Τρελοποδόσφαιρο


Ένα σακί μαλλιά by stokegeo
07/07/2017, 17:33
Filed under: Γεγονότα, Παίκτες

Διάβασα την παρακάτω είδηση: ο 22χρονος στόπερ της Αθλέτικ Μπιλμπάο, Γεράι Άλβαρεθ, δίνει ξανά μάχη με τον καρκίνο και οι συμπαίκτες του, για να τον στηρίξουν ψυχολογικά, αποφάσισαν να ξυρίσουν όλοι τα κεφάλια τους!

Η παρακάτω πολύ όμορφη είδηση μου θύμισε ένα από τα αγαπημένα μου βιβλία, το οποίο είχα διαβάσει όταν ήμουν πιτσιρικάς. Αυτό, διότι η υπόθεση του βιβλίου είναι σχεδόν ίδια με την αληθινή ιστορία της κίνησης στήριξης των παικτών της Αθλέτικ στον Γεράι Άλβαρεθ!

Το βιβλίο είναι το «Ένα σακί μαλλιά», του Παντελή Καλιότσου (εκδ. 1996) και η ιστορία του είναι η εξής: τα παιδιά ενός νησιού, σε ένα συγκινητικό παράδειγμα ομόνοιας και αδελφοσύνης, κουρεύονται γουλί (και ο δάσκαλός τους μαζί) για να συμπαρασταθούν στον συμμαθητή τους, τον Φάνη, που είχε χάσει πρόσκαιρα τα μαλλιά του από μια αρρώστια.

Εύχομαι ολόψυχα δύναμη στον Γεράι Άλβαρεθ!

Advertisements


Η απόκρουση του αιώνα! by stokegeo
07/06/2017, 08:25
Filed under: Γεγονότα, Παίκτες

Σαν σήμερα το 1970 ο Γκόρντον Μπανκς έκανε την «απόκρουση του αιώνα» στην κεφαλιά του Πελέ, στο ματς Βραζιλίας-Αγγλίας για το Μουντιάλ του Μεξικού.



Από τα γήπεδα στα Όσκαρ! by stokegeo
26/02/2017, 06:00
Filed under: Γεγονότα, Παίκτες

Βραδιά… Όσκαρ η αποψινή και το Τρελοποδόσφαιρο, υποταγμένο πλήρως στο πνεύμα της, θα σας διηγηθεί την ιστορία ενός ποδοσφαιριστή ο οποίος πήρε κάποτε το χρυσό αγαλματίδιο!

4 Απριλίου 1960. Στο «RKO Pantages Theatre» του Χόλιγουντ πραγματοποιείται η 32η απονομή των βραβείων Όσκαρ, η οποία εξελίσσεται σε θρίαμβο του «Μπεν Χουρ»! Η επική ταινία του Γουίλιαμ Γουάιλερ, με πρωταγωνιστή τον Τσάρλτον Χέστον, απέσπασε 11 βραβεία και ήταν η μόνη που είχε πάρει τόσα πολλά ως και το 1998, όταν την «ισοφάρισε» ο «Τιτανικός» του Τζέιμς Κάμερον.

Ένα από τα βραβεία που… ξέφυγαν από τον «Μπεν Χουρ» εκείνη τη βραδιά ήταν αυτό του διασκευασμένου σεναρίου, το οποίο κατέληξε στον Νιλ Πάτερσον, για την ταινία «Room at the top» (ο, απόλυτα lame, ελληνικός τίτλος της οποίας είναι «Στον ανεμοστρόβιλο των παθών»).

Ο Σκοτσέζος αυτός δημιουργός διασκεύασε το ομότιτλο βιβλίο του Άγγλου συγγραφέα, Τζον Μπρέιν. Η σκηνοθεσία ήταν του Τζακ Κλέιτον, ενώ η υπόθεση του έργου είναι η ακόλουθη: σε μια πόλη της Αγγλίας ένας λαϊκός αλλά και οπορτουνιστής τύπος, που έχει βάλει στόχο την κόρη του αφεντικού του, ερωτεύεται με πάθος μια μεγαλύτερή του Γαλλίδα, για να ακολουθήσουν κατόπιν εντάσεις και διλήμματα (περισσότερα στοιχεία για το φιλμ, εδώ).

Πολλά χρόνια πριν πάρει στα χέρια του το χρυσό αγαλματίδιο, λοιπόν, ο Πάτερσον είχε παίξει μπάλα με επιτυχία και κάνοντας και ρεκόρ, κάτι που, φυσικά, κάνει την περίπτωσή του ακόμη πιο ενδιαφέρουσα!

Ο Νιλ Πάτερσον γεννήθηκε το 1915 στο Γκρίνοκ και πήγε στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου για να σπουδάσει νομική, ακολουθώντας τα βήματα του πατέρα του που ήταν δικηγόρος. Ωστόσο, αγαπούσε πολύ το ποδόσφαιρο, το οποίο έπαιζε ως φοιτητής. Η θέση του ήταν «επιθετικός μέσα αριστερά» (inside left) και αποφάσισε να ενταχθεί σε σύλλογο – έτσι, έγινε μέλος της ερασιτεχνικής Μπάκι Θισλ.

Από εκεί μεταπήδησε στην επαγγελματική Λιθ Αθλέτικ και το 1936 έκανε ένα ακόμη πιο μεγάλο βήμα, καθώς πήγε στη Νταντί Γιουνάιτεντ! Μάλιστα, οι ιθύνοντες το κλαμπ τον ονόμασαν αρχηγό παρότι ήταν ερασιτέχνης, κάτι που συνέβη για πρώτη φορά στα χρονικά!

Κατά τη διάρκεια της ίδιας χρονιάς «έγραψε» 26 συμμετοχές και 9 γκολ (τα τρία από αυτά τα έβαλε με ένα χατ-τρικ), επιδεικνύοντας όλες τις αρετές του (σε μία περίοδο που το κλαμπ έπαιζε στη Β’ κατηγορία, ήταν στη «σκιά» της συμπολίτισσας Νταντί F.C. -η οποία βρισκόταν στην Α’ Εθνική- και οι κατοπινές μέρες της δόξας του αργούσαν ακόμα).

Ο ταλαντούχος άσος έπαιζε καλά με τη Γιουνάιτεντ, διαπίστωσε, όμως, ότι δεν είχε διάθεση να γίνει επαγγελματίας και να «κυνηγήσει» καριέρα στο σπορ ως τέτοιος. Έτσι, κρέμασε, που λέμε, τα παπούτσια του και επέλεξε να αφοσιωθεί στη δημοσιογραφία. Αρχικά δούλεψε ως αθλητικός συντάκτης και έπειτα ως υποδιευθυντής σε μία εφημερίδα του Νταντί.

Ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος διακόπτει τις δραστηριότητές του. Κατατάσσεται στο Ναυτικό και κατορθώνει να βγει ζωντανός, παρά το γεγονός, μάλιστα, ότι το πλοίο του, το «Vanessa», βομβαρδίστηκε!

Μετά τον πόλεμο ξεκίνησε να εργάζεται ως συγγραφέας μυθιστορημάτων και μικρών ιστοριών, με τα έργα του να αναγνωρίζονται, να διαβάζονται και σε άλλες χώρες (Νορβηγία, Γαλλία, Σουηδία, Γερμανία, Αμερική) μα να κερδίζουν και διακρίσεις. Λ.χ., το 1947 τιμήθηκε με το Atlantic Award, ο μεγάλος Σόμερσετ Μωμ ψήφισε το βιβλίο του, «China Run», ως το καλύτερο για το έτος 1948, ενώ δύο χρόνια μετά το έργο του, «Behold Thy Daughter», έγινε μπεστ σέλερ και αναδείχθηκε βιβλίο της χρονιάς 1950 από την εφημερίδα «Evening Standard». Κάποιος κριτικός, τότε, τον χαρακτήρισε ως «τον καλύτερο παραμυθά που έβγαλε η Σκοτία μετά τον Ρόμπερτ Λιούις Στήβενσον»!

Το 1953 αλλάζει ρότα και επικεντρώνεται πλέον στη συγγραφή/διασκευή σεναρίων. Την ίδια χρονιά διασκευάζει ένα δικό του έργο, το «Scotch Settlement», που αφορά σε δύο αγόρια τα οποία κλέβουν ένα μωρό όταν ο πατέρας τους αρνείται να τους πάρει σκύλο και ο σκηνοθέτης, Φίλιπ Λίκοκ, το έκανε ταινία, με τίτλο «The Kidnappers»Οι Απαγωγείς»). Για τις ερμηνείες τους στο έργο οι δύο μικροί πρωταγωνιστές, Τζον Γουάιτλι και Βίνσεντ Γουίντερ, παρέλαβαν τιμητικά βραβεία Όσκαρ στην απονομή του 1954!

Ο Νιλ Πάτερσον

Αυτή ήταν η πρώτη, έμμεση, επαφή του Νιλ Πάτερσον με τα Όσκαρ αλλά η επόμενη έμελλε να είναι όχι μόνο άμεση αλλά και η καλύτερη! Τρία ακόμη σενάριά του ήταν υποψήφια για βράβευση στο Φεστιβάλ των Καννών τη δεκαετία του ’50 και το 1959 βγήκε στις αίθουσες το «Room at the top»… με τα προαναφερθέντα αποτελέσματα! Να σημειωθεί, εδώ, ότι το φιλμ κέρδισε ένα ακόμη Όσκαρ, αυτό του Α’ γυναικείου ρόλου, το οποίο πήρε η Σιμόν Σινιορέ.

Μετά από αυτήν την μεγάλη επιτυχία ο Πάτερσον μετακόμισε στο Περθ (της Σκοτίας) και αποσύρθηκε από τη συγγραφή για να αφοσιωθεί στο γκολφ και στο… ψάρεμα σολωμού, ωστόσο παρέμεινε στον χώρο του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Χρημάτισε διοικητικό στέλεχος του δικτύου «Grampian Television» την περίοδο 1960-86, διετέλεσε πρόεδρος του Βρετανικού Ινστιτούτου Κινηματογράφου (British Film Institute, 1958-60) κι ακόμη ήταν μέλος, μεταξύ άλλων, της Εθνικής Σχολής Κινηματογράφου (National Film School, 1970-80) και του Συμβουλίου Τεχνών της Μεγάλης Βρετανίας (Arts Council of Great Britain, 1974-76).

Το 1995 έφυγε από τη ζωή, στο Κριφ της Σκοτίας, ο ποδοσφαιριστής που κάποτε έπαιξε… μπαλίτσα με τον «Θείο Όσκαρ»! Ο νεότερος γιος του, Τζον, περιγράφει τον Νιλ Πάτερσον: «Την ημέρα που κέρδισε το Όσκαρ τον θυμάμαι να ξαγρυπνά όλα τη νύχτα μέχρι που έλαβε το τηλεφώνημα από το Λος Άντζελες που τον ενημέρωνε για το τελικό αποτέλεσμα! Ήταν ένας εξαιρετικά χαμηλών τόνων άνθρωπος όσον αφορά στη δουλειά του αλλά πάντοτε βοηθούσε με χαρά συγγραφείς και σκηνοθέτες. Το έργο του επηρεάζει ως και σήμερα πολλούς στον κινηματογράφο».



Η ιστορική πρώτη αλλαγή της Πρέμιερ Λιγκ! by stokegeo
18/02/2017, 06:00
Filed under: Γεγονότα, Παίκτες

Ο Μάικ Φίλαν (Mike Phelan) κατέχει ένα ιδιαίτερο ρεκόρ: είναι η πρώτη… αλλαγή στην ιστορία της Πρέμιερ Λιγκ!

Η «Πρέμιερσιπ» ξεκίνησε τη σεζόν 1992/93, αντικαθιστώντας την παλιά Πρώτη Κατηγορία κι έχοντας περίπου τη μορφή με την οποία τη γνωρίζουμε σήμερα, ενώ ένα από τα παιχνίδια της 1ης αγωνιστικής του πρώτου πρωταθλήματός της ήταν εκείνο μεταξύ Σέφιλντ Γιουνάιτεντ και Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, που έγινε στο «Μπράμαλ Λέιν», έδρα της πρώτης.

Στο 7ο λεπτό του ματς ο μέσος των «κόκκινων διαβόλων», Πολ Ινς, τραυματίζεται. Ο προπονητής της ομάδας, σερ Άλεξ Φέργκιουσον, αποσύρει τον άτυχο Άγγλο άσο και στη θέση του περνά τον Φίλαν, πραγματοποιώντας την πρώτη αλλαγή στα χρονικά της Πρέμιερ Λιγκ.

Κατά σύμπτωση, στην ίδια αναμέτρηση σημειώθηκε άλλο ένα μεγάλο ρεκόρ: στο 5′ ο επιθετικός της γηπεδούχου, Μπράιαν Ντιν (Brian Deane), πέτυχε, με κεφαλιά, το πρώτο γκολ στην ιστορία της «Πρέμιερσιπ»!

For the record, που λέμε, ο αγώνας έληξε με νίκη της Σέφιλντ Γιουνάιτεντ, με σκορ 2-1. Εξάλλου, παρότι έκανε κακή εκκίνηση στο τέλος της χρονιάς εκείνης η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ κατέκτησε τον τίτλο.

 



Το φοβερό κατόρθωμα της Γουίκομ! by stokegeo
08/02/2017, 08:21
Filed under: Γεγονότα, Γκολ

Γίνεται να βάλει μία ομάδα δύο γκολ, χωρίς στο μεταξύ η αντίπαλός της να ακουμπήσει καθόλου τη μπάλα;

«Φυσικά και όχι! Ούτε στο FIFA και στο Pro δεν γίνεται αυτό!», σας ακούμε να λέτε (ναι, κι εμείς το ίδιο είπαμε, το ομολογούμε). Κι όμως!

Στις 23/9/2000 η Γουίκομ υποδέχθηκε την Πιτέρμπορο για την αγγλική League Two και στις καθυστερήσεις του πρώτου μέρους κέρδισε φάουλ σε καλό σημείο. Ο αμυντικός Τζέιμι Μπέιτς ανέλαβε την εκτέλεση, «ζύγισε» το πόδι του και με ένα δυνατό, ευθύβολο σουτ έστειλε τη μπάλα στα δίχτυα των αντιπάλων, «γράφοντας» το 1-0.

Ανάμεσα στα ουρλιαχτά και τις φωνές χαράς των παικτών και των οπαδών των γηπεδούχων ακούστηκε και το σφύριγμα της λήξης του πρώτου μέρους από τον διαιτητή, Τζον Μπράντγουντ.

Δεκαπέντε λεπτά αργότερα οι δύο αντίπαλοι βγήκαν ξανά στο τερέν και η Γουίκομ έκανε σέντρα, αφού στο πρώτο ημίχρονο σέντρα είχε κάνει η Πιτέρμπορο.

Ο επιθετικός της γηπεδούχου, Ζερμέιν ΜακΣπόραν, πήρε πάσα και όρμησε προς τα καρέ της φιλοξενούμενης. Εννέα δευτερόλεπτα μετά ο 23χρονος άσος είχε ξεπεράσει την αντίσταση τριών αμυντικών και «νικήσει» τον αντίπαλο τερματοφύλακα, Μαρκ Τάιλερ, κάνοντας με ωραίο πλασέ το 2-0 (που ήταν και το τελικό σκορ).

Δύο γκολ, μέσα σε εννέα δευτερόλεπτα, δίχως στο ενδιάμεσο οι αντίπαλοι να έχουν αγγίξει καν τη μπάλα.

Να, που γίνεται!



Φουλ του… 4! by stokegeo
03/02/2017, 11:31
Filed under: Γεγονότα

Στο ματς της 27ης Μαρτίου 2004, μεταξύ Τσέστερφιλντ και Γκρίμσμπι Τάουν για την αγγλική League 2, ο αριθμός 4 είχε την τιμητική του!

Στις εξέδρες του «Saltergate» βρέθηκαν, ακριβώς, 4.444 θεατές και το παιχνίδι έληξε με το «χορταστικό», 4-4!



Τα ιστορικά εκτός έδρας γκολ της Βαλούρ! by stokegeo
26/12/2016, 10:00
Filed under: Γεγονότα, Γκολ, Ομάδες

Την 1η Οκτωβρίου του 1967 η Ζενές Ες του Λουξεμβούργου υποδέχθηκε τη Βαλούρ της Ισλανδίας, στον μεταξύ τους επαναληπτικό για τον 1ο γύρο του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης.

Η γηπεδούχος είχε ελαφρύ προβάδισμα πρόκρισης, καθώς στον πρώτο αγώνα στη μακρινή έδρα της αντιπάλου της είχε αποσπάσει ισοπαλία, 1-1. Οι Σκανδιναβοί, ωστόσο, δεν «μάσησαν» και στο 36′ της ρεβάνς προηγούνταν ήδη με 0-2!

Στο 56′ η Ζενές Ες μείωσε σε 1-2, αλλά μόλις 4 λεπτά μετά οι Ισλανδοί έβαλαν κι άλλο γκολ για το 1-3. Η ομάδα του Λουξεμβούργου είχε «βουνό» να ανέβει πια όμως δεν τα παράτησε και ως το τελευταίο σφύριγμα κατόρθωσε να ισοφαρίσει, με γκολ στο 86′ και στο 89′!

Το 3-3 ήταν το τελικό αποτέλεσμα και περιποιούσε ιδιαίτερη τιμή στους γηπεδούχους, οι οποίοι είχαν επιστρέψει από την «κόλαση», αλλά δεν αρκούσε για να τους δώσει και το «εισιτήριο» για τον επόμενο γύρο, αφού η Βαλούρ πέρασε χάρη στον κανονισμό των εκτός έδρας γκολ.

Τότε αυτοί οι δύο, κατά τ’ άλλα, ανυπόληπτοι ποδοσφαιρικά σύλλογοι έγραψαν Ιστορία και η μεταξύ τους «χορταστική» αναμέτρηση έλαβε τον χαρακτήρα του οροσήμου. Κι αυτό, διότι για πρώτη φορά στα χρονικά η πρόκριση στην επόμενη φάση του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης (μετέπειτα Τσάμπιονς Λιγκ) κρίθηκε στον κανονισμό των εκτός έδρας γκολ, ο οποίος είχε αρχίσει να εφαρμόζεται στην κορυφαία διοργάνωση σε εκείνη ακριβώς τη σεζόν!

Για την ιστορία, θα πρέπει να σημειωθεί ότι το 1967/68 ο κανονισμός των εκτός έδρας γκολ ίσχυσε μόνο στον 1ο γύρο του Κυπέλλου Πρωταθλητριών. Το 1968/69 ίσχυσε και για τον 2ο γύρο, ενώ από το 1970/71 επεκτάθηκε και στους υπόλοιπους γύρους, «αγκαλιάζοντας» πλέον όλο το τουρνουά.