 1992 πήρε μεταγραφή για την Προ Σέστο, ενώ ακολούθησαν οι Πονσάκο, Τρεβιλιέζε, Οριέζε και Σομάλια, όλες ομάδες τρίτης ή τέταρτης κατηγορίας. Σήμερα, στα 39 του, έχει αποσυρθεί από το ποδόσφαιρο, όπως και ο αδελφός του.

Ο Μασιμιλιάνο Τακινάρντι, στο ξεκίνημα της καριέρας του, με τα χρώματα της Ίντερ

10. Ολαντιπούπο Μάρτινς

Ο μεγάλος αδελφός του Ομπαφέμι Μάρτινς, Ολαντιπούπο, είχε όλες τις προδιαγραφές για να κάνει μια καλή καριέρα, όπως ο αδελφός του, όμως δεν τα κατάφερε. Το 2000, σε ηλικία 17 ετών, υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με την ιταλική Ρετζίνα, και την επόμενη χρονιά τον απέκτησε η Ίντερ, στην οποία όμως δεν «έπιασε», κι έτσι το 2002 έμεινε ελεύθερος. Επέστρεψε στη Νιγηρία, αλλά επανήλθε δριμύτερος στην Ευρώπη το 2003, αυτή τη φορά με τη φανέλα της Παρτιζάν Βελιγραδίου. Εκεί ο Μάρτινς δεν έκανε τίποτα ιδιαίτερο, έπαιξε μόνο 9 φορές σε δύο χρόνια και έμεινε και πάλι ελεύθερος τ0 2005. Επόμενος σταθμός της καριέρας του ήταν η Αυστρία και η ερασιτεχνική Ζανκτ Άντρε, ενώ το 2006 επέστρεψε στη Σερβία και έπαιξε στην δεύτερη κατηγορία, με την Τελεόπτικ. Την επόμενη χρονιά επέστρεψε και πάλι στη Νιγηρία για λογαριασμό της ΝΕΠΑ Λάγκος, αλλά σύντομα βρέθηκε και πάλι στην Αυστρία, όπου αγωνίστηκε με την Ίνσμπρουκ. Από το 2009 ανήκει στην ποδοσφαιρική ομάδα του πανεπιστημίου Άντο Εκίτι, στη Νιγηρία. Είναι 27 χρονών και δεν έχει παίξει ποτέ με την Εθνική ομάδα της χώρας του.

Advertisements

2 Σχόλια so far
Σχολιάστε

[…] από εκεί που αφήσαμε το αφιέρωμά μας στους λιγότερο γνωστούς αδελφούς […]

Πίνγκμπακ από Στη σκιά του αδελφού (μέρος 2ο) « Τρελοποδόσφαιρο

[…] Τρελοποδόσφαιρο κάποτε επιχειρήσαμε (πρώτα, εδώ, κι έπειτα, εδώ) να σας εξιστορήσουμε τις καριέρες των […]

Πίνγκμπακ από Στη σκιά του αδελφού 3: Ρόντρι Γκιγκς « Τρελοποδόσφαιρο




Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s



Αρέσει σε %d bloggers: