Τρελοποδόσφαιρο


Ούτε «κορώνα» ούτε «γράμματα»! by stokegeo

Μία φορά κι έναν καιρό, όταν τα πάντα στα Κύπελλα Ευρώπης κρίνονταν μόνο σε δύο βραδιές (δηλαδή παιχνίδια εντός και εκτός), υπήρξαν φορές που ισόπαλες… σε όλα ομάδες έλυσαν τις διαφορές τους στο στρίψιμο του νομίσματος!

Στις περισσότερες από τις περιπτώσεις που η… Θεά Τύχη κλήθηκε να αποφασίσει τον τελικό νικητή ενός απόλυτα ισόπαλου ζευγαριού τα πάντα κύλησαν ομαλά: ο «άρχων» του ματς πήρε το νόμισμα, το έριξε, η ομάδα που είχε διαλέξει τη σωστή όψη προκρίθηκε και όλα good.

Υπήρξε, ωστόσο, μία φορά που η διαδικασία του στριψίματος του νομίσματος ήταν πιο αγχωτική και από τους ίδιους τους αγώνες των δύο αντιπάλων, γι’ αυτό και της αξίζει ένα μικρό αφιέρωμα!

Σεζόν 1964/65. Στα προημιτελικά του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης η έξοχη Λίβερπουλ του εμβληματικού προπονητή Μπιλ Σάνκλι κοντράρεται με την, ισχυρή τότε, Κολωνία, των Βόλφγκανγκ Όφερατ, Κρίστιαν Μίλερ, Χανς Στουρμ, Καρλ-Χάιντς Τίλεν, κ.ά.

Η πρώτη «μονομαχία» των δύο ομάδων έλαβε χώρα στις 10/2/1965 στη Γερμανία και έληξε ισόπαλη, 0-0. Σχεδόν έναν μήνα μετά, στις 17/3, διεξήχθη ο επαναληπτικός, ο οποίος επίσης τελείωσε δίχως σκορ. Όπως όριζε τότε ο κανονισμός, θα έπρεπε να γίνει και τρίτο παιχνίδι (play off) σε ουδέτερο γήπεδο και, αν κι αυτό έληγε ισόπαλο, τότε θα παιζόταν 30λεπτη παράταση. Εάν ούτε εκεί άλλαζε κάτι, ο διαιτητής θα κατέφευγε στη λύση του στριψίματος του νομίσματος.

Στις 24/3, λοιπόν, οι δύο ιστορικοί σύλλογοι παρατάχθηκαν στο γήπεδο της ολλανδικής Φέγενορντ στο Ρότερνταμ για τον αγώνα play off. Που να φαντάζονταν οι φίλαθλοι, οι παίκτες, οι δημοσιογράφοι και οι προπονητές τι θα επακολουθούσε!

Οι «κόκκινοι» προηγήθηκαν 2-0 (20′ Ίαν Σεντ Τζον, 37′ Ρότζερ Χαντ) αλλά οι πεισματάρηδες «τράγοι» δεν κατέθεσαν τα όπλα και έφεραν το ματς στα ίσα (38′ Τίλεν, 48′ Λερ), με το 2-2 να μένει ως το τελευταίο σφύριγμα του Βέλγου ρέφερι Ρομπέρ Σοτ!

Κατόπιν παίχτηκε η παράταση, όμως κατά τη διάρκειά της δεν σημειώθηκε άλλο γκολ. Έτσι, μετά από συνολικά 300 πολύ δυνατά ποδοσφαιρικά λεπτά, οι εξουθενωμένοι ποδοσφαιριστές των δύο ομάδων συγκεντρώθηκαν στη σέντρα για το στρίψιμο του νομίσματος – η αγωνία «χτυπούσε κόκκινο»!

Οι αρχηγοί των δύο αντιπάλων διάλεξαν όψη: ο Ρόναλντ Γέιτς (Λ) είπε «γράμματα» και ο Βόλφγκανγκ Όφερατ (Κ) «κορώνα». Αμέσως μετά, ο διαιτητής Σοτ έριξε το νόμισμα. Εκείνο, αφού διέγραψε την τροχιά του, «καρφώθηκε» στη λάσπη του τερέν… όρθιο! Ούτε η Θεά Τύχη φαινόταν ικανή να χωρίσει τις ομάδες!

«Ξαναρίχνω!», φώναξε ο ρέφερι, ελπίζοντας αυτή τη φορά να πάνε όλα καλά. Το νόμισμα έπεσε… κανονικά στο χορτάρι και έδειξε «γράμματα»! Η Λίβερπουλ είχε προκριθεί, σε ένα από τα πιο… περιπετειώδη στριψίματα νομίσματος όλων των εποχών!

Για την ιστορία, αξίζει να αναφερθεί και το εξής: ο αρχηγός της Κολωνίας είχε διαλέξει τη σωστή μεριά του νομίσματος στη διαδικασία επιλογής τέρματος τόσο στην αρχή της κανονικής διάρκειας του τρίτου αγώνα όσο και στο ξεκίνημα της παράτασης. Στο… αποφασιστικό στρίψιμο του νομίσματος, όμως, αυτός και η ομάδα του στάθηκαν άτυχοι!



Πρώτη φορά χωρίς νίκη στην Τούμπα! by stokegeo
27/11/2015, 10:28
Filed under: Γεγονότα, Ομάδες | Ετικέτες: , ,

Ένα ιστορικό αρνητικό ρεκόρ δημιούργησε ο ΠΑΟΚ με την αποτυχία του να κερδίσει χθες βράδυ την Καμπάλα στην Τούμπα (0-0), για την 5η αγωνιστική των ομίλων του Γιουρόπα Λιγκ.

Από τη σεζόν 2004/05, όταν (και) το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ απέκτησε ομίλους, μέχρι σήμερα ο «Δικέφαλος του Βορρά» πάντοτε κατάφερνε να πανηγυρίσει έστω μία νίκη στη Θεσσαλονίκη, ακόμη κι όταν υπήρχε εκείνο το… περίεργο σύστημα με τις πέντε ομάδες ανά γκρουπ που έδιναν δύο ματς εντός και άλλα δύο εκτός!

Φέτος, όμως, αυτό δεν συνέβη, για πρώτη φορά στα χρονικά, αφού οι «μελανόλευκοι» ολοκλήρωσαν τις εντός έδρας υποχρεώσεις τους στον Γ’ Όμιλο με τρεις ισοπαλίες: 1-1 με Ντόρτμουντ, 0-0 με Κράσνονταρ και 0-0 με Καμπάλα!

ΠΑΟΚ και εκτός… κλίματος

Το αν η αρνητική αυτή επίδοση έπαιξε τον ρόλο της ώστε ο ΠΑΟΚ να μείνει εκτός συνέχειας δεν θα πρέπει να συζητείται καν…



Γιατί δεν έπαιξαν μπάλα στο Λος Άντζελες; by stokegeo
26/11/2015, 08:40
Filed under: Γεγονότα

Το ποδόσφαιρο είναι, ως γνωστόν, άρρηκτα συνδεδεμένο με τους σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Άλλωστε, από την πρώτη σύγχρονη Ολυμπιάδα, το 1896 στην Αθήνα, μέχρι την τελευταία ως τις μέρες μας διοργάνωση (σ.σ. 30ή), το 2012 στο Λονδίνο, ο «βασιλιάς των σπορ» έλειψε μόνο από δύο τουρνουά!

Ενώ, όμως, την πρώτη φορά που το άθλημα… πήρε απουσία ήταν «δικαιολογημένο», τη δεύτερη η ιστορία πίσω από την εξαίρεσή του από το πρόγραμμα των αγώνων είναι σαφώς πιο περίπλοκη και, οπωσδήποτε, πολύ ενδιαφέρουσα!

Κατ’ αρχάς, το ποδόσφαιρο δεν συμπεριελήφθη στους Ολυμπιακούς του 1896 στην Αθήνα και στους Ολυμπιακούς του 1932, στο Λος Άντζελες των ΗΠΑ.

Στους Αγώνες της ελληνικής πρωτεύουσας το παιχνίδι δεν παίχτηκε διότι εκείνο τον καιρό, παρότι σιγά σιγά αποκτούσε ολοένα και περισσότερη δημοφιλία, δεν ήταν ακόμη τόσο ισχυρό στον τομέα αυτόν παγκοσμίως. Πηγές, ωστόσο, αναφέρουν ότι έλαβε χώρα ένα μικρό ανεπίσημο τουρνουά επίδειξης, με τη συμμετοχή μίας ελληνικής ενδεκάδας, μίας από τη Δανία και μίας από τη Σμύρνη, με τελικούς νικητές τους Σκανδιναβούς. Πάντως, δεν απονεμήθηκαν μετάλλια ούτε είναι σίγουρο αν διεξήχθησαν αυτοί οι αγώνες.

Πάμε τώρα στην περίπτωση των Αγώνων του 1932.

1932 Summer Olympics logo.png

Εκείνο τον καιρό το ποδόσφαιρο δεν ήταν ιδιαίτερα δημοφιλές στις ΗΠΑ παρότι παιζόταν αρκετά στη χώρα και μάλιστα με οργανωμένη, επίσημη μορφή.

Το γεγονός αυτό θορύβησε την Ολυμπιακή Επιτροπή και τους διοργανωτές (για οικονομικούς λόγους φυσικά) κι έτσι αποφάσισαν να το εξαιρέσουν από το πρόγραμμα, ενώ στη θέση του έβαλαν, ως άθλημα επίδειξης και μόνο, το, σαφώς πιο αγαπημένο από το αμερικανικό κοινό, αμερικανικό ποδόσφαιρο (American football).

Υπάρχει, όμως, ένας δεύτερος και εξ ίσου σημαντικός με τον πρώτο λόγος για τον οποίο δεν είδε κανείς… μπαλίτσα το 1932 στο Λος Άντζελες!

Οι αθλητές που συμμετείχαν τότε στους Ολυμπιακούς ήταν, αυστηρά, ερασιτέχνες. Μόλις δύο χρόνια πριν τους Αγώνες του Λος Άντζελες, όμως, η Παγκόσμια Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (FIFA) είχε διοργανώσει, για πρώτη φορά, ένα τουρνουά με Εθνικές ομάδες χωρών από (σχεδόν) όλον τον πλανήτη το οποίο ονομαζόταν Παγκόσμιο Κύπελλο και έγινε γρήγορα αγαπητό, ενώ η διοργανώτρια επέτρεπε τη συμμετοχή σε αυτό και επαγγελματιών ποδοσφαιριστών!

Ακόμη, γενικότερα σε όλον τον κόσμο ο επαγγελματισμός ολοένα και κέρδιζε έδαφος, με πολλά πρωταθλήματα σε αρκετά σπορ να τον έχουν υιοθετήσει και τον ερασιτεχνισμό σταδιακά να υποχωρεί.

Πριν την έναρξη των Αγώνων του 1932, λοιπόν, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) και η FIFA κάθισαν και συζήτησαν ποιοι αθλητές θα έπρεπε να ορίζονται ως «ερασιτέχνες», ώστε να αποφασιστεί και ποιοι ποδοσφαιριστές θα είχαν δικαίωμα να πάνε στο Λος Άντζελες.

Μετά από αρκετές διαβουλεύσεις, οι δύο διοργανώτριες αρχές δεν κατόρθωσαν να συμφωνήσουν ως προς τον ορισμό και έτσι, για να μην υπάρξουν περαιτέρω προβλήματα και σύγχυση, αποφάσισαν να μην παιχτεί ποδόσφαιρο στους Αγώνες του Λος Άντζελες.

Για την ιστορία, η συμμετοχή επαγγελματιών αθλητών στους Ολυμπιακούς Αγώνες επετράπη επίσημα από το 1984 και έπειτα, ενώ όσον αφορά στο ποδοσφαιρικό τουρνουά πλέον οι Εθνικές ομάδες χρησιμοποιούν μόνο επαγγελματίες κάτω των 23 ετών ενώ έχουν δικαίωμα να συμπεριλάβουν στις αποστολές τους 3 ποδοσφαιριστές πάνω από το εν λόγω ηλικιακό όριο.

Πηγές: 1, 2, 3, 4, 5, 6 (σελ. 13).



Κρυώνω και μόνο που το βλέπω… by stokegeo
24/11/2015, 17:49
Filed under: Γεγονότα | Ετικέτες: ,

Χαρά στο κουράγιο τους…



Ένα ποίημα για το γκολ! by stokegeo
22/11/2015, 09:00
Filed under: Γκολ | Ετικέτες: ,

ΓΚΟΛ!!! (Γένεση μιας κραυγής)

Του Έκτορ Νέγκρο

Όταν το «Γκ» στριμώχνεται στο λαιμό,

όπως χιλιάδες «Γκ» που μαλώνουν

για να βρουν το «ο», να το μεταφέρουν αλλού

και να διαχυθεί στη ζεστή ατμόσφαιρα.

Και τυλίγονται μαζί, για να διαχυθούν

πίσω από άλλα ίδια που έχουν ήδη εκραγεί.

Και ρίχνουν κυλιόμενες νάρκες

και φεύγουν για τόπους εκστατικούς.

Και το τελικό «λ», σαν ένας ήχος,

σαν ζωντανή μεταλλική σφραγίδα,

σείεται, χορδή με παλμό ηλεκτρικό,

αλλά εντωμεταξύ αναζητά τους καρδιακούς παλμούς.

Μαζί τα τρία θα είναι η μεγαλύτερη κραυγή.

Αυτή που περίμενε καθώς μεγάλωνε, κρυμμένη.

Και μπορεί να υπάρξει ή όχι, αλλά όταν λέγεται

έχει σκόνη, λάμψη, έκρηξη, καπνό…

Στα ισπανικά

¡Gol! (Génesis del Grito)

Cuando la «G» se agolpa en la garganta

como miles de «GES» que se atropellan,

para buscar la «O», irse con ella

y alargarla en el aire que se exalta.

Y se sueltan las dos, diseminadas,

detrás de otras iguales que estallaron.

Y disparan peñones que rodaron

y van por las distancias asombradas.

Y la «L» final, como un tañido,

como un sonido de metal vibrante,

tiembla cuerda de pulso electrizante,

buscando el diapasón de los latidos.

Juntas las tres serán el grito sumo.

El que esperó creciente, agazapado.

El que se da o no se da, más dado

tiene pólvora, chispa, explosión, humo…

Έκτορ Νέγκρο (Héctor Negro, πραγματικό όνομα Ismael Héctor Varela, 1934-2015) ήταν Αργεντινός ποιητής, στιχουργός, δημοσιογράφος και συγγραφέας.



Ο τερματοφύλακας που περίμενε… 13 χρόνια μέχρι να παίξει! by The_Stranger
18/11/2015, 21:26
Filed under: Παίκτες

james-bittner

Δε γεννιούνται όλοι οι ποδοσφαιριστές αστέρια. Υπάρχουν φυσικά κάποιοι που από τα… γεννοφάσκια τους κάνουν τη διαφορά στον κόσμο του ποδοσφαίρου και στις ομάδες που αγωνίζονται παίρνουν τη φανέλα του βασικού στο σπίτι τους, χωρίς καν να ιδρώσουν. Οι περισσότεροι όμως πρέπει να κουραστούν πολύ για να αναδειχθούν, και μπορεί να χρειαστεί να περάσουν χρόνια “γυαλίζοντας” τους πάγκους μέχρι να τα καταφέρουν.

Ο Τζέιμς Μπίτνερ ανήκει στη δεύτερη αυτή κατηγορία. Χρειάστηκε να περιμένει πολύ. Πολύ πολύ. Πάρα πολύ. Απελπιστικά πολύ.

Ο Τζέιμς Μπίτνερ, λοιπόν, είναι ένας παγκοσμίως άγνωστος Άγγλος τερματοφύλακας. Στα 35 του χρόνια πλέον, ανήκει στο δυναμικό της Πλίμουθ, ενώ στο παρελθόν έχει περάσει από πολλές ομάδες, όπως η Φούλαμ, η Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς, η Μπόρνμουθ και η Τορκί. Σε όλα αυτά τα χρόνια, ο Μπίτνερ πέρασε απαρατήρητος από τα βρετανικά ΜΜΕ. Μέχρι που την περασμένη Δευτέρα ξεκίνησε ως βασικός γκολκίπερ της ομάδας του στο παιχνίδι με την Γιορκ για τη League 2, αντικαθιστώντας τον Λιουκ Μακ Κόρμικ.

Τι το ιδιαίτερο είχε αυτό το γεγονός; Ήταν μόλις η πρώτη του 90λεπτη εμφάνιση σε αγώνα των “μεγάλων” κατηγοριών της Αγγλίας, μετά από 13 ολόκληρα χρόνια αναμονής – ή, αν προτιμάτε, 4.991 μέρες!

Κι όμως, είναι αλήθεια: Αν και πέρασε από αρκετές ομάδες που αγωνίζονται στις τέσσερις πρώτες κατηγορίες του αγγλικού ποδοσφαίρου, ο Μπίτνερ ήταν σε όλες η δεύτερη ή η τρίτη επιλογή του εκάστοτε προπονητή του. Αγωνίστηκε βέβαια σε ομάδες κατώτερων κατηγοριών, όπως η Έξετερ, η Φόρεστ Γκριν και η Χέρφορντ, όμως ποτέ σε κάποια από τις πρώτες κατηγορίες – με εξαίρεση ένα παιχνίδι τον Ιανουάριο, και πάλι με την Πλίμουθ, κόντρα στη Μόρκαμ, όπου μπήκε ως αλλαγή και έπαιξε στο δεύτερο ημίχρονο. Ωστόσο κόντρα στην Γιορκ έπαιξε για πρώτη φορά από την αρχή ως το τέλος του παιχνιδιού.

Ο ίδιος ο Μπίτνερ φαίνεται πως δεν είχε καταλάβει πόσο σημαδιακή ήταν αυτή του η εμφάνιση. “Δε συνειδητοποίησα ότι χθες ήταν το πρώτο μου παιχνίδι ποδοσφαίρου στη 16ετή μου καριέρα, τι έκανα εδώ και 16 χρόνια;”, σχολίασε με μία δόση χιούμορ σε ανάρτησή του στο Twitter, αφού είχαν αναφερθεί στο “κατόρθωμά” του πολλές βρετανικές εφημερίδες. Μία από αυτές, μάλιστα, για να υπογραμμίσει τη σημασία του γεγονότος, επεσήμανε πως όταν ο Μπίτνερ άρχισε να… γυαλίζει πάγκους, ο Γουέιν Ρούνι δεν είχε καν ξεκινήσει την επαγγελματική του καριέρα!

Και βέβαια, η παρθενική εμφάνιση του Μπίτνερ στην ενδεκάδα συνοδεύτηκε και με νίκη για την Πλίμουθ με σκορ 2-1, αν και ο Άγγλος γκολκίπερ δήλωσε απογοητευμένος που δεν κατάφερε να διατηρήσει ανέπαφη την εστία του, δεχόμενος γκολ στο τελευταίο λεπτό των καθυστερήσεων.

Τελικά μάλλον έχουν δίκιο: Η υπομονή ανταμείβεται…



Χρόνια πολλά, Πέτερ Σμάιχελ! by stokegeo
18/11/2015, 10:50
Filed under: Παίκτες | Ετικέτες: ,

Πενήντα δύο χρόνια ζωής κλείνει σήμερα ένας από τους πιο μεγάλους τερματοφύλακες που φάνηκαν ποτέ στα γήπεδα, ο Πέτερ Σμάιχελ!

Χρόνια πολλά, Πέτερ!