Τρελοποδόσφαιρο


Ο Τιάγκο Αλκάνταρα by stokegeo
27/06/2011, 06:00
Filed under: Παίκτες

Στον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος για παίκτες κάτω των 21 ετών, ο οποίος διεξήχθη το περασμένο Σάββατο, έλαμψε το άστρο του Τιάγκο

Ο Τιάγκο Αλκάνταρα

Αλκάνταρα!

Ο άσος της Μπαρτσελόνα αναδείχθηκε πολυτιμότερος παίκτης της αναμέτρησης, και στο 81′ έδειξε ψήγματα του πλούσιου ταλέντου του: βλέποντας το γκολκίπερ των Ελβετών, Σόμμερ, λίγο έξω απ’ την εστία του, εκτέλεσε απ’ ευθείας ένα ελεύθερο χτύπημα… λίγο κάτω από τη σέντρα του γηπέδου! Η μπάλα καρφώθηκε στα δίχτυα!!! Ήταν το 2-0 για τους Ίβηρες, σκορ που έμεινε ως το τέλος του αγώνα!

Θαυμάστε το απίθανο γκολ του Αλκάνταρα!

Ο 20χρονος μέσος γεννήθηκε στο Μπάρι της Ιταλίας. Η μητέρα του, είναι Ισπανίδα, ονομάζεται Βαλέρια και είναι πρώην παίκτρια του βόλεϊ. Και πατέρας του, είναι ο γνωστός μας από τη θητεία του στον πάγκο του Άρη, Βραζιλιάνος Μαζίνιο!!!

Εξάλλου, ο Τιάγκο Αλκάνταρα γεννήθηκε τον Απρίλιο του 1991, όταν ο πατέρας του αγωνιζόταν στην Ιταλία και τη Λέτσε.

Θυμίζουμε, ότι ο Μαζίνιο κάθισε στον πάγκο του Άρη από τον Ιανουάριο του 2009 (αντικαθιστώντας τον Κίκε Ερνάντεθ) ως το Νοέμβριο του ίδιου έτους, όταν και τη θέση του πήρε ο Έκτορ Ραούλ Κούπερ. Το 2007, επίσης, είχε διατελέσει τεχνικός διευθυντής του συλλόγου της Θεσσαλονίκης.

Ο Μαζίνιο... στον Άρη!

Ο γιος του, πάντως, ήδη έχει προσελκύσει τα βλέμματα σπουδαίων ευρωπαϊκών ομάδων. Τέλος, ο αδελφός του Τιάγκο Αλκάνταρα, Ραφαέλ, ανήκει στη β’ ομάδα της Μπαρτσελόνα.

Advertisements


Ζεράρ Λόπες by stokegeo
26/06/2011, 08:54
Filed under: Διάττοντες αστέρες

Ο άνθρωπος που θα γινόταν βασιλιάς (του ποδοσφαίρου), αν τον άφηνε η… κακή του τύχη!…

Αγωνιζόμενος στη "Μπάρτσα"

Ο Ζεράρ Λόπες Σεγού (ή απλώς, Ζεράρ, έτσι τον προσφωνούσαν οι περισσότεροι) ευτύχησε να ζήσει μεγάλες στιγμές με τις φανέλες δύο κορυφαίων ισπανικών ομάδων. Ήταν παρών στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ του 2000 με τη Βαλένθια, στέφθηκε πρωταθλητής Ισπανίας το 2005 με τη Μπαρτσελόνα, ενώ βρέθηκε και στην αποστολή της Ισπανίας για την τελική φάση του Euro 2000! «Εγκεφαλικός» παίκτης, ήξερε να ελέγχει το ρυθμό του αγώνα, ενώ είχε και πολύ καλή πάσα.

Η καριέρα του, όμως, πήρε την κατιούσα, αφού ποτέ δε μπόρεσε να ξεπεράσει τα πολλά όσο κι επίμονα προβλήματα τραυματισμών που αντιμετώπισε. Συνεχίζει πάντως να αγωνίζεται σήμερα, στα 32 του πλέον. Φορά τη φανέλα της Χιρόνα, συλλόγου της Β’ κατηγορίας της πατρίδας του.

Ο Ζεράρ είναι… γέννημα-θρέμμα των ακαδημιών της «Μπάρτσα», στις οποίες εντάχθηκε το 1993. Έπαιξε ορισμένα ματς με τη Β’ ομάδα των «μπλαουγκράνα», και το 1997 μετακόμισε στη Βαλένθια. Mε τη φανέλα της οποίας ντεμπουτάρισε στην Πριμέρα Ντιβισιόν. Δόθηκε όμως δανεικός πολύ γρήγορα  στην Αλαβές.

Με τη φανέλα της Βαλένθια

Επτά γκολ σε 29 συμμετοχές με τη φανέλα της βασκικής ομάδας ήταν ο απολογισμός του Ζεράρ. Ο οποίος λοιπόν επέστρεψε αμέσως στη Βαλένθια, και υπό τις οδηγίες του τέως κόουτς του Άρη, Έκτορ Ραούλ Κούπερ, τη βοήθησε να φτάσει στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ το 2000 (όπου πάντως η αντίπαλος Ρεάλ Μαδρίτης ήταν αυτή που πανηγύρισε το τρόπαιο, επικρατώντας με 3-0).

Το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς, ο νεαρός Καταλανός επανεντάσσεται στη Μπαρτσελόνα! Στην οποία έμεινε για πέντε χρόνια, χωρίς ποτέ όμως να καθιερωθεί στην ενδεκάδα. Πότε το γόνατο τού δημιουργούσε πρόβλημα, πότε η βουβωνική χώρα – χειρουργήθηκε μάλιστα κάποιες φορές… Πρόλαβε λοιπόν να λάβει μέρος σε 91 ματς της «Μπάρτσα» (και να σημειώσει 5 γκολ) προτού δοθεί στη Μονακό.

Ούτε στο Πριγκηπάτο… «έπιασε», αφού οι τραυματισμοί συνέχισαν να βάζουν εμπόδια στην επιθυμία του να προσφέρει! Έπαιξε σε 13 μόνο αγώνες των Μονεγάσκων στα δύο (!) χρόνια που φόρεσε τη φανέλα τους, και πέτυχε ένα γκολ. Είχε για συμπαίκτη του τον Άκη Ζήκο. Γύρισε το 2007 στην Ισπανία, και εντάχθηκε στη Ρεκρεατίβο Ουέλβα, την οποία βοήθησε να παραμείνει στην Α’ κατηγορία εκείνη τη χρονιά!

Το καλοκαίρι του 2008, σύμφωνα με τα ρεπορτάζ της εποχής ο ΠΑΟΚ έφθασε πάρα πολύ κοντά στην απόκτησή του! Ο γεννημένος στο Γκρανογιέρς όμως δεν έγινε ποτέ… κάτοικος Θεσσαλονίκης! Παρέμεινε στην πατρίδα του, και το Φεβρουάριο του 2009 υπέγραψε στη νυν ομάδα του, Χιρόνα.

Ο Ζεράρ Λόπες χρίστηκε έξι φορές διεθνής με την εθνική Ισπανίας, και σημείωσε δύο γκολ.



Από τον Πελέ… στο Νεϊμάρ! by stokegeo
23/06/2011, 10:20
Filed under: Γεγονότα

48 χρόνια ήταν πολλά…

Τα ξημερώματα της Πέμπτης (23/6) η Σάντος επικράτησε εντός έδρας με 2-1 της Πενιαρόλ, στο δεύτερο τελικό του Κόπα Λιμπερταδόρες. Και, σε συνδυασμό με το 0-0 του πρώτου ματς, στέφθηκε πρωταθλήτρια Λατινικής Αμερικής!!!

Tα γκολ των νικητών σημείωσαν οι Νεϋμάρ και Ντανίλο, ενώ οι Ουρουγουανοί μείωσαν με αυτογκόλ του Ντορβάλ στο 79′. Με τη φανέλα της Σάντος αγωνίστηκε στο παιχνίδι και ο άλλοτε άσος του Ολυμπιακού, Εντού Ντρασένα, ενώ ο προπονητής της Πενιαρόλ χρησιμοποίησε για 12 λεπτά τον τέως παίκτη του Πανιωνίου, Φαμπιάν Εστογιανόφ.

Αυτή, πάντως, ήταν μόλις η τρίτη φορά που ο φημισμένος βραζιλιάνικος σύλλογος κατακτά τούτο τον επίζηλο τίτλο. Την τελευταία φορά που τον είχε κάνει δικό της, άλλωστε, είχε ακόμα στις τάξεις της το σπουδαιότερο παίκτη που φόρεσε ποτέ τη φανέλα της. Τον Πελέ, βέβαια!

Συγκεκριμένα, το 1963 η Σάντος, αφού προκρίθηκε (ως κάτοχος του τροπαίου) απ’ ευθείας στα ημιτελικά της διοργάνωσης, απέκλεισε στη φάση αυτή τη… συμπατριώτισσά της Μποταφόγκο (1-1, 4-0). Και, στον τελικό, νίκησε δύο φορές (εντός και εκτός έδρας την αργεντίνικη Μπόκα Τζούνιορς, κάνοντας έτσι δικό της το έπαθλο!

Ο πρώτος από τους δύο τελικούς έλαβε χώρα στις 3 Σεπτεμβρίου, στην έδρα της βραζιλιάνικης ομάδας. Και έληξε 3-2. Φαινόταν μάλιστα ότι η γηπεδούχος θα κάνει… περίπατο, αφού πριν συμπληρωθεί μισή ώρα αγώνα το σκορ ήταν… 3-0 υπέρ της (Κοουτσίνιο 2′, 21′, Λίμα 28′). Ο σπουδαίος σκόρερ των Αργεντινών, Χοσέ Σανφιλίππο, όμως, δεν είχε πει ακόμα την τελευταία του λέξη. Αφού έκανε το 3-1 στο 43′, σημείωσε και δεύτερο γκολ ένα λεπτό πριν λήξει ο αγώνας (89′), δίνοντας ξεχωριστό ενδιαφέρον στον επαναληπτικό!!!

Στη ρεβάνς, ενώπιον των 50 χιλιάδων θεατών που βρέθηκαν στο Εστάδιο Καμίλο Κιτσέρο, ο Σανφιλίππο έδωσε το προβάδισμα στη Μπόκα στο 46′!

Η χαρά της «Xeneize» κράτησε τέσσερα μόλις λεπτά, όμως, αφού ο Κοουτσίνιο ισοφάρισε! Και, στο 82′, ο Πελέ έδωσε το προβάδισμα στους Βραζιλιάνους, οι οποίοι λίγα λεπτά αργότερα πανηγύριζαν την κατάκτηση του Κόπα Λιμπερταδόρες!!!



Όταν η Ρίβερ έπαιζε στη Β’… by stokegeo
20/06/2011, 09:51
Filed under: Ομάδες

Στο πλαίσιο της τελευταίας αγωνιστικής της φετινής Κλαουσούρα στην Αργεντινή, η Ρίβερ Πλέιτ απέτυχε να κερδίσει εντός έδρας

Το σήμα της Ρίβερ Πλέιτ

την Λανούς (ηττήθηκε 1-2). Και θα διεκδικήσει την παραμονή της στην Πριμέρα Ντιβισιόν σε (διπλούς) αγώνες-μπαράζ με τη Μπελγράνο!

Αναμφίβολα, είναι μια περίεργη κατάσταση για τον πιο επιτυχημένο σύλλογο της λατινοαμερικανικής χώρας (σ.σ. έχει 33 πρωταθλήματα στο παλμαρέ του) – ο οποίος όμως, όσο κι αν φαίνεται περίεργο, έχει αγωνιστεί ξανά στη Β’ Εθνική!!! Το Τρελοποδόσφαιρο λοιπόν θα σας θυμίσει την παρουσία των «Εκατομμυριούχων» (σ.σ. το προσωνύμιο της Ρίβερ) στη δεύτερη τη τάξει κατηγορία του ποδοσφαίρου της Αργεντινής!

Η Ρίβερ Πλέιτ ιδρύθηκε το 1901. Κι αφού, το 1905, προσχώρησε στην Football Association (την αργεντίνικη ομοσπονδία ποδοσφαίρου, δηλαδή), τοποθετήθηκε στην τρίτη κατηγορία. Μάλιστα, έκανε ντεμπούτο… με το αριστερό, χάνοντας 3-2 από την Φακουλτάδ ντε Μεδισίνα! Την επόμενη σεζόν, πάντως, οι «Εκατομμυριούχοι» κατάφεραν να ανέβουν στην Β’ Εθνική.

Και ως το 1908, παρέμειναν εκεί. Στις 13 Δεκεμβρίου της ίδιας χρονιάς, αγωνίστηκαν κόντρα στη Ρασίνγκ Κλουμπ, διεκδικώντας την άνοδο στην Πριμέρα Ντιβισιόν: κέρδισαν με 2-1! Στο δεύτερο γκολ της Ρίβερ, όμως, οι φίλαθλοί της… μπούκαραν στο γήπεδο για να πανηγυρίσουν μαζί με τους παίκτες!!! Οι δύο ομάδες λοιπόν υποχρεώθηκαν να ξαναπαίξουν. Στον αγώνα-ρεβάνς, οι «Εκατομμυριούχοι» δεν άφησαν κανένα περιθώριο αντίδρασης στην «Ακαδέμια»: τη συνέτριψαν 7-0!!!

Κι έτσι, κατέκτησαν τον τίτλο, και μαζί την άνοδο στην Πριμέρα Ντιβισιόν! Από την οποία έκτοτε ουδέποτε υποβιβάστηκαν…

Η ομάδα της Ρίβερ Πλέιτ που ανέβηκε στην Πριμέρα Ντιβισιόν, το 1908



Αναγνωρίστε τον!!! by stokegeo
18/06/2011, 06:00
Filed under: Αναγνωρίστε τον!!!

Ας βάλουμε ένα κουιζάκι για το Σαββατοκύριακο!!!

Ποιος είναι λοιπόν ο εικονιζόμενος νεαρός, που μοιάζει αρκετά με τον ηθοποιό που παίζει το Ρον Γουέσλυ στις ταινίες του Χάρυ Πότερ και ποζάρει όλο καμάρι με τη φανέλα της Χαλ (η οποία ήταν, εξάλλου, ο πρώτος του επαγγελματικός σταθμός, ως ποδοσφαιριστή);

Σας δίνουμε ένα μικρό hint: ο συγκεκριμένος κατάφερε, πριν μερικά χρόνια, για ένα συγκεκριμένο λόγο να στρέψει την οργή του αγγλικού ποδοσφαιρόκοσμου, επάνω του!!!

Αναγνωρίστε τον!!!



Άργησε να ‘ρθει… η παρηγοριά! by stokegeo
16/06/2011, 09:42
Filed under: Γεγονότα

Η Χιλή ανέλαβε να διοργανώσει το Μουντιάλ του 1962. Κι ενώ οι εργασίες για τη φιλοξενία της κορυφαίας ποδοσφαιρικής γιορτής του κόσμου ήταν σε εξέλιξη, η χώρα χτυπήθηκε από τον σφοδρότερο σεισμό που καταγράφηκε ποτέ στον πλανήτη μας, στις 22 Μαΐου 1960.

Μολονότι σχεδόν κατεστραμμένη από τον Εγκέλαδο, όμως, η Χιλή επέμεινε στο να διοργανώσει το Παγκόσμιο Κύπελλο. «Δεν έχουμε τίποτα, όμως θα κάνουμε ό,τι περνά από το χέρι μας για να ξαναχτίσουμε», έλεγε ο πρόεδρος της ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας της χώρας, Κάρλος Ντίτμπορν.

Και η μοίρα, που είχε δείξει το σκληρό της πρόσωπο στη Χιλή, αποφάσισε ότι είχε έλθει η ώρα να της χαμογελάσει! Το 7ο Μουντιάλ διεξήχθη λοιπόν κανονικά, και οι αμφιτρύωνες, αφού απέκλεισαν στη φάση των ομίλων τις Ιταλία και Ελβετία, προκρίθηκαν στα προημιτελικά, όπου έθεσαν εκτός συνέχειας τη Σοβιετική Ένωση (2-1). Στους ημιτελικούς, πάντως, έπεσαν πάνω στη μετέπειτα πρωταθλήτρια κόσμου, Βραζιλία – έχασαν 4-2, και θα διεκδικούσαν την τρίτη θέση του τουρνουά στο «μικρό τελικό». Αντίπαλος, η Γιουγκοσλαβία.

Το παιχνίδι έλαβε χώρα στο Εθνικό Στάδιο της πρωτεύουσας Σαντιάγκο, και το παρακολούθησαν 67 χιλιάδες θεατές. Οι εστίες των δύο ομάδων ήταν ακόμη ανέπαφες, όταν το ρολόι σημάδεψε το 90ό λεπτό. Τότε, ο μεσοεπιθετικός Ελάδιο Ρόχας, με σουτ νίκησε το γκολκίπερ Μιλουτίν Σόσκιτς, σημειώνοντας το μοναδικό τέρμα του ματς: η Χιλή ήταν τριταθλήτρια κόσμου!!!

Η επίδοση αυτή είναι, μέχρι σήμερα, η καλύτερη των Χιλιανών στην ιστορία των Παγκοσμίων Κυπέλλων!

Ο σημαδιακός εκείνος αγώνας είχε διεξαχθεί σαν σήμερα, 16 Ιουνίου 1962.



O Mεξικάνος από τη Μπαΐα… σκίζει τα δίχτυα! by stokegeo
11/06/2011, 16:27
Filed under: Γεγονότα, Παίκτες

Ήταν η 11η Ιουλίου 1993. Στο πλαίσιο του Β’ ομίλου του CONCACAF Gold Cup (σ.σ. του «Euro» της ζώνης της Βόρειας-Κεντρικής Αμερικής και Καραϊβικής) ο «Γολιάθ», το Μεξικό, αντιμετώπιζε το «Δαυίδ», τη Μαρτινίκα.

Το ματς διεξήχθη στο επιβλητικό Αζτέκα (το μεγαλύτερο γήπεδο του Μεξικού), και είχε χαρακτήρα… μονολόγου! Η «Τρι» φιλοδώρησε την αντίπαλό της με εννέα γκολ (9-0)!!!

Τα επτά από αυτά, μάλιστα, σημειώθηκαν από τον ίδιο παίκτη, τον επιθετικό Ζαγκίνιο. Ο οποίος παραβίασε την εστία του δύσμοιρου γκολκίπερ της Μαρτινίκας, Λαζιέ, στο 11′, το 21′, το 29′, το 54′, το 76′, το 84′, το 90′!!! Στο ημίχρονο, το σκορ ήταν ήδη 4-0… Τα άλλα δύο γκολ των Μεξικανών πέτυχαν οι Ραμόν Ραμίρες (40’) και Χουάν Ερνάντες (91’).

Ο Ζαγκίνιο

Ο Ζαγκίνιο παραμένει, λοιπόν, μέχρι σήμερα ο παίκτης που έχει σκοράρει τα περισσότερα γκολ σε έναν αγώνα τελικής φάσης του CONCACAF Gold Cup! Επίσης, αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του τουρνουά του 1993, με 11 γκολ: ουδείς άλλος κατάφερε να πετύχει περισσότερα τέρματα από αυτόν σε μια διοργάνωση!!!

Το πραγματικό του όνομα ήταν Λουίς Ρομπέρτο Άλβες ντος Σάντος Γκάβρανικ, ήταν βραζιλιάνικης καταγωγής, ενώ είναι ακόμη γνωστότερος ως «Ζάγκε». Ο πατέρας του, Ζοσέ Άλβες, καταγόταν από τη Μπαΐα, ήταν επίσης γνωστός ως «Ζάγκε», και έπαιξε στην Αμέρικα του Μεξικού τη δεκαετία του 1960 (αναδείχθηκε μάλιστα πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος της χώρας το 1966). Ο ίδιος ο Ζαγκίνιο γεννήθηκε στην πόλη του Μεξικού, το 1967.

Και χρίστηκε 84 φορές διεθνής με τη φανέλα της «Τρι», ενώ σημείωσε και 30 γκολ (6ος στη λίστα με τους τοπ-σκόρερ της εθνικής Μεξικού). Έλαβε μέρος στο Μουντιάλ του 1994. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του φόρεσε τη φανέλα των Αμέρικα, Ατλάντε, και Νεκάξα. Σήμερα, σχολιάζει αγώνες ποδοσφαίρου για την μεξικανική τηλεόραση.