Τρελοποδόσφαιρο


Στη σκιά του αδελφού (μέρος 2ο) by The_Stranger
05/11/2010, 00:22
Filed under: Παίκτες

Συνεχίζοντας από εκεί που αφήσαμε το αφιέρωμά μας στους λιγότερο γνωστούς αδελφούς πασίγνωστων ποδοσφαιριστών, πάμε να δούμε και τη δεύτερη (και τελευταία) δεκάδα:

11. Ούγκο Μαραντόνα

Ναι, ο Ντιεγκίτο δεν ήταν ο μόνος Μαραντόνα που έβγαζε το ψωμί του παίζοντας ποδόσφαιρο. Ωστόσο, ήταν σίγουρα ο πιο επιτυχημένος, αφού ο αδελφός του, ο Ούγκο Μαραντόνα, δεν άφησε ποτέ το στίγμα του όπου έπαιξε. Ξεκίνησε την καριέρα του στην Αρχεντίνος Τζούνιορς το 1985, σε ηλικία 16 ετών, κι ενώ ο Ντιεγκίτο έπαιζε ήδη στην Νάπολι. Στα δύο χρόνια που έμεινε εκεί άφησε καλές εντυπώσεις, κι έτσι το 1987 τον αγόρασε η ιταλική Άσκολι. Η επόμενη χρονιά τον βρήκε στην Ισπανία και την Ράγιο Βαγιεκάνο, όπου και πάλι δεν «έπιασε», και το 1989 πήγε στην Ραπίντ Βιέννης. Εκεί έπαιξε σε 17 παιχνίδια, και κατόπιν επέστρεψε στη Λατινική Αμερική, αυτή τη φορά στη Βενεζουέλα, για λογαριασμό της Ντεπορτίβο Ιτάλια. Ακολούθησε την επόμενη χρονιά η Προγκρέσο στην Ουρουγουάη, ενώ το 1991 ξεκίνησε η θητεία του Ούγκο στην Ιαπωνία, με τις Φουτούρες, Αβίσπα Φουκουόκα και Κονσαντόλε Σαπόρο. Στην Ιαπωνία έπαιξε για 8 χρόνια, και είναι ιδιαίτερα αγαπητός εκεί. Αφού «κρέμασε τα παπούτσια του», δεν ασχολήθηκε ξανά με το ποδόσφαιρο, με εξαίρεση ένα διάστημα τη χρονιά 2004-2005, όταν ανέλαβε προπονητής μίας ομάδας από το Πουέρτο Ρίκο, με σκοπό να προωθήσει το ποδόσφαιρο εκεί.

Ο Ούγκο Μαραντόνα, στα πρώτα του βήματα με τη φανέλα της Άσκολι

12. Νταβίντ Ετό – Ετιέν Ετό

Ο Σάμουελ Ετό δεν έχει μόνο έναν, αλλά δύο αδελφούς που είναι επίσης ποδοσφαιριστές, μικρότερους σε ηλικία. Ο «μεσαίος», ο Νταβίντ Ετό, είναι ένας γυρολόγος της Ευρώπης, που ξεκίνησε την καριέρα του στα 16 του χρόνια από τη Μαγιόρκα, στην οποία όμως δεν έπαιξε ποτέ, αφού και τις δύο χρονιές που έμεινε εκεί δόθηκε δανεικός, διαδοχικά στην Θιουδάδ ντε Μούρθια και την ελβετική Υβερντόν. Το 2005 πήγε στη Γαλλία και τη Σεντάν, όπου δεν «έπιασε», και ακολούθησαν αποτυχημένα περάσματα από την επίσης γαλλική Σαμπάν, την ελβετική Μεϊρίν, την ισπανική Πονφεραντίνα και τη γαλλική Κρετέιγ, πριν έρθει το 2007 η μεταγραφή στην ουκρανική Μέταλουργκ Ντόνετσκ, όπου είχε καλύτερη παρουσία. Επόμενος σταθμός της καριέρας του ήταν η Ελλάδα. Τον απέκτησε ο Άρης, ο οποίος όμως τον έδωσε αμέσως δανεικό στον Ηλυσιακό, κι έτσι δεν αγωνίστηκε ποτέ με τους Θεσσαλονικείς. Το 2008 έφυγε από τον Άρη και πήγε στην καταλανική Ρέους Ντεπορτίβο, που αγωνίζεται στην τέταρτη κατηγορία της Ισπανίας, ενώ το 2009 επέστρεψε στην πατρίδα του, το Καμερούν, όπου αγωνίζεται μέχρι και σήμερα, σε ηλικία 23 ετών (ναι, όλα αυτά τα έκανε μόλις σε 6 χρόνια!) στην Κατζί Σπορτς Ακάντεμι.

Ο Νταβίντ Ετό, σε πρώτο πλάνο, με τη φανέλα της Ρέους Ντεπορτίβο.

Ο Ετιέν Ετό, από την άλλη, είναι ο «μικρός» της παρέας. Ξεκίνησε κι αυτός από τη Μαγιόρκα, όπου έμεινε από το 2006 έως το 2009, παίζοντας με τη δεύτερη ομάδα. Το καλοκαίρι του 2009 έμεινε ελεύθερος από τη Μαγιόρκα και λίγους μήνες αργότερα υπέγραψε συμβόλαιο με την Χιμνάστικ Ταραγόνα, ομάδα δεύτερης κατηγορίας. Δεν έχει παίξει ακόμα με τη φανέλα της Ταραγόνα, αφού έχει παραχωρηθεί στην Πόμπλα Μαφουμέτ, το «φυτώριο» της ομάδας, που αγωνίζεται στην τέταρτη κατηγορία. Βέβαια, στα 21 του έχει ακόμα περιθώρια εξέλιξης – αλλά δύσκολα θα φτάσει στο επίπεδο του αδελφού του, Σάμουελ.

13. Πολ Τέρι

Ο μεγάλος αδελφός του αμυντικού της Τσέλσι, Τζον Τέρι, έχει κάνει κι αυτός μια «γεμάτη» καριέρα – με τη διαφορά ότι αυτός την έχει κάνει στις μικρές κατηγορίες της Αγγλίας. Ο Πολ Τέρι υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο το 1999, σε ηλικία 20 ετών, με την Ντάγκεναμ, που τότε αγωνιζόταν στην έκτη τη τάξει κατηγορία της Αγγλίας. Μετά από 4 χρόνια και 112 συμμετοχές, πήρε μεταγραφή για την Γιόβιλ, με την οποία έφτασε μέχρι και την τρίτη κατηγορία, και το 2007 πήγε στην Λέιτον Όριεντ, επίσης στην τρίτη κατηγορία. Και στις δύο ομάδες ήταν από τους βασικούς παίκτες. Ακολούθησε ένα αποτυχημένο πέρασμα από την Γκρέις, πριν πάρει μεταγραφή για την Ράσντεν, και από εκεί για την Ντάρλινγκτον, ομάδα της Κόνφερενς (5η κατηγορία), στην οποία αγωνίζεται και σήμερα, σε ηλικία 31 ετών.

Φτυστός ο αδελφός του είναι ο Πολ Τέρι!

14. Μάλτε Μέτσελντερ

Ο μεγάλος αδελφός του, ο Κριστόφ Μέτσελντερ, έχει αγωνιστεί σε Ντόρτμουντ, Ρεάλ Μαδρίτης και Σάλκε, αλλά και με την Εθνική Γερμανίας. Ο Μάλτε Μετσέλντερ, όμως, δε φαίνεται να είναι εξίσου ταλαντούχος. Ξεκίνησε την καριέρα του στην Πρόισεν Μίνστερ, ομάδα τρίτης κατηγορίας (τότε) της Γερμανίας, και οι εμφανίσεις του στα δύο χρόνια που έμεινε εκεί τράβηξαν την προσοχή της Ντόρτμουντ, στην οποία τότε αγωνιζόταν και ο αδελφός του. Στα δύο χρόνια που έμεινε στην Ντόρτμουντ, ο Μάλτε αγωνίστηκε μόνο 9 φορές με την πρώτη ομάδα, κι έτσι το 2005 τράβηξε γι’άλλες πολιτείες, και συγκεκριμένα για την Άαλεν, ομάδα τρίτης κατηγορίας. Από το 2007 ανήκει στο δυναμικό της Ίνγκολσταντ, που παίζει κι αυτή στην τρίτη κατηγορία.

Ο Μάλτε Μετσέλντερ με τα χρώματα της Ίνγκολσταντ

15. Ζοέλ Καντονά

Η ποδοσφαιρική καριέρα του Ζοέλ Καντονά ήταν τόσο αποτυχημένη, που φαίνεται απίστευτο το γεγονός ότι μοιράζεται το ίδιο DNA με τον θρυλικό Ερίκ Καντονά, που μεγαλούργησε με τη Λιντς και την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ! Ο Ζοέλ Καντονά ξεκίνησε στα 18 του να παίζει στην Μαρσέιγ, όπου έμεινε για δύο χρόνια, μέχρι το 1987, παίζοντας μόλις σε 3 παιχνίδια. Ακολούθησαν οι γαλλικές Ρεν και Μεό, όπου «πέρασε και δεν άγγιξε», και το 1989 βρέθηκε στο Βέλγιο για λογαριασμό της Ρόιαλ Αντβέρπ, όπου έμεινε ελάχιστα προτού επιστρέψει στην Γαλλία με τη φανέλα της Ανζέ. Εκεί έμεινε για δύο χρόνια, και ακολούθησαν η Λα Ροσέλ και η Μεό (πάλι). Το 1993 πέρασε από την ουγγρική Ουίπεστ και την αγγλική Πιτέρμπορο Γιουνάιτεντ, ενώ στην Αγγλία έπαιξε και για την Στόκπορτ Κάουντι. Το 1994 επέστρεψε εκεί απ’όπου ξεκίνησε, στην Μαρσέιγ, η οποία είχε μόλις υποβιβαστεί στη δεύτερη κατηγορία λόγω του σκανδάλου Μπερνάρ Ταπί. Εκεί έκλεισε και την καριέρα του, δύο χρόνια αργότερα, χωρίς ποτέ να αφήσει κάτι που να τον θυμίζει στο ποδοσφαιρικό στερέωμα.

Ο Ζοέλ Καντονά (ίδιος ο αδελφός του!) με τη φανέλα της Ρεν

16. Έντι Μπάτζιο

Πολλοί νομίζουν ότι ο Ντίνο Μπάτζιο, διεθνής με την Εθνική Ιταλίας και σημαντικό στέλεχος παλιότερα των Πάρμα και Γιουβέντους, ήταν αδερφός του μεγάλου Ρομπέρτο Μπάτζιο, κάτι που δεν ισχύει, αφού πρόκειται περί συνωνυμίας. Ωστόσο, ο Ρομπέρτο Μπάτζιο έχει όντως έναν αδελφό ποδοσφαιριστή, τον Έντι Μπάτζιο, που δεν έχει κάνει σημαντική καριέρα, αν και έχει αγωνιστεί σε 13 διαφορετικές ιταλικές ομάδες! Αν και έκανε τα πρώτα του βήματα στην Φιορεντίνα, δεν υπέγραψε ποτέ επαγγελματικό συμβόλαιο με τους Βιόλα. Αντίθετα, πήγε στην άσημη Παλατσόλο και κατόπιν στην Πράτο, πριν καταλήξει στην Τζορτζόνε, όπου έμεινε για τρία χρόνια. Ακολούθησαν κατά σειρά οι: Ανκόνα, Άσκολι, Ανκόνα (πάλι), Κατάνια, Σαλερνιτάνα, Βιτσέντσα, Κατάνια, Σπέτσια, Πίζα, Πορτοσουμάγκα και Σαντζοβανέζε, από την οποία πήρε «σύνταξη» το 2009, στα 35 του. Δεν αγωνίστηκε ποτέ στο Campionato.

Ο Έντι Μπάτζιο με τα χρώματα της τελευταίας του ομάδας, της Σαντζοβανέζε

17. Τόμπιας Σβαϊνστάιγκερ

Ο Μπάστιαν Σβαϊνστάιγκερ βρίσκεται σε μεγάλη φόρμα και τον θέλει η μισή Ευρώπη, όμως καμία σχέση δεν έχουν όλα αυτά με τον μεγάλο του αδελφό, Τόμπιας, που βολοδέρνει στις μικρές κατηγορίες της Γερμανίας. Ο Τόμπιας ξεκίνησε στα 19 του, παίζοντας σε ερασιτεχνικές ομάδες όπως η Νούσντορφ και η Ίσμανινγκ, μέχρι που το 2004 πήρε μεταγραφή στην Λίμπεκ, μια ομάδα-ασανσέρ μεταξύ δεύτερης και τρίτης κατηγορίας. Στα τρία χρόνια που έμεινε εκεί, από το 2004 ως το 2007, ήταν σημαντικό στέλεχος της ομάδας. Ακολούθησε η Ουντεράχινγκ, ομάδα τρίτης κατηγορίας, ενώ από το καλοκαίρι του 2010 αγωνίζεται στην Γιαν Ρέγκενσμπουργκ, επίσης ομάδα τρίτης κατηγορίας. Ο Τόμπιας Σβαϊνστάιγκερ είναι 28 ετών, δύο χρόνια μεγαλύτερος από τον Μπάστιαν, αλλά πολύ «μικρότερος» ποδοσφαιρικά…

Φωτογραφία του Τόμπιας Σβαϊνστάιγκερ, από την εποχή που αγωνιζόταν στην Ουντεράχινγκ

18. Τζέφρι Σνάιντερ – Ρόντνι Σνάιντερ

Ο μικρός αδελφός του σταρ της Ίντερ, Γουέσλι Σνάιντερ, δεν είχε ανάλογη καριέρα με τον αδελφό του. Ο Τζέφρι Σνάιντερ ξεκίνησε από τις ακαδημίες του Άγιαξ, όπως και ο αδελφός του, όμως δεν κατάφερε ποτέ να εδριώσει την παρουσία του στον Αίαντα. Το 2001, σε ηλικία 19 ετών΄άφησε τον Άγιαξ και πήγε στην Τέλσταρ, ομάδα δεύτερης κατηγορίας. Στα τρία χρόνια που έμεινε εκεί αγωνίστηκε μόνο 4 φορές. Επέστρεψε στις μικρές ομάδες του Άγιαξ, και έφυγε ξανά το 2006, με προορισμό την Ντεν Μπος, όπου δεν αγωνίστηκε ποτέ. Ακολούθησε, έναν χρόνο αργότερα, η ερασιτεχνική Έλινκβαϊκ, στην οποία και έκλεισε την καριέρα του το 2008, μόλις στα 26 του, χωρίς να έχει πετύχει τίποτα το αξιοσημείωτο σαν ποδοσφαιριστής. Αντίθετα, περισσότερη τύχη ίσως να έχει ο Ρόντνι Σνάιντερ, μικρότερος αδελφός και των δύο, που είναι μέλος της ομάδας νέων του Άγιαξ, και μένει να δούμε αν θα ακολουθήσει τα βήματα του Γουέσλι ή του Τζέφρι.

19. Πέτερ Γκράβεσεν

Ο μικρός αδελφός του Τόμας Γκράβεσεν σίγουρα είναι ένας παίκτης που ζει στη σκιά του μεγάλου του αδελφού. Ο Πέτερ Γκράβεσεν αγωνίστηκε για έξι χρόνια στο πρωτάθλημα της Δανίας, με τις φανέλες της Βέιλε και της Χερφόλγκε, όντας βασικό στέλεχος και των δύο ομάδων, προτού πάρει το 2006 μεταγραφή για την ισλανδική Φύλκιρ, όπου έμεινε για τρία χρόνια. Επέστρεψε στη Δανία το 2009 για λογαριασμό της Μπλόκχους, ομάδας τρίτης κατηγορίας, ενώ το 2010 πέρασε για ένα διάστημα από τον ΑΠΕΠ Πιτσιλιάς της Κύπρου, πριν επιστρέψει στην Βέιλε, από την οποία ξεκίνησε την καριέρα του, και όπου μάλλον θα την ολοκληρώσει.

Ο Πέτερ Γκράβεσεν, με την κόκκινη φανέλα, σε στιγμιότυπο από αγώνα της Βέιλε

20. Τζον Σάτον

Ο αδελφός του, Κρις Σάτον, ήταν ένας από τους πιο παραγωγικούς επιθετικούς που έχει γνωρίσει το βρετανικό ποδόσφαιρο. Ο Τζον Σάτον, πάλι, σίγουρα δεν ήταν για πέταμα, αλλά δεν ήταν και τόσο καλός όσο ο μεγάλος του αδελφός. Ο Τζον Σάτον ξεκίνησε την καριέρα του στην Τότεναμ, όπου δεν του δόθηκαν ευκαιρίες, κι έτσι το 2003, στα 20 του χρόνια, πήρε μεταγραφή για τη σκωτσέζικη Ρέιθ Ρόβερς, ομάδα δεύτερης κατηγορίας. Εκεί ο Τζον έκανε φοβερά πράγματα, πετυχαίνοντας 13 γκολ σε 20 εμφανίσεις, κι έτσι η επόμενη χρονιά τον βρήκε στην Μίλγουολ. Εκεί δεν κατάφερε να πιάσει υψηλά στάνταρ απόδοσης, κι έτσι δόθηκε δενεικός στην σκωτσέζικη Νταντί, όπου και πάλι «έβγαλε μάτια». Το 2005 τον απέκτησε η Σεντ Μίρεν, για την οποία σημείωσε 30 γκολ σε δύο χρόνια, μέχρι που επέστρεψε στην Αγγλία για λογαριασμό της Γουίκομ. Εκεί δεν ήταν εξίσου παραγωγικός, με 6 γκολ σε 43 εμφανίσεις, και το 2008 γύρισε και πάλι στη Σκωτία, όπου και αγωνίζεται και σήμερα, στα 27 του, με τη φανέλα της Μάδεργουελ.

Ο Τζον Σάτον σε φωτογράφιση στο γήπεδο της Μάδεργουελ

Advertisements

2 Σχόλια so far
Σχολιάστε

http://xarispsports.blogspot.com/

Αυτό είναι το blog με αθλητικά που έχω. Αν θέλετε ρίξτε μία ματιά και στείλτε μου ένα e-mail στο xarispsports@hotmail.com. Θα με ενδιέφερε πολύ να συνεργαστούμε! Το blog σας είναι τέλειο!

Σχόλιο από Xaris.P

[…] κάποτε επιχειρήσαμε (πρώτα, εδώ, κι έπειτα, εδώ) να σας εξιστορήσουμε τις καριέρες των αδελφών […]

Πίνγκμπακ από Στη σκιά του αδελφού 3: Ρόντρι Γκιγκς « Τρελοποδόσφαιρο




Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s



Αρέσει σε %d bloggers: