Τρελοποδόσφαιρο


Γκαμπριέλε Αμπροσέτι by stokegeo
29/04/2011, 10:12
Filed under: Διάττοντες αστέρες

Όταν ο προπονητής της νέας σου ομάδας σού βάζει την ταμπέλα, «ο Ιταλός Ράιαν Γκιγκς», τότε έχεις πολλά να αποδείξεις!!! Δυστυχώς, ο Γκαμπριέλε Αμπροσέτι (ο σημερινός «Διάττων Αστέρας» μας) δεν δικαίωσε τις προσδοκίες!

Τον Απρίλιο του 1998, η ιταλική Βιτσέντσα αντιμετώπισε την αγγλική Τσέλσι στα ημιτελικά του Κυπέλλου

Ο Αμπροσέτι με τη φανέλα της Τσέλσι

Κυπελλούχων. Οι Ιταλοί έκαναν… δύσκολη τη ζωή των Λονδρέζων: τους νίκησαν 1-0 στο Ρομέο Μέντι και προηγήθηκαν 0-1 μέσα στο Στάμφορντ Μπριτζ στη ρεβάνς! Οι «μπλε» όμως κατόρθωσαν εν τέλει να επικρατήσουν με 3-1 και να προκριθούν στον τελικό! Στη μεσαία γραμμή της Βιτσέντζα, δέσποζε ο Αμπροσέτι. Ο οποίος φαίνεται ότι… «γυάλισε» στους ανθρώπους της Τσέλσι, που έσπευσαν και τον ενέταξαν στο δυναμικό της ομάδας!!!

Ο άνθρωπος δε που τον χαρακτήρισε «Ιταλό Ράιαν Γκιγκς» ήταν ο ίδιος ο… προπονητής του στην Τσέλσι, Τζιανλούκα Βιάλι! Τέσσερα χρόνια ανήκε στο δυναμικό των «μπλε» ο Αμπροσέτι, λοιπόν, όμως έπαιξε μόλις σε 16 αγώνες τους… Σκόραρε δε μονάχα μια φορά: κόντρα στη Γαλατάσαραϊ, στην Κωνσταντινούπολη, για το Τσάμπιονς Λιγκ. Οι «μπλε» βλέποντας την αδυναμία του να προσαρμοστεί τον δάνειζαν διαρκώς πότε στην Πιατσέντσα και πότε στη Βιτσέντσα. Τελικά, τον… ξαπόστειλαν μια και καλή το 2003!

Στις μέρες μας, ο Γκαμπριέλε Αμπροσέτι έχει πλέον αποσυρθεί από τα γήπεδα, και απασχολείται ως σύμβουλος μεσιτικής. Η ποδοσφαιρική του καριέρα ξεκίνησε το 1990, από την ομάδα της γενέτειράς του, Βαρέζε.

Ο Ιταλός μέσος έμεινε τρία χρόνια στο σύλλογο, και κατόπιν έπαιξε διαδοχικά στις Μπρέσια (1993-94), Βενέτσια (1994-95), Βιτσέντσα (1995-96), ξανά Μπρέσια (1996), ξανά Βιτσέντσα (1996-99), Τσέλσι (1999-03), Πιατσέντσα (δαν., 2000-01), Βιτσέντσα (δαν. 2001), Πιατσέντσα (δαν. 2001-02 και 2003-04), Προ Πάτρια (2004-06), και κρέμασε τα παπούτσια του το 2009 ως παίκτης της Φουλγκορκαρντάνο (στην οποία ανήκε το διάστημα 2006-09).



Γιατί… «soccer»; by stokegeo
27/04/2011, 16:18
Filed under: Διάφορα

O αγγλόφωνος ποδοσφαιρικός κόσμος χρησιμοποιεί τις λέξεις «football» και «soccer» όταν θέλει να αναφερθεί στο ποδόσφαιρο.

Μπορούμε λοιπόν να καταλάβουμε άνετα (ιδίως οι γνωρίζοντες αγγλικά) το πώς προήλθε η πρώτη από τις δύο αυτές λέξεις: foot «πόδι» + ball «μπάλα» = football «ποδόσφαιρο». Η… δεύτερη, όμως, μοιάζει αρκετά… παράταιρη και παράξενη! Πώς έφθασε να σημαίνει «ποδόσφαιρο» (παρότι δεν απαρτίζεται από ούτε θυμίζει κάποια λέξη που να σχετίζεται με το άθλημα);

Η λύση αυτού του γρίφου μας πάει πίσω, στις ίδιες τις ρίζες της εμφάνισης του σπορ, όπως το ξέρουμε σήμερα. Η επίσημη ονομασία που δόθηκε στο άθλημα αυτό το 1863, όταν οι Άγγλοι «καλούπωσαν» τους κανονισμούς του και το παρέδωσαν… προς χρήση στον υπόλοιπο κόσμο, ήταν «association football» («ποδόσφαιρο της ομοσπονδίας», δηλαδή). Και χρησιμοποιήθηκε για να το διαχωρίσει από παρόμοια αθλήματα, όπως λ.χ. το ράγκμπι (η επίσημη ονομασία του οποίου είναι «rugby football»).

Για να μη γράφουν λοιπόν οι άνθρωποι όλο αυτό το… κατεβατό, χρησιμοποιούσαν την εξής συντομογραφία: assoc. football. Αυτό το «assoc.» παρεφθάρη, και με την προσθήκη της κατάληξης «-er» φτιάχτηκε η νέα λέξη: «soccer».

Κάποιες πληροφορίες, δε, θέλουν ένα φοιτητή του Πανεπιστημίου του Κέμπριτζ, τον Τσαρλς

Ο Τσαρλς Ρέφορντ-Μπράουν

Ρέφορντ-Μπράουν (ένθερμο ποδοσφαιρόφιλο, που υπήρξε και αρχηγός της εθνικής Αγγλίας!), ο οποίος λάτρευε τις… συντμήσεις, να είναι ο «πατέρας» του όρου soccer. Δημιούργησε, δηλαδή, μια (ακόμα!) σύντμηση, και τον όρο «association football» τον έκανε «soccer»!

Ενώ λοιπόν στις μέρες μας ελάχιστοι χρησιμοποιούν, όταν αναφέρονται στο ποδόσφαιρο, τον όρο «association football», εκατομμύρια είναι εκείνοι που αναγνωρίζουν το αγαπημένο αυτό άθλημα ακούγοντας τη λέξη «soccer». Ιδίως δε στις ΗΠΑ, όπου η λέξη «football» περιγράφει το αμερικανικό ποδόσφαιρο (που μοιάζει, ως γνωστόν, με το αγγλικό ράγκμπι) κι όχι τη… μπαλίτσα που παίζουμε στην Ευρώπη!

Είτε λοιπόν ήταν η… επινοητικότητα του Τσαρλς Ρέφορντ-Μπράουν, είτε απλώς η ανάγκη των Άγγλων να χρησιμοποιούν συντετμημένους όρους στην ομιλία και τη γραφή τους, το μόνο σίγουρο είναι ότι δημιουργήθηκε η λέξη «soccer» την οποία τόσοι και τόσοι χρησιμοποιούν σήμερα!!!



Χάρβεϋ Εσάγιας by stokegeo
17/04/2011, 21:09
Filed under: Διάττοντες αστέρες

Οι παίκτες της άσημης ολλανδικής SC Μπούιτενβελντερτ κάθε ημέρα ακούν στην προπόνηση τις δυνατές φωνές του Χάρβεϋ Εσάγιας, του προπονητή τους. Ή αλλιώς, «του ανθρώπου που έκανε το αδύνατο, δυνατό»!

Την παραπάνω φράση, εξάλλου, χρησιμοποίησε ο ίδιος ο Ολλανδός κόουτς για να… περιγράψει την απίθανη ιστορία της ποδοσφαιρικής του καριέρας!!! Κατά τη διάρκεια της οποίας βρέθηκε από τα… αζήτητα του παγκόσμιου φούτμπολ στο… Καμπιονάτο και τη Μίλαν!

Μικρός, ο γεννημένος στο Άμστερνταμ (αλλά με καταγωγή από το Σουρινάμ) Εσάγιας θήτευσε στις ακαδημίες των Άγιαξ και Άντερλεχτ. Δε φόρεσε τη φανέλα κανενός απ’ τους δύο, όμως. Αγωνίστηκε (ως αμυντικός) στις Φέγενορντ, Χρόνινχεν, Καμπούουρ, Ντόρντρεχτ, στην πατρίδα του, δίχως να δείξει τίποτε το ιδιαίτερο (οι συμμετοχές του εξάλλου σε κάθε έναν απ’ αυτούς τους συλλόγους ήταν ελάχιστες).

Κατόπιν, δοκιμάστηκε σε Φιορεντίνα και Τορίνο, χωρίς να τις πείσει όμως να τον εντάξουν στο δυναμικό τους. Ακολούθως ταξίδεψε ως την Ισπανία, και έπαιξε στις Καστίγια Μαδρίτης, Θαμόρα και Μόστολες, ως το 2001 – τότε, παράτησε το ποδόσφαιρο, και για τρία ολόκληρα χρόνια είχε… εξαφανιστεί από το χάρτη!

Το καλοκαίρι του 2004, λοιπόν, επισκέφθηκε τον καλό του φίλο Κλάρενς Ζέεντορφ. Και του εκμυστηρεύθηκε ότι… του έλειπε λίγο η μπαλίτσα! Κι ότι ευχαρίστως θα επέστρεφε στην ενεργό δράση (ήταν άλλωστε 29 ετών ακόμα, δεν ήταν δα και κάνας γέρος!!!). Ο Ζέεντορφ τότε… ανέλαβε δράση! Τι έκανε; Είπε για πλάκα στον τότε προπονητή του στη Μίλαν, Κάρλο Αντσελότι, ο οποίος αναζητούσε εναγωνίως αμυντικό, ότι μπορούσε να του βρει έναν παίκτη… τζάμπα! Ο Ιταλός τεχνικός πείστηκε λοιπόν από το… «ψηστήρι» του Ζέεντορφ, και έφερε στους «ροσονέρι»… τον Εσάγιας!!!

Ο Χάρβεϋ Εσάγιας μαγεύει τα πλήθη με τη φανέλα της Μίλαν

Μέσα σε τρεις μήνες και μετά από πολλές προπονήσεις, ο… τυχερός Ολλανδός (που δεν είχε ακουμπήσει μπάλα επί

τρία χρόνια και ζύγιζε… πάνω από 100 κιλά!) ήταν πλέον έτοιμος να φορέσει τη φανέλα των Μιλανέζων. Πράγματι, το κατάφερε… για έξι ολόκληρα λεπτά!!! Μπήκε ως αλλαγή στα τελευταία λεπτά ενός αγώνα Κυπέλλου κόντρα στην Παλέρμο, στη θέση του Μάσιμο Αμπροζίνι. Μάλιστα, πρόλαβε να βγάλει μια ασίστ στο Δανό φορ Γιον-Νταλ Τόμασον, ο οποίος όμως έστειλε τη μπάλα με κεφαλιά άουτ!

Αυτή ήταν η πρώτη και τελευταία συμμετοχή του Εσάγιας με τη φανέλα της Μίλαν!!! Το καλοκαίρι του 2005, αποτέλεσε παρελθόν από το σύλλογο. Αγωνίστηκε λίγο στις παγκοσμίως άγνωστες ιταλικές Λενιάνο και Κάλτσιο Λέκο, καθώς και στην ομάδα που τώρα εργάζεται, την SC Μπούιτενβελντερτ, προτού κρεμάσει (τούτη τη φορά οριστικά) τα παπούτσια του και ξεκινήσει καριέρα προπονητή.

Κι αλήθεια, μπορείτε πραγματικά να φανταστείτε καλύτερη φράση που να περιγράφει τη σταδιοδρομία του Χάρβεϋ Εσάγιας, από αυτή που ο ίδιος σκαρφίστηκε; Αφού ήταν πραγματικά «ο άνθρωπος που έκανε το αδύνατο, δυνατό»!!!



Στη σκιά του αδελφού 3: Ρόντρι Γκιγκς by stokegeo
14/04/2011, 15:42
Filed under: Παίκτες

Το επώνυμό του, είναι Γκιγκς. Το μικρό του όνομα, αρχίζει από «Ρ». Όχι, δεν είναι ο Ράιαν Γκιγκς, αλλά ο… μικρός του αδερφός, Ρόντρι!!!

Στο Τρελοποδόσφαιρο κάποτε επιχειρήσαμε (πρώτα, εδώ, κι έπειτα, εδώ) να σας εξιστορήσουμε τις καριέρες των αδελφών διάσημων ποδοσφαιριστών! Κοινό χαρακτηριστικό όλων των… παραδειγμάτων μας ήταν ότι δεν κατάφεραν ποτέ να ξεπεράσουν τη φήμη του (μεγαλύτερου ή μικρότερου) αδελφού τους μέσα στο γήπεδο. Ο Ρόντρι Γκιγκς επίσης δεν μπόρεσε να γίνει διασημότερος του Ράιαν, αλλά δεν του έμοιασε… ούτε στο χαρακτήρα!!!

Ο Ρόντρι Γκιγκς

Ενώ ο πράος, μειλίχιος και άψογος επαγγελματίας Ράιαν ήταν υπόδειγμα ανθρώπου και ποδοσφαιριστή (μη δίνοντας ποτέ λαβή για αρνητικά σχόλια εντός κι εκτός γηπέδου, και κρατώντας πάντοτε την προσωπική του ζωή μακριά από τα αδηφάγα βρετανικά Μ.Μ.Ε.), ο Ρόντρι (γενν. 1977) βρέθηκε πολλές φορές στα πρωτοσέλιδα… για όλους τους λάθος λόγους!

Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία από τους Σάλφορντ Μπόις, ενώ έπαιξε και στην Τορκί (κατά τη διάρκεια της θητείας του σ’ αυτήν χρησιμοποιούσε το όνομα… Ρόντρι Τζόουνς για ν’ αποφεύγονται οι συγκρίσεις με τον ήδη διάσημο αδελφό του!), ώσπου τα παράτησε για… τρία ολόκληρα χρόνια! Κατόπιν, στα 19 του, αποφάσισε να ξαναπατήσει χορτάρι, δοκιμάστηκε στη σκοτσέζικη Χαρτς, αλλά εντάχθηκε (για έξι μήνες) στη Λίβινγκστον.

Ακολούθως, δούλεψε ως… κτηματομεσίτης! Το 1997 όμως συλλαμβάνεται. Κατηγορείται ότι προμήθευσε κοκαϊνη το δημοσιογράφο Μαζέρ Μαχμούντ. Στη δίκη, απαλλάσσεται των κατηγοριών και αφήνεται ελεύθερος. Επιχειρεί να συνεχίσει την ποδοσφαιρική του καριέρα. Φορά τις φανέλες των Σάλφορντ Σίτυ και Μπάνγκορ Σίτυ. Όμως τον Αύγουστο του 2001 φυλακίζεται, επειδή επιτέθηκε σ’ έναν άνδρα έξω από ένα νάιτκλαμπ στο Μάντσεστερ!!!

Όταν αποφυλακίστηκε, εντάχθηκε στην ουαλική Αμπεριστγουίθ Τάουν. Πολύ γρήγορα επιστρέφει στη Σάλφορντ Σίτυ, κι αμέσως μετά υπογράφει στην Κίντσγκροουβ Αθλέτικ. Κατόπιν, έπαιξε στην Μπάκουπ Μπόρο. Τον Ιανουάριο του 2004, δέχεται επίθεση, και του κλέβουν την Πόρσε του έξω από το Μάντσεστερ (το όχημα βρέθηκε στο Μπλάκμπερν…).

Ξεπερνά το σοκ με την ένταξή του στη Μόσλι. Την επόμενη χρονιά, ανακηρύσσεται «παίκτης της σεζόν» της ομάδας! Όμως οι εμφανίσεις του δεν ήταν αρκετές να τον κρατήσουν στο ρόστερ της. Κι έτσι, το καλοκαίρι του 2006 ο Ρόντρι Γκιγκς κάνει μια, αν μη τι άλλο, απίθανη κίνηση: γίνεται παίκτης της Γιουνάιτεντ οφ Μάντσεστερ. Η οποία είναι ο σύλλογος που ίδρυσαν οι φανατικοί οπαδοί της… Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, ως πράξη αντίδρασης όταν οι Γκλέιζερ αγόρασαν την αγαπημένη τους ομάδα το 2005!!!

Η θητεία του στους… ιμιτασιόν «μπέμπηδες» ήταν διάρκειας ενός χρόνου. Αμέσως μετά, εντάσσεται στην Κέρζον Άστον. Από το 2008 μέχρι σήμερα, ανήκει στη Σάλφορντ Σίτυ, δείχνοντας ομολογουμένως εξαιρετικό αγωνιστικό πρόσωπο, αφού είναι ο αγαπημένος παίκτης των οπαδών!!! Τον περασμένο Οκτώβριο, πάντως, ανέλαβε καθήκοντα υπηρεσιακού προπονητή-παίκτη, κι ένα μήνα αργότερα έγινε… μόνιμος (αγωνιζόμενος παράλληλα)!

Μοιάζει με το Ράιαν αρκετά, ε;

Σε παλαιότερη συνέντευξή του, ο Ρόντρι Γκιγκς ομολόγησε ότι μικρός «υποστήριζε τη Λίβερπουλ και το Τζων Μπαρνς» για να… «τη λέει» στον αδερφό του, «που ήταν φανατικός της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και είδωλό του ήταν ο Μαρκ Χιουζ»! Μιλώντας, εξάλλου, σε άλλο μέσο, αποκάλυψε ότι ο Ράιαν μιλούσε συχνά για εκείνον στους ανθρώπους της Γιουνάιτεντ, υποστηρίζοντας μάλιστα ότι ο (δεξιοπόδαρος) Ρόντρι ήταν… καλύτερος από εκείνον!!! Κι αλήθεια, ο μικρός Γκιγκς είχε καλή τεχνική και ικανότητες, αλλά… όχι μυαλό, απ’ ότι φάνηκε!

Ίσως όμως οι συγκρίσεις με τον σπουδαίο μεγάλο του αδελφό να είναι, εδώ που τα λέμε, λίγο άδικες. Όπως ήταν εξάλλου και η… λεκτική «επίθεση» που κάποτε δέχθηκε ο Ρόντρι από έναν άγνωστο, που του φώναξε «Ποτέ δεν ήσουν τόσο καλός όσο ο αδελφός σου».

Ο Ρόντρι απάντησε: «Γιατί, ποιος είναι;»…



Ο πρώτος αγώνας της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ by stokegeo
12/04/2011, 09:40
Filed under: Γεγονότα

20 Νοεμβρίου 1880.

Αυτή την ημερομηνία, η ομάδα που «…ιδρύθηκε το 1878 από τους εργάτες της εταιρείας σιδηροδρόμων του Λάνκασαϊρ και του Γιόρκσαϊρ» (Δ. Μπογιόπουλος-Δ. Μηλάκας, Ποδόσφαιρο-Μια θρησκεία χωρίς απίστους, Αθήνα, εκδόσεις Λιβάνη, 2005, σελ. 75) και που ονομαζόταν Ποδοσφαιρικός Σύλλογος Νιούτον Χιθ LYR (σ.σ. Lancashire and Yorkshire Railway), έδωσε τον πρώτο καταγεγραμμένο αγώνα της ιστορίας της.

Μέχρι τότε, βέβαια, αντιμετώπιζε μόνο άλλες ομάδες εργατών και εταιρειών των σιδηροδρόμων. Όμως εκείνη την ημέρα ο σύλλογος έπαιζε με μια «κανονική» ομάδα ποδοσφαίρου: την ομάδα των αναπληρωματικών της Μπόλτον.

Μπορεί, όπως αναφέρουν κείμενα της εποχής, η ομάδα της Νιούτον Χιθ να ήταν «πολύ δυνατή, αφού στις τάξεις της υπήρχαν σκληροί κι εργατικοί παίκτες», όμως οι «ρεζέρβες» της Μπόλτον αποδείχθηκαν… ισχυρότερες: ο αγώνας έληξε με σκορ 6-0 υπέρ τους!!! Οι ηττημένοι, σημειωτέον, αγωνίστηκαν με τα χρώματα της εταιρείας που εκπροσωπούσαν, δηλαδή το πράσινο και το χρυσό (φωτό δεξιά).

Δώδεκα χρόνια μετά, το σωματείο της Νιούτον Χιθ είχε πλέον ανεξαρτητοποιηθεί (διώχνοντας το LYR από την ονομασία της) και συμμετείχε πλέον κανονικά στο αγγλικό ποδοσφαιρικό σύστημα (Α’ κατηγορία). Και, το 1902, ο τότε πρόεδρος του συλλόγου, Χένρι Ντέηβις, άλλαξε και επίσημα το όνομα της ομάδας, δίνοντάς της αυτό με το οποίο την ξέρουμε όλοι σήμερα.

Δηλαδή, Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ!!!

Η Νιούτον Χιθ το 1892

Τα υπόλοιπα, είναι ιστορία. H ομάδα έχει κατακτήσει 18 πρωταθλήματα Αγγλίας, 11 Κύπελλα, τρία Κύπελλα Πρωταθλητριών. Το μπάτζετ της ξεπερνά το… ΑΕΠ κάποιων χωρών του πλανήτη μας! Το 2003, έγινε γνωστό ότι οι «μπέμπηδες» (όπως είναι το προσωνύμιο της Γιουνάιτεντ) είχαν προπωλήσει όλα τα… εισιτήριά τους για τις επόμενες επτά σεζόν (!). Επίσης, τη φανέλα του συλλόγου έχουν φορέσει ποδοσφαιριστές παγκόσμιας κλάσης (Λόου, Μπεστ, Μπέκαμ, Γκιγκς, Καντονά, κ.ά.)…

Πάντα, όμως, θα είναι η ομάδα που κάποτε ίδρυσαν οι εργάτες της εταιρείας σιδηροδρόμων του Λάνκασαϊρ και του Γιόρκσαϊρ… Της οποίας η τεράστια ιστορία ξεκίνησε… με τη συντριβή από τις «ρεζέρβες» της Μπόλτον!!!



Ο Βίλας Μπόας… και οι Παρθένες Νήσοι!!! by stokegeo
09/04/2011, 07:00
Filed under: Προπονητές

Τα πράγματα δείχνουν να πηγαίνουν… απ’ το καλό στο καλύτερο αυτή την περίοδο για τον Αντρέ Βίλας Μπόας!!!

Ο 33χρονος τεχνικός κέρδισε με την Πόρτο… δια περιπάτου το φετινό

Ο Αντρέ Βίλας Μπόας

πρωτάθλημα Πορτογαλίας, ενώ βρίσκεται… με το ενάμισι πόδι στα ημιτελικά του Γιουρόπα Λιγκ (μετά το 5-1 επί της Σπαρτάκ Μόσχας την περασμένη Πέμπτη)! Θεωρείται εξαιρετικός προπονητής, παρά το νεαρό της ηλικίας του, και δημοσιεύματα αναφέρουν ότι σύντομα θα εργαστεί σε ένα κορυφαίο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα!!!

Πόσοι όμως γνωρίζουν από που… ξεκίνησε η προπονητική σταδιοδρομία του Βίλας Μπόας; Όσο κι αν φαντάζει απίστευτο… από την εθνική ομάδα των Βρετανικών Παρθένων Νήσων!!!

Το 2000, όταν ο Πορτογάλος ήταν μόλις 21 ετών κι είχε ήδη αποκτήσει (απ’ τα 17 του) πτυχίο προπονητή φοιτώντας στη Σκοτία (έχοντας δουλέψει στην Πόρτο για λίγο), ανέλαβε το πόστο του τεχνικού διευθυντή του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος αυτού του μικρού νησιωτικού συμπλέγματος που βρίσκεται στην Καραϊβική.

Ας αφήσουμε όμως τον… ίδιο να διηγηθεί την εμπειρία του: «Βασικά, ήμουν ο ομοσπονδιακός τεχνικός της χώρας. Ήμουν απλώς ένα παιδί, όμως οι άνθρωποι της ομοσπονδίας δεν γνώριζαν την ηλικία μου! Τους τη φανέρωσα μόνο όταν άφησα το πόστο μου. Ήταν τόσο σπουδαία δουλειά εκείνη για έναν 21χρονο!!! Ήμουν υπεύθυνος για την προετοιμασία μας για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2002. Και θυμάμαι ότι είχαμε κληρωθεί με τη Βερμούδα, η οποία… μας διέλυσε! Ο Σον Γκόατερ (σ.σ. άλλοτε παίκτης των Μάντσεστερ Σίτυ και Ρέντινγκ) σκόραρε… πέντε γκολ!!! Ήταν μια βαριά ήττα, αλλά ακόμα κι έτσι ήταν μια απίστευτη εμπειρία για έναν τόσο νέο άνθρωπο σαν εμένα!!!».

Ανατρέξαμε λοιπόν στο αρχείο μας, για να δούμε τι συνέβη σ’ εκείνο τον προκριματικό γύρο της ζώνης Βορείου-Κεντρικής Αμερικής και Καραϊβικής (στην οποία συμμετέχουν και οι Βρετανικές Παρθένες Νήσοι).

Το πρώτο παιχνίδι, λοιπόν, μεταξύ Βερμούδας και Βρετανικών Παρθένων Νήσων έλαβε χώρα στις 5 Μαρτίου 2000, στο Σέρλι Γκράουντ (έδρα της τότε ομάδας του Βίλας Μπόας), και έληξε με σκορ 1-5 για τους φιλοξενούμενους (ο Σον Γκόατερ, πάντως, σημείωσε τρία κι όχι πέντε γκολ στο ματς αυτό!). Στη ρεβάνς του Εθνικού Σταδίου της Βερμούδας, οι γηπεδούχοι διέλυσαν τους αντιπάλους τους με… 9-0!!!

Ο Αντρέ Βίλας Μπόας, λοιπόν, έχοντας την… εμπειρία αυτού του συνολικού… 1-14 στις βαλίτσες του, έκανε τον κύκλο του στην εθνική ομάδα της μικρής αυτής χώρας και επέστρεψε στην Πόρτο (για να κοουτσάρει την U-19 των «Δράκων»).

Τα υπόλοιπα είναι ιστορία: έγινε βοηθός του Ζοσέ Μουρίνιο τόσο στον πορτογαλικό σύλλογο, όσο κι αργότερα στην Τσέλσι και την Ίντερ, έμαθε πολλά από τον «Special One», και τη σεζόν 2009/10 άνοιξε τα δικά του… φτερά και ανέλαβε την πορτογαλική Ακαδέμικα (Oκτώβριος 2009).

Ποιος είναι αυτός πλάι στον Βίλας Μπόας, ρε παιδιά;

Το περασμένο καλοκαίρι οι άνθρωποι της Πόρτο τού εμπιστεύθηκαν τα ηνία της πρώτης ομάδας. Κι εκείνος, μέχρι στιγμής, τους έχει βγάλει ασπροπρόσωπους!

Απ’ ότι φαίνεται, όμως, δεν ξεχνά την σύντομη (μα τόσο διδακτική, όπως ο ίδιος ομολογεί) θητεία του στον πάγκο της εθνικής των Βρετανικών Παρθένων Νήσων!!! Όλοι οι μεγάλοι, εξάλλου, από τα χαμηλά δεν πρέπει να ξεκινήσουν;



Φιλίπ Κριστανβάλ by stokegeo
05/04/2011, 08:00
Filed under: Διάττοντες αστέρες

Εάν σας φέρει ο δρόμος σας ποτέ στο Λονδίνο, ρωτήστε να σας πουν που είναι το κοσμηματοπωλείο του Φιλίπ Κριστανβάλ!!! Θα είναι… ομολογουμένως πρωτότυπο να αγοράσετε κάτι πολύτιμο από έναν διεθνή ποδοσφαιριστή!

Αυτή ακριβώς είναι η τωρινή απασχόληση του πανύψηλου άλλοτε κεντρικού αμυντικού. Ο οποίος ήταν αδιαμφισβήτητα παίκτης ποιότητας, όμως αποδείχθηκε ολίγον τι… Διάττων Αστέρας (ενώ χτυπήθηκε κι από πολλούς τραυματισμούς…)!!!

Τα καλύτερα χρόνια της καριέρας του τα ξόδεψε στη Μονακό, πάντως. Από το 1999 (όταν και ξεκίνησε να παίζει επαγγελματικά) ως το 2001, έλαβε μέρος σε 81 αγώνες του «Σαμπιονά», σημείωσε ένα γκολ, και αναδείχθηκε πρωταθλητής Γαλλίας το 2000!!! Μάλιστα, χάρη στις εμφανίσεις του με τους Μονεγάσκους, κλήθηκε και στο γαλλικό αντιπροσωπευτικό συγκρότημα (η καταγωγή του είναι από τη Γουαδελούπη)!

O Kριστανβάλ, με τη φανέλα της Μπαρτσελόνα

Είχε γίνει λοιπόν… hot όνομα στην ευρωπαϊκή αγορά ο Κριστανβάλ! Και η Μπαρτσελόνα έσπευσε να εκταμιεύσει ένα σεβαστό ποσό για να τον κάνει δικό της – έτσι κι έγινε! Στους «μπλαουγκράνα», όμως, ο Γάλλος ήταν… σκέτη απογοήτευση!!! Δεν τον βοήθησε και το σώμα του, βέβαια, αφού είχε πολλούς τραυματισμούς. Σε καμία περίπτωση όμως δε μπόρεσε να αντεπεξέλθει στις απαιτήσεις των Καταλανών. Δύο χρόνια αφ’ ότου υπέγραψε στη «Μπάρτσα», λοιπόν, επέστρεψε στη Γαλλία για χάρη της Μαρσέιγ.

Διετής ήταν η θητεία του και στο Βελοντρόμ. Στα 2005, όμως, ξενιτεύεται ξανά. Υπογράφει στη λονδρέζικη Φούλαμ. Ενώ η πρώτη του σεζόν ήταν πολύ καλή, στη συνέχεια δεν κατάφερε να συνεχίσει στους ίδιους ρυθμούς, ενώ εκ νέου έμεινε για καιρό εκτός δράσης λόγω τραυματισμών… Κι έτσι, το 2008 αποδεσμεύθηκε.

Έμεινε για καιρό δίχως ομάδα. Και αφού δεν έβρισκε σύλλογο να συνεχίσει την καριέρα του, το 2009 (μόλις στα 31 του) αποφάσισε να κρεμάσει τα παπούτσια του. Ήταν μέλος της αποστολής της εθνικής Γαλλίας για το Μουντιάλ του 2002 (δίχως να λάβει μέρος σε κανένα από τα τρία παιχνίδια που έδωσαν οι «τρικολόρ» στη διοργάνωση).