Τρελοποδόσφαιρο


Παίξε μπάλα ρε… Μπάσταρντ!!! by stokegeo
29/03/2011, 11:41
Filed under: Παίκτες

Εάν κάποτε γινόταν διαγωνισμός για το πιο αστείο… επίθετο ποδοσφαιριστή στην ιστορία, τότε το μεγάλο φαβορί για τη νίκη θα ήταν ο Άγγλος Σέγκαρ Μπάσταρντ!!!

Είναι εύκολο να καταλάβετε… το γιατί! Οι φήμες που θέλουν τους οπαδούς να τραγουδούν το επώνυμό του με όχι και τόση… ευγένεια, δεν είναι… επιβεβαιωμένες!!! Πέραν του περίεργου επιθέτου του, πάντως, ο γεννημένος το 1854 άσος έχει κάποια σημαντικά ρεκόρ να επιδείξει.

Έπαιζε «έξω δεξιά», αλλά και επιθετικός. Φόρεσε τις φανέλες των Λέιτον, Άπτον Παρκ και Τρόγιανς (ενώ συχνά αγωνιζόταν και με τα χρώματα των Κορίνθιανς, όποτε οι τελευταίοι τον καλούσαν ως… γκεστ!). Όπως πολλοί σύγχρονοί του παίκτες, διαιτήτευε διάφορους αγώνες, κάτι που βέβαια σήμερα δε συναντάται πια (αφού δε γίνεται να είσαι παράλληλα ποδοσφαιριστής και διαιτητής).

Μάλιστα, τού έγινε η τιμή να διευθύνει τον έβδομο τελικό του Κυπέλλου Αγγλίας, το 1878 (Γουόντερερς-Ρόιαλ Εντζινίρς 3-1). Ακόμα, ήταν ο «άρχων» της πρώτης ιστορικά αναμέτρησης μεταξύ των εθνικών ομάδων της Αγγλίας και της Ουαλίας (18/1/1879).

Ο ίδιος, πάντως, ως παίκτης, χρίστηκε διεθνής με τα «Λιοντάρια» μια φορά. Συγκεκριμένα, στις 13/3/1880. Η Αγγλία αντιμετώπιζε τη Σκοτία, και έχασε με 5-4. Ο Μπάσταρντ δεν κατάφερε να σκοράρει.

Το επάγγελμα του Άγγλου άσου, ήταν δικηγόρος. Επίσης, έμεινε γνωστός για την αγάπη του στα στοιχήματα, ενώ ήταν από τους πρώτους ποδοσφαιριστές που είχαν στην κατοχή τους… άλογο κούρσας (ο ίδιος εξάλλου λάτρευε τις ιπποδρομίες)!



Η ιστορία του Ντέηλ Τέμπεστ by stokegeo
27/03/2011, 15:01
Filed under: Παίκτες

Το πρωτάθλημα ποδοσφαίρου του Χονγκ Κονγκ ξεκίνησε το 1908. Είναι το αρχαιότερο σ’ όλη την ασιατική ήπειρο!

Και, όλα αυτά τα χρόνια, δεν εμφανίστηκε στα γήπεδα της χώρας μεγαλύτερος… «κανονιέρης» από το Ντέηλ Τέμπεστ! Που γεννήθηκε Άγγλος, όμως δοξάστηκε ως… «Χονγκονγκέζος» (ας μας επιτραπεί τούτος ο νεολογισμός)!!!

Γεννημένος στο Λιντς το 1963, ο στράικερ αυτός πέρασε από αρκετές ομάδες (της πατρίδας του μα και του εξωτερικού) έχοντας ξεκινήσει να παίζει επαγγελματικά το 1980. Φόρεσε κατά σειρά τις φανέλες των Φούλαμ (ως το 1984), Χάντερσφιλντ (1984-86 – δανεικός στη Τζίλιγχαμ το 1985), Λόκερεν (Βελγίου, 1986-87), Κόλτσεστερ (1987-89). Μόλις άφησε την τελευταία, όμως, αποφάσισε να αλλάξει… ήπειρο!

Μετακόμισε λοιπόν στην Ασία και το Χονγκ Κονγκ (το οποίο εκείνη την εποχή ήταν ακόμη βρετανικό έδαφος), και ξόδεψε όλα τα υπόλοιπα χρόνια της καριέρας του εκεί. Αγωνίστηκε αρχικά στην Σάουθ Τσάινα. Δύο χρόνια ανήκε στο ρόστερ της, και κατόπιν εντάχθηκε στην Ίστερν. Η θητεία του εκεί ήταν επίσης διετής. Το 1993 έπαιξε για λίγο στην Κιτσί, και την ίδια χρονιά επέστρεψε στην Ίστερν. Τρία χρόνια διήρκεσε η νέα του θητεία στο σύλλογο, και το 1996 γύρισε στη Σάουθ Τσάινα, κρεμώντας τα παπούτσια του ως παίκτης της το 1998.

Ο Ντέηλ Τέμπεστ, σήμερα

Και, όλα αυτά τα χρόνια, ο Ντέηλ Τέμπεστ αναδείχθηκε πέντε φορές πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος του Χονγκ Κονγκ (σημειώνοντας συνολικά πάνω από 100 τέρματα!). Περισσότερες από κάθε άλλον ποδοσφαιριστή στην υπεραιωνόβια ιστορία της διοργάνωσης!!! Πιο συγκεκριμένα, ήταν πρώτος «μπομπέρ» τις αγωνιστικές περιόδους 1989/90, 1990–91, 1992–93, 1993–94, και 1994-95.

Παράλληλα, λόγω της πολυετούς παραμονής του στη χώρα, του δόθηκε το δικαίωμα ν’ αγωνιστεί και με την εθνική της ομάδα. Πράγματι, χρίστηκε συνολικά 5 φορές διεθνής με το Χονγκ Κονγκ, ενώ σκόραρε μια φορά.

Σήμερα, ο Ντέηλ Τέμπεστ εργάζεται στο Sky Sports, πίσω στο Ηνωμένο Βασίλειο, δίνοντας τα… φώτα του και τις προβλέψεις του για ποδοσφαιρικά παιχνίδια. Έχοντας εσαεί κερδίσει την… παντοτινή αγάπη των φιλάθλων του Χονγκ Κονγκ, το δίχως άλλο!!!

Το πιο σπουδαίο παιχνίδι του στην ασιατική χώρα, ο Άγγλος το έκανε με τη φανέλα της Σάουθ Τσάινα. Η ομάδα έδινε ένα φιλικό με τη φημισμένη Σάο Πάουλο από τη Βραζιλία. Ο Τέμπεστ σκόραρε χατ-τρικ. Η Σάουθ Τσάινα επικράτησε 4-2!!!



«Με καλούν στην εθνική Μάλτας» by stokegeo
26/03/2011, 08:00
Filed under: Ομάδες

Η εθνική μας ομάδα απόψε αντιμετωπίζει την Μάλτα στην έδρα της τελευταίας, για τα προκριματικά του Euro 2012.

Δεν ξέρουμε τι μουσική ακούν οι ποδοσφαιριστές των Μαλτέζων, όμως δε θα ήταν έκπληξη αν στ’ αποδυτήριά τους, πριν την έναρξη του σημερινού αγώνα, έπαιζε στη διαπασών το Plan A, του ουαλικού indie pop συγκροτήματος «Los Campesinos!».

Oι Los Campesinos!

Δεν είναι λίγες οι φορές που ένας ποδοσφαιριστής, μια εθνική ομάδα ή ένας σύλλογος έγιναν τραγούδι. Σίγουρα όμως είναι η πρώτη φορά που το… μαλτέζικο αντιπροσωπευτικό συγκρότημα αναφέρεται σε ένα άσμα!!!

Διαβάστε τους στίχους του Plan A (ακούστε το κιόλας, εδώ), και θα καταλάβετε!!!

Just like when we were seventeen
We said we’d move to Malta, claim Nationality,

And now that we are twenty-three
Days tethered to the running track,
Evenings chained to the dishrack.

I’m called up to the Maltese national team,
My vision is impeccable, my first touch is obscene.
A world cup qualifier finds me fifty, forty, thirty yards
From goal, a late sub on in an off the striker role.

Was it wind? Did it take a bad deflection?
A decade spent nursing a fear that you might never make it?
The crowd draws breathe at once it swerves to the top corner
The Sunday tabloid press declares me the new king of Malta.

With my name on shirts, your face on the cash
That every week just piles inside our bank account,
We’d rule the roost and we could start a family
I think we’d make about a hundred million bucks

I head down to the mint and tell them:
Pound every coin deep into the ground
Burn every note in circulation
There’s a new face on the currency of our nation.
I hand them a photograph of you,
The most beautiful thing they’d ever seen.
The press starts a rolling, your image on Euros,
The workforce retires to the bathroom.

With my name on shirts, your face on the cash
That every week just piles inside our bank account,
We’d rule the roost and we could start a family
I think we’d make about a hundred million bucks.

Η εθνική ομάδα της Μάλτας



Πώς προήλθε το παρατσούκλι της Νιούελς by stokegeo
24/03/2011, 07:00
Filed under: Ονομασία ομάδων

Όσοι από εσάς ασχολείστε με το ποδόσφαιρο της Αργεντινής, δε μπορεί, θα έχετε παραξενευτεί με το προσωνύμιο της πολυτροπαιούχου Νιούελς Ολντ Μπόις. Το οποίο είναι παράξενο και… μακάβριο: «Οι Λεπροί»!!!

Η ομάδα ιδρύθηκε το 1905 από μαθητές του αγγλικού Λυκείου της πόλης

Το έμβλημα της Νιούελς Ολντ Μπόις

του Ροζάριο. Οι τελευταίοι, προς τιμήν του διευθυντή και προπονητή του συλλόγου, Άγγλου μετανάστη Άιζακ Νιούελ (Isaac Newell), έδωσαν το όνομά του στο σωματείο.

Περί τα 1920, η Νιούελς είχε ήδη δυναμώσει αρκετά. Εκείνο τον καιρό, μια κλινική για λεπρούς είχε ανάγκη από χρήματα.

Και οι παίκτες της ομάδας, δε δίστασαν να συμμετάσχουν σ’ ένα ποδοσφαιρικό αγώνα, τα έσοδα του οποίου (από τα εισιτήρια) θα δίνονταν στην εν λόγω κλινική! Έτσι κι έγινε!!!

Γι’ αυτό, έκτοτε, το παρατσούκλι της Νιούελς είναι «οι λεπροί». Για να θυμίζει σ’ όλους τη γενναιόδωρη εκείνη πράξη των παικτών του συλλόγου. Η αλήθεια είναι, βέβαια, ότι θα μπορούσαν να είχαν βρει ένα πολύ καλύτερο προσωνύμιο («οι συμπονετικοί», ας πούμε)! Η ιστορία, όμως, είχε άλλα σχέδια!!!

Υ.Γ.: Από τη Νιούελς Ολντ Μπόις, αξίζει να σημειωθεί, έχουν περάσει τρεις… «δικοί μας» στο παρελθόν. Ο Φερνάντο Μπελούτσι (που έπαιξε στον Ολυμπιακό), ο Νάτσο Σκόκο (νυν άσος της ΑΕΚ) και ο Νταμιάν Μάνσο (που αγωνίστηκε στην Ξάνθη).


Ο υιός Καντάφι, η…καριέρα στο Καμπιονάτο και η «αγάπη» για τη Μύκονο! by stokegeo
21/03/2011, 07:00
Filed under: Παίκτες

Άρθρο του συνεργάτη του Τρελοποδοσφαίρου, Χάρη.

Το όνομα Καντάφι, τον τελευταίο καιρό μονοπωλεί θα έλεγα την επικαιρότητα, λόγω της εξέγερσης των χρόνια καταπιεσμένων κατοίκων της Λιβύης, εναντίον του δικτάτορα Μουαμάρ Καντάφι, πριν από αρκετές εβδομάδες, αλλά και λόγω των βομβαρδισμών, που ξεκίνησαν από το Σάββατο η Γαλλία, η Αγγλία και οι Η.Π.Α. στην περιοχή… Επειδή εμείς όμως ασχολούμαστε με το ποδόσφαιρο κατά βάση, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η ιστορία του υιού του Μουαμάρ Καντάφι, Αλ Σααντί Καντάφι, που κάποια χρόνια πριν έφτασε να αγωνίζεται στο Καμπιονάτο (εκμεταλλευόμενος πάντως το όνομά του αλλά και την εξουσία και τα λεφτά του μπαμπά του), ενώ επισκέπτεται πολύ συχνά τα ελληνικά νησιά…

Και ο Καντάφι εγένετο ποδοσφαιριστής…

Ο Σααντί Καντάφι λοιπόν, αποφάσισε από μικρός να μην ασχοληθεί με την πολιτική και έτσι ο πατέρας του… παραχώρησε εν λευκώ, τη διαχείριση του ποδοσφαίρου στη Λιβύη, το οποίο ειρήσθω εν παρόδω, δεν είναι και σε καλύτερη κατάσταση από αυτή που επικρατεί, όσον αφορά το λαοφιλέστερο άθλημα, στην Παπούα Νέα Γουινέα. Κι αυτό διότι ο υιός Καντάφι προτίμησε να κοιτάξει τον  εαυτό του, όπως άλλωστε θα όφειλε ο απόγονος ενός δικτάτορα…

Έτσι ο Σααντί έπαιζε σε όποια ομάδα ήθελε, από τη στιγμή που αποφάσισε να ασχοληθεί με το ποδόσφαιρο, δεδομένης και της «δύναμης» του μπαμπά… Οι καλύτερες του χρονιές πάντως, έχουν καταγραφεί στην Αλ Αχλί και την Αλ Ιτιχάντ. Όλα αυτά μέχρι και το 2003 όμως, όταν ο Σααντί Καντάφι αποφάσισε πως είχε φτάσει η ώρα, να κάνει το μεγάλο άλμα στο εξωτερικό. Ο ιδανικότερος προορισμός; Η Ιταλία βέβαια, καθώς η Λιβύη από το 1891 έως και το 1947 ήταν αποικία των γειτόνων μας…

Νωρίτερα πάντως, από το 2000 περίπου, αυτή η… μπαλαδόφατσα που λέγεται Αλ Σααντί Καντάφι, είχε γίνει δεύτερος τη τάξει μέτοχος της Γιουβέντους, μετά την οικογένεια Ανιέλι, με ποσοστό που άγγιζε το 7,5%. Αξίζει να αναφερθεί μάλιστα, πως όταν επισκέφτηκε τα γραφεία της Γιουβέντους για τις συζητήσεις, ζήτησε να συναντηθεί (σύμφωνα με τη Gazzetta dello Sport) χωρίς ραντεβού με τον αείμνηστο Τζιάνι Ανιέλι. Όταν του απάντησαν πως «τον Ανιέλι, χωρίς ραντεβού, μπορεί να τον δει μόνο ο Θεός», ο Σααντί με στόμφο τους είπε «Εμένα με στέλνει ο ίδιος ο Θεός της Λιβύης»…

Η μεταγραφή στην Ιταλία…

Πάμε λοιπόν και στο θέμα της μεταγραφής του Καντάφι στο Καμπιονάτο. Ρόλο «μάνατζερ» σε αυτή τη μετακίνηση, είχε αναλάβει ο πρωθυπουργός της Ιταλίας και πρόεδρος της Μίλαν, Σίλβιο Μπερλουσκόνι. Ο «Καβαλιέρε»  προσπάθησε αρχικά να πείσει τον Ανιέλι να πάρει τον γιο του Λίβυου δικτάτορα στη Γιουβέντους, της οποίας άλλωστε ήταν και μέτοχος από τις αρχές της δεκαετίας του 2000. Και ο Ανιέλι, γνωρίζοντας πως ο νεαρός δεν ξέρει μπάλα, του είπε να τον πάρει στη Μίλαν αν αξίζει (έκανε πάντως μερικές προπονήσεις με τη Γιούβε, υπό τις οδηγίες του Μαρτσέλο Λίππι)!

Και αφού δεν έπεισε τον «υποψιασμένο» Ανιέλι ο Μπερλουσκόνι, κατάφερε τον ιδιόρρυθμο πρόεδρο της Περούτζια, Λουτσιάνο Γκαούτσι, ο οποίος όταν «έκλεισε» η μεταγραφή, δήλωσε πως «ο Μπερλουσκόνι με πήρε τηλέφωνο και με ενθάρρυνε. Μου είπε πως αν έχω τον Καντάφι, θα μας βοηθήσει να ανοικοδομήσουμε τις σχέσεις μας με τη Λιβύη. Αν παίξει άσχημα, έπαιξε άσχημα. Ας είναι»! Κάπως έτσι λοιπόν, ο Αλ Σααντί Καντάφι έκανε το όνειρό του πραγματικότητα και μετακόμισε στην Ιταλία, ενώ στο μεταξύ είχε παραχωρήσει το μετοχικό μερίδιό, που κατείχε στη Γιουβέντους.

Ο Αλ Σααντί Καντάφι (δεξιά) με τη φανέλα της Περούτζια

Τη φανέλα της Περούτζια πάντως τη φόρεσε μόνο μια φορά, και αυτή απέναντι στη Γιουβέντους (φώτο), σε ένα ματς που αγωνίστηκε για 15 λεπτά περίπου και δεν αποκλείεται να μην πρόλαβε ούτε καν να ιδρώσει! Εξάλλου ο προπονητής της ιταλικής ομάδας, Σέρσε Κόσμι, που έφτασε κοντά στην ανάληψη της τεχνικής ηγεσίας της Καβάλας πριν λίγο καιρό, δεν ήθελε να τον βλέπει μπροστά του. Αξίζει μάλιστα να σημειωθεί, πως ο νεαρός Καντάφι, τον Οκτώβριο του 2003 τιμωρήθηκε με τρίμηνο αποκλεισμό, λόγω της χρήσης μια απαγορευμένης ουσίας (ναδρολόνη). Στην Περούτζια πάντως, ήταν συμπαίχτης και με τον δικό μας Ζήση Βρύζα, με τον οποίο είχαν γίνει κολλητοί, καθώς ο Λίβυος εκτιμούσε πολύ το ταλέντου του νυν βοηθού του Φερνάντο Σάντος στην εθνική μας ομάδα ποδοσφαίρου…

Στη συνέχεια, ο Καντάφι… έβγαλε το ψωμί του και σε δύο άλλες ιταλικές ομάδες. Αρχικά φόρεσε (που λέει ο λόγος) τη φανέλα της Ουντινέζε (σεζόν 2005-2006), με την οποία κατόρθωσε να αγωνιστεί μόλις μια φορά (για λίγα λεπτά), όπως και με την Περούτζια, ενώ το όνομά του βρέθηκε και στο ρόστερ της Σαμπντόρια (σεζόν 2006-2007), τη φανέλα της οποίας πάντως δεν ευτύχησε να φορέσει σε κάποιο επίσημο ματς…

Η «Σαμπ» ήταν και η τελευταία ομάδα στην οποία έπαιξε μπάλα ο Αλ Σααντί Καντάφι, καθώς κατάλαβε πως είναι λιγάκι άμπαλος για να αγωνιστεί σε τέτοιο επίπεδο…Δε σταμάτησε πάντως να ασχολείται με το ποδόσφαιρο, καθώς στα πλαίσια του…δημοκρατικού συγκεντρωτισμού στη Λιβύη(!), ανέλαβε την προεδρία της ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας της χώρας. Εννοείται δε, πως όσο έπαιζε μπάλα, ήταν ο αρχηγός της εθνικής ομάδας της Λιβύης…

Το Ηollywood και η «αγάπη» για τα ελληνικά νησιά…

Από τη στιγμή λοιπόν που ο Σααντί, σταμάτησε τη μπάλα και είχε αρκετό ελεύθερο χρόνο, αποφάσισε να ασχοληθεί και με το hollywood. Χρηματοδοτούσε μάλιστα την  εταιρία παραγωγής «Natural Selection», στόχος της οποίας ήταν η κυκλοφορία 20 ταινιών μέχρι το 2014, με συνολικό κόστος 15 εκατομμύρια δολάρια…Οι φήμες μάλιστα έλεγαν, πως κάποτε αυτήν την περίοδο της ενασχόλησής του με το hollywood, είχε σχέση με τη γνωστή ηθοποιό Νικόλ Κίντμαν!

Ο Αλ Σααντί Καντάφι πάντως, είναι λάτρης και των ελληνικών νησιών. Έκανε τις διακοπές του το 2008 στην Πάρο και το 2009 στη Μύκονο (μαζί με την Νικόλ Κίντμαν). Άξιο αναφοράς μάλιστα είναι, πως επειδή στη Λιβύη απαγορεύεται η χρήση αλκοόλ, όταν ο Καντάφι έρχεται στη χώρα μας, γίνεται «φέσι»… Ευτυχείτε!!!



Τα «σκαθάρια της πατάτας»!!! by stokegeo
20/03/2011, 07:00
Filed under: Ονομασία ομάδων

Οι ποδοσφαιρικές ομάδες συνήθως (προσπαθούν να) έχουν πομπώδη παρατσούκλια. Η «Βασίλισσα» (Ρεάλ Μαδρίτης). Τα «Παγώνια» (Λιντς). Ο «Θρύλος» (Ολυμπιακός). Και άλλα πολλά παρόμοια.

Προσωνύμια, δηλαδή, που προκαλούν σεβασμό στον αντίπαλο… Φανταστείτε λοιπόν ότι ανήκετε σε μια ομάδα, και οι αντίπαλοί σας αποκαλούνται χαϊδευτικά «τα σκαθάρια της πατάτας»!!! Δε θα γελούσατε μαθαίνοντάς το;

Μπορεί λοιπόν όντως να σκάνε στα γέλια οι αντίπαλοι της γερμανικής Αλεμάνια Άαχεν με το παρατσούκλι της (που είναι ακριβώς αυτό, «τα σκαθάρια της πατάτας» – Kartoffelkäfer, γερμανιστί!!!), όταν όμως αυτή τους… κερδίζει μέσα στον αγωνιστικό χώρο, τότε… κόβονται τα γέλια μαχαίρι! Γιατί όμως αποκαλείται έτσι η ομάδα;

Διότι οι φανέλες της έχουν κάθετες ρίγες, χρώματος κίτρινου και μαύρου. Και όταν οι παίκτες της τις φορούν, μοιάζουν πάρα πολύ με ένα συγκεκριμένο είδος σκαθαριού, την Leptinotarsa decemlineata (ή αλλιώς, «σκαθάρι της πατάτας»)!!!

Κι αναρωτιέται λοιπόν κανείς, πόση… παρατηρητικότητα να είχε αυτός που έβγαλε αυτό το παρατσούκλι στο σύλλογο από τη Βεστφαλία, αλλά και πόσο καλός στην… εντομολογία πρέπει να ήταν;

Τα... δίδυμα: τα "σκαθάρια της πατάτας" αριστερά, και το σκαθάρι της πατάτας, δεξιά!!!



Στέφανο Φιόρε by stokegeo
17/03/2011, 07:00
Filed under: Διάττοντες αστέρες

Ήταν το 1992, όταν ο Στέφανο Φιόρε, 17 ετών μόλις τότε, ντεμπουτάριζε με την ομάδα της γενέτειράς του, Κοζέντσα. Η αρχή μιας αξιοπρόσεκτης σταδιοδρομίας μόλις ξεκινούσε!

Με τη φανέλα της Λάτσιο

Ο Ιταλός μέσος, με την άριστη τεχνική, την οξύτατη αντίληψη και την πάσα ακριβείας, δεν ήταν γραφτό να μείνει για καιρό στους Lupi. Το 1992, τον απέκτησε η Πάρμα, στην οποία όμως δεν πήρε όσες ευκαιρίες θα ήθελε. Έκανε υπομονή. Έπαιξε κατόπιν στις Πάντοβα, Κιέβο (εντυπωσιάζοντας με τη φανέλα της δεύτερης, και μοιράζοντας… δεκάδες ασίστ!). Επιστρέφει στους παρμένσι το 1997, όμως περισσότερο… γυαλίζει τον πάγκο τους παρά προσφέρει στον αγωνιστικό χώρο!

Η κίνηση που αποδείχθηκε καταλυτική για την εξέλιξη του Στέφανο Φιόρε ήταν η μετεγγραφή του στην Ουντινέζε, το 1999. Στους φριουλάνι είναι βασικός, και όλοι πια στην Ιταλία συζητούν για το… νέο διαμάντι του κάλτσιο! Καλείται και στη σκουάντρα ατζούρα για τα τελικά του Euro 2000, όπου επίσης εντυπωσιάζει οδηγώντας την Ιταλία ως τον τελικό (και σκοράροντας ένα πανέμορφο γκολ κόντρα στο Βέλγιο)!!!

Στην εθνική Ιταλίας...

Το 2001, ο Φιόρε αποφασίζει να μετακινηθεί στη Λάτσιο. Αλίμονο! Ο κόουτς των λατσιάλι, Αλμπέρτο Τζακερόνι, τον χρησιμοποιούσε… στα άκρα: εκτός της φυσικής του θέσης, δηλαδή! Ο διεθνής άσος χάνει τη θέση του στην εθνική ομάδα, και παρότι τα επόμενα χρόνια κάνει καλές εμφανίσεις (είχε φύγει στο μεταξύ ο Τζακερόνι από τους Ρωμαίους), τίποτα δεν ήταν πια το ίδιο. Ο ομοσπονδιακός τεχνικός Τραπατόνι δεν τον εμπιστεύεται…

Η… χαριστική βολή στην καριέρα του άσου απ’ την Κοζέντσα δόθηκε το 2004, όταν εκείνος υπέγραψε στη Βαλένθια. Ο Ιταλός δεν προσαρμόζεται ποτέ… Μοιραία, φεύγει δανεικός στις Φιορεντίνα (όπου έπαιξε πράγματι εξαιρετικά!), Λιβόρνο, Τορίνο. Το 2007 εγκαταλείπει την Ισπανία, και εντάσσεται στη Μάντοβα (της… Serie B!!!). Μένει εκεί ένα χρόνο, και κατόπιν γυρίζει στην πρώτη του ομάδα, όπου μέχρι σήμερα αγωνίζεται στα 35 του πια…

Ο Στέφανο Φιόρε συμμετείχε σε 38 διεθνείς συναντήσεις της Ιταλίας,

Ο Στέφανο Φιόρε σήμερα, με τα χρώματα της Κοζέντσα

σημειώνοντας και 2 γκολ. Κατέκτησε δύο Κύπελλα ΟΥΕΦΑ (Πάρμα), δύο Κύπελλα Ιταλίας (με Πάρμα και Λάτσιο), καθώς και ένα Σούπερ Καπ Ευρώπης (Βαλένθια). Έπαιξε στα Euro 2000 και 2004.