Τρελοποδόσφαιρο


Happy birthday, Fergie! by stokegeo
31/12/2015, 08:00
Filed under: Γεγονότα, Προπονητές

Σαν σήμερα το 1941 ήλθε στον κόσμο ο Άλεξ Φέργκιουσον.

Ναι, αυτός ο Άλεξ Φέργκιουσον…

Χρόνια πολλά, μεγάλε «Fergie»!

Advertisements


Πετάει η ομάδα! by stokegeo
14/12/2015, 20:13
Filed under: Ονομασία ομάδων | Ετικέτες: , ,

Στη Σουαζιλάνδη της Αφρικής υπάρχει μία ομάδα που ονομάζεται Eleven Men in Flight.

«Έντεκα Άνδρες εν Πτήσει», δηλαδή.

Το motto του συλλόγου, δε, είναι επίσης ενδεικτικό της σφοδρής του επιθυμίας για υψηλές «πτήσεις» στο ποδοσφαιρικό στερέωμα: «In Flight Forever»Για πάντα εν πτήσει»).

Όσο για το παρατσούκλι του, είναι ακόμη καλύτερο: Easy By Night!

Eleven Men in Flight.png

Λατρέψαμε! Ευχόμαστε στην ομάδα να «πετάξει» σε πολλούς τίτλους!



Η ιστορία πίσω από το «σήμα» μας! by stokegeo
13/12/2015, 07:00
Filed under: Γεγονότα, Διάφορα, Παίκτες

Είμαστε λίγο αγενείς.

Τόσον καιρό κοσμεί τη σελίδα μας, με την ατυχία του, ο φουκαράς, κι εμείς δεν είχαμε καν μπει στον κόπο να μάθουμε ποιος είναι!!!

Για ποιον μιλάμε; Μα για τον άτυχο κύριο, που είχε την ατυχία να δεχτεί με δύναμη τη μπάλα στο πρόσωπό του, και που, παρ’ όλο τον πόνο και το κακό… timing, στα χέρια ενός καλού φωτογράφου έγινε ένα εντυπωσιακό ποδοσφαιρικό ενσταντανέ.

Κοιτάξτε πάνω πάνω: δεσπόζει ως φόντο, πίσω απ’ το όνομα του blog μας! Από την πρώτη κιόλας στιγμή της ύπαρξης του Τρελοποδοσφαίρου, η φωτογραφία του δύσμοιρου παίκτη ήταν κάτι σαν «σήμα» μας.

Τελικά, ψάξαμε, μεταφράσαμε, βρήκαμε και, τώρα, σας παρουσιάζουμε όλο το ιστορικό της φωτογραφίας που κοσμεί το Τρελοποδόσφαιρο!

Ο παίκτης, λοιπόν, που δέχεται τη μπάλα στο πρόσωπο, είναι ο Γάλλος Ερίκ Καριέρ.

Τη στιγμή που του συνέβη αυτή η ατυχία, δε, ήταν παίκτης της (γαλλικής) Λανς, όπως φαίνεται από το σήμα της φανέλας που φορά, που είναι εκείνο των «Αίμα και Χρυσάφι» (σ.σ. το παρατσούκλι της Λανς).

Ο Ερίκ Καριέρ, λοιπόν, ήταν επιθετικός μέσος – και λέμε «ήταν» διότι πλέον έχει αποσυρθεί. Σήμερα είναι 42 ετών και, στη διάρκεια της καριέρας του, έπαιξε στις Ναντ (δύο κύπελλα μαζί της), Λυών (τέσσερα πρωταθλήματα μαζί της), Λανς και Ντιζόν. Κρέμασε τα παπούτσια του το 2010, έχοντας προλάβει και να χρισθεί δέκα φορές διεθνής με τη Γαλλία (σ.σ. πήρε μαζί της το Κύπελλο Συνομοσπονδιών του 2001).

Έμενε, λοιπόν, να βρούμε και σε ποιο παιχνίδι έπαθε αυτό που έπαθε ο καημένος ο Καριέρ – και το βρήκαμε, εδώ!

Η Λανς έπαιζε εναντίον της πολωνικής Ντισκομπόλια Γκρότσλιν στη Γαλλία, στο πλαίσιο του πρώτου γύρου του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ της σεζόν 2005-2006. Το ματς τελείωσε 1-1. Οι Γάλλοι προκρίθηκαν, όμως, αφού ανταπέδωσαν με 4-2 επί πολωνικού εδάφους.

Η ιστορία πίσω από τη φωτογραφία-«σήμα» μας, επιτέλους φανερώθηκε!!!

Ερίκ Καριέρ, σ’ το χρωστούσαμε τούτο το post!!!



Μπεν Θόρνλι by stokegeo

Με τον όρο «τάξη του ’92» αναφερόμαστε σε μερικούς συγκεκριμένους παίκτες που, ερχόμενοι από τις ακαδημίες της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, «έλαμψαν» με την πρώτη ομάδα της τελευταίας οδηγώντας τη σε άφθονες επιτυχίες από τα μέσα της δεκαετίας του ’90 και μετά.

Τα δύο σπουδαιότερα, ίσως, μέλη εκείνης της σούπερ ταλαντούχας παρέας ήταν ο Ντέιβιντ Μπέκαμ και ο Ράιαν Γκιγκς. Μαζί τους, δίχως να υστερούν φυσικά σε αξία και προσφορά, οι Πολ Σκόουλς, Γκάρι και Φιλ Νέβιλ και Νίκι Μπατ.

Οι έξι αυτοί ποδοσφαιριστές, όμως, δεν ήταν οι μόνοι «μαθητές» της «τάξης του ’92». Αρκετοί ακόμη άσοι που ανήκαν στην ίδια «φουρνιά» βρέθηκαν ή ήταν έτοιμοι να βρεθούν πλάι στους επαγγελματίες των «κόκκινων διαβόλων» αλλά δεν κατάφεραν να αφήσουν το στίγμα τους, ενώ τα επόμενα χρόνια, που οι προαναφερθέντες πρώην συμπαίκτες τους γίνονταν σταρ παγκοσμίου βεληνεκούς και πανηγύριζαν το ένα τρόπαιο πίσω από τον άλλο, εκείνοι απομακρύνονταν από το προσκήνιο, στο οποίο δυστυχώς ποτέ δεν επέστρεψαν, κερδίζοντας τον (διόλου επίζηλο) τίτλο του «χαμένου ταλέντου».

Το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα παίκτη που βρίσκεται σε αυτήν την κατηγορία είναι ο Μπεν Θόρνλι (Ben Thornley).

Ben Thornley is not the most famous of Fergie's fledglings but he was a youth team star

Ο Μπεν Θόρνλι

Ας δούμε πώς περιγράφει τον εν λόγω Άγγλο άσο (μιλώντας στο SkySports) ο Γκάρι Νέβιλ: «Ήταν ένας πολύ γρήγορος ακραίος επιθετικός (εξτρέμ), που ήξερε να χρησιμοποιεί και τα δύο πόδια, με έφεση στο σκοράρισμα και ιδιαίτερα ευφυής. Για να είμαι ειλικρινής, μάλλον αυτός ήταν ο καλύτερος παίκτης μας (σ.σ. εννοεί της «φουρνιάς του ’92»). Το επίπεδο του παιχνιδιού του ήταν καλύτερο από εκείνο του Ντέιβιντ Μπέκαμ και του Πολ Σκόουλς!».

Ο Θόρνλι έγινε επαγγελματίας με τους «μπέμπηδες» το 1992, στα 17 του, και ο προπονητής της ομάδας, Άλεξ Φέργκιουσον, τον είχε, δεδομένα, περί πολλού. Το ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα το έκανε στις 26/2/94, μπαίνοντας ως αλλαγή σε ένα εκτός έδρας ματς με τη Γουέστ Χαμ για την Πρέμιερ Λιγκ. Οι πληροφορίες έλεγαν ότι ο «Φέργκι» ήθελε να τον καθιερώσει στην ενδεκάδα και τον έβαλε να παίξει εννέα φορές.

Και… αυτό ήταν όλο!

Ο Θόρνλι ποτέ δεν κατάφερε να γίνει βασικός, κυρίως διότι «χτυπήθηκε» από αρκετούς και σοβαρούς τραυματισμούς. Ο χειρότερος όλων ήλθε την άνοιξη του ’94. Αγωνιζόμενος με τη β’ ομάδα της Γιουνάιτεντ κόντρα στην αντίστοιχη της Μπλάκμπερν δέχθηκε απρόσεκτο και δυνατό μαρκάρισμα από τον Νίκι Μάρκερ: οι χιαστοί του γονάτου του καταστράφηκαν! Μάλιστα, ο ίδιος, παρότι είχε καταλάβει τη ζημιά, συνέχισε να παίζει και δεν ζήτησε αλλαγή. Βλέπετε, ο Άλεξ Φέργκιουσον παρακολουθούσε το παιχνίδι από τις κερκίδες και ο νεαρός άσος ήθελε να του δείξει την αξία του… «Αυτή ήταν μία από τις πιο κακές αποφάσεις που πήρα ποτέ. Αν γυρνούσα τον χρόνο πίσω πολλά ίσως να είχαν αλλάξει», τονίζει ο ίδιος ο άτυχος ποδοσφαιριστής.

Εκείνους τους καιρούς η αθλητιατρική δεν μπορούσε, ακόμη, να περιορίσει τέτοιου είδους ζημιά, η αποθεραπεία για την οποία ήταν, μίνιμουμ, δώδεκα μήνες. Πράγματι, ο Θόρνλι έμεινε εκτός μάχης για περισσότερο από έναν χρόνο, όταν επέστρεψε όμως δεν ήταν ο ίδιος.

Το 1995 δόθηκε δανεικός στη Στόκπορτ και την περίοδο 1996-98 στη Χάντερσφιλντ, ώστε να πάρει ματς στα πόδια του. Τα πήγε σχετικά καλά και στις δύο, ωστόσο θέση για εκείνον στη Γιουνάιτεντ δεν υπήρχε πια (σ.σ. μεταξύ άλλων είχε χάσει την ταχύτητά του, που ήταν ένα από τα μεγάλα του «όπλα»). Το όνειρό του για καθιέρωση στους «κόκκινους διαβόλους» έλαβε οριστικά τέλος το 1998, όταν και αποδεσμεύθηκε από τον σύλλογο…

Στις σεζόν που ακολούθησαν ο Θόρνλι φόρεσε, διαδοχικά, τις φανέλες των Χάντερσφιλντ, Αμπερντίν, Μπλάκπουλ, Μπέρι, Χάλιφαξ, Μπάκαπ Μπόρο και Ουίλμσλοου Άλμπιον, ενώ κρέμασε τα παπούτσια του στην Ουίτον Άλμπιον, το 2010. Χρίσθηκε τρεις φορές διεθνής με την Εθνική Ελπίδων της Αγγλίας.

Σήμερα, πάντως, ο Μπεν Θόρνλι παραμένει στους κόλπους της Γιουνάιτεντ, εκτελώντας χρέη σχολιαστή για τον επίσημο ραδιοφωνικό σταθμό της. Τι κρίμα, που, αν και το ταλέντο του ήταν σπουδαίο, δεν κατόρθωσε να διαπρέψει με τα χρώματά της…



Τι ομάδα είναι η Αντέλ; by stokegeo
05/12/2015, 18:45
Filed under: Οπαδοί, Ομάδες | Ετικέτες: , ,

Η άχρηστη πληροφορία της ημέρας!

Η Αντέλ, που βρίσκεται αυτόν τον καιρό ξανά στο προσκήνιο λόγω της κυκλοφορίας του νέου hit της, Hello, είναι οπαδός της Τότεναμ.

Γεννήθηκε, άλλωστε, στην περιοχή του Τότεναμ, όπου και εδρεύουν τα «σπιρούνια», ενώ έχει παρακολουθήσει αρκετές φορές αγώνες της ομάδας.



Πω, πω, κόσμος! by stokegeo

Η 29η Μαΐου 1983 είναι γραμμένη με ολόχρυσα γράμματα στην ιστορία της Φλαμένγκο, αλλά είναι παράλληλα πολύ σημαντική και για όλο το βραζιλιάνικο ποδόσφαιρο!

Τη συγκεκριμένη μέρα η «Φλα», που καθοδηγούνταν από τα μαγικά πόδια του «λευκού Πελέ», Ζίκο, υποδέχθηκε τη Σάντος στο αχανές «Μαρακανά» του Ρίο ντε Ζανέιρο, στον μεταξύ τους επαναληπτικό τελικό του πρωταθλήματος Βραζιλίας εκείνης της σεζόν, με στόχο να ανατρέψει την ήττα της με 1-2 στο πρώτο ματς και να πάρει τον τρίτο τίτλο πρωταθλητή στην ιστορία της.

Το τελικό σφύριγμα του διαιτητή βρήκε τη Φλαμένγκο να έχει ισοπεδώσει την αντίπαλό της με 3-0, χάρη σε γκολ από τους Ζίκο (1′), Λεάντρο (39′) και Αντίλιο (89′), και να γνωρίζει την αποθέωση από τους οπαδούς της που βρέθηκαν στο γήπεδο, οι οποίοι, βέβαια, δεν το ήξεραν αλλά επίσης είχαν γράψει ιστορία εκείνο το βράδυ! Γιατί;

Διότι στις κερκίδες του «Μαρακανά» σε αυτό το ματς βρέθηκαν 155.523 άνθρωποι, το μεγαλύτερο πλήθος που παρακολούθησε ποτέ έναν αγώνα για το πρωτάθλημα Βραζιλίας! Το «καυτό» πάθος αυτής της τεράστιας μάζας φιλάθλων σίγουρα έπαιξε τον ρόλο του ώστε η «Φλα» να φθάσει στη μεγάλη νίκη και στην «κούπα»!

Δείτε τα γκολ της αναμέτρησης (και το… πατροπαράδοτο ξύλο που έπεσε μετά το τέλος της)!