Τρελοποδόσφαιρο


Μπεν Θόρνλι by stokegeo

Με τον όρο «τάξη του ’92» αναφερόμαστε σε μερικούς συγκεκριμένους παίκτες που, ερχόμενοι από τις ακαδημίες της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, «έλαμψαν» με την πρώτη ομάδα της τελευταίας οδηγώντας τη σε άφθονες επιτυχίες από τα μέσα της δεκαετίας του ’90 και μετά.

Τα δύο σπουδαιότερα, ίσως, μέλη εκείνης της σούπερ ταλαντούχας παρέας ήταν ο Ντέιβιντ Μπέκαμ και ο Ράιαν Γκιγκς. Μαζί τους, δίχως να υστερούν φυσικά σε αξία και προσφορά, οι Πολ Σκόουλς, Γκάρι και Φιλ Νέβιλ και Νίκι Μπατ.

Οι έξι αυτοί ποδοσφαιριστές, όμως, δεν ήταν οι μόνοι «μαθητές» της «τάξης του ’92». Αρκετοί ακόμη άσοι που ανήκαν στην ίδια «φουρνιά» βρέθηκαν ή ήταν έτοιμοι να βρεθούν πλάι στους επαγγελματίες των «κόκκινων διαβόλων» αλλά δεν κατάφεραν να αφήσουν το στίγμα τους, ενώ τα επόμενα χρόνια, που οι προαναφερθέντες πρώην συμπαίκτες τους γίνονταν σταρ παγκοσμίου βεληνεκούς και πανηγύριζαν το ένα τρόπαιο πίσω από τον άλλο, εκείνοι απομακρύνονταν από το προσκήνιο, στο οποίο δυστυχώς ποτέ δεν επέστρεψαν, κερδίζοντας τον (διόλου επίζηλο) τίτλο του «χαμένου ταλέντου».

Το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα παίκτη που βρίσκεται σε αυτήν την κατηγορία είναι ο Μπεν Θόρνλι (Ben Thornley).

Ben Thornley is not the most famous of Fergie's fledglings but he was a youth team star

Ο Μπεν Θόρνλι

Ας δούμε πώς περιγράφει τον εν λόγω Άγγλο άσο (μιλώντας στο SkySports) ο Γκάρι Νέβιλ: «Ήταν ένας πολύ γρήγορος ακραίος επιθετικός (εξτρέμ), που ήξερε να χρησιμοποιεί και τα δύο πόδια, με έφεση στο σκοράρισμα και ιδιαίτερα ευφυής. Για να είμαι ειλικρινής, μάλλον αυτός ήταν ο καλύτερος παίκτης μας (σ.σ. εννοεί της «φουρνιάς του ’92»). Το επίπεδο του παιχνιδιού του ήταν καλύτερο από εκείνο του Ντέιβιντ Μπέκαμ και του Πολ Σκόουλς!».

Ο Θόρνλι έγινε επαγγελματίας με τους «μπέμπηδες» το 1992, στα 17 του, και ο προπονητής της ομάδας, Άλεξ Φέργκιουσον, τον είχε, δεδομένα, περί πολλού. Το ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα το έκανε στις 26/2/94, μπαίνοντας ως αλλαγή σε ένα εκτός έδρας ματς με τη Γουέστ Χαμ για την Πρέμιερ Λιγκ. Οι πληροφορίες έλεγαν ότι ο «Φέργκι» ήθελε να τον καθιερώσει στην ενδεκάδα και τον έβαλε να παίξει εννέα φορές.

Και… αυτό ήταν όλο!

Ο Θόρνλι ποτέ δεν κατάφερε να γίνει βασικός, κυρίως διότι «χτυπήθηκε» από αρκετούς και σοβαρούς τραυματισμούς. Ο χειρότερος όλων ήλθε την άνοιξη του ’94. Αγωνιζόμενος με τη β’ ομάδα της Γιουνάιτεντ κόντρα στην αντίστοιχη της Μπλάκμπερν δέχθηκε απρόσεκτο και δυνατό μαρκάρισμα από τον Νίκι Μάρκερ: οι χιαστοί του γονάτου του καταστράφηκαν! Μάλιστα, ο ίδιος, παρότι είχε καταλάβει τη ζημιά, συνέχισε να παίζει και δεν ζήτησε αλλαγή. Βλέπετε, ο Άλεξ Φέργκιουσον παρακολουθούσε το παιχνίδι από τις κερκίδες και ο νεαρός άσος ήθελε να του δείξει την αξία του… «Αυτή ήταν μία από τις πιο κακές αποφάσεις που πήρα ποτέ. Αν γυρνούσα τον χρόνο πίσω πολλά ίσως να είχαν αλλάξει», τονίζει ο ίδιος ο άτυχος ποδοσφαιριστής.

Εκείνους τους καιρούς η αθλητιατρική δεν μπορούσε, ακόμη, να περιορίσει τέτοιου είδους ζημιά, η αποθεραπεία για την οποία ήταν, μίνιμουμ, δώδεκα μήνες. Πράγματι, ο Θόρνλι έμεινε εκτός μάχης για περισσότερο από έναν χρόνο, όταν επέστρεψε όμως δεν ήταν ο ίδιος.

Το 1995 δόθηκε δανεικός στη Στόκπορτ και την περίοδο 1996-98 στη Χάντερσφιλντ, ώστε να πάρει ματς στα πόδια του. Τα πήγε σχετικά καλά και στις δύο, ωστόσο θέση για εκείνον στη Γιουνάιτεντ δεν υπήρχε πια (σ.σ. μεταξύ άλλων είχε χάσει την ταχύτητά του, που ήταν ένα από τα μεγάλα του «όπλα»). Το όνειρό του για καθιέρωση στους «κόκκινους διαβόλους» έλαβε οριστικά τέλος το 1998, όταν και αποδεσμεύθηκε από τον σύλλογο…

Στις σεζόν που ακολούθησαν ο Θόρνλι φόρεσε, διαδοχικά, τις φανέλες των Χάντερσφιλντ, Αμπερντίν, Μπλάκπουλ, Μπέρι, Χάλιφαξ, Μπάκαπ Μπόρο και Ουίλμσλοου Άλμπιον, ενώ κρέμασε τα παπούτσια του στην Ουίτον Άλμπιον, το 2010. Χρίσθηκε τρεις φορές διεθνής με την Εθνική Ελπίδων της Αγγλίας.

Σήμερα, πάντως, ο Μπεν Θόρνλι παραμένει στους κόλπους της Γιουνάιτεντ, εκτελώντας χρέη σχολιαστή για τον επίσημο ραδιοφωνικό σταθμό της. Τι κρίμα, που, αν και το ταλέντο του ήταν σπουδαίο, δεν κατόρθωσε να διαπρέψει με τα χρώματά της…

Advertisements


Η άνοδος και η πτώση του Γκόραν Σλαβκόφσκι by stokegeo
12/04/2015, 18:25
Filed under: Διάττοντες αστέρες

7 Μαΐου 2006. Στο παιχνίδι Ίντερ-Σιένα, για το πρωτάθλημα της Serie A, σημειώνεται ένα σπουδαίο ρεκόρ.

Ο Σουηδός, με καταγωγή από τα Σκόπια, επιθετικός των «νερατζούρι», Γκόραν Σλαβκόφσκι, περνά ως αλλαγή στο τερέν στο 83ο λεπτό (στη θέση του Ομπαφέμι Μάρτινς) και γίνεται, σε ηλικία 17 ετών και ενός μηνός, ο νεότερος παίκτης που φόρεσε ποτέ τη φανέλα της ομάδας σε επίσημο παιχνίδι (ρεκόρ, που προηγουμένως κατείχε ο μεγάλος αμυντικός του παρελθόντος, Τζουζέπε Μπέργκομι). Μία επαγγελματική καριέρα όλο υποσχέσεις, μόλις ξεκινά!

Goran Slavkovski

Ο Γκόραν Σλαβκόφσκι

Φλας μπακ στις αρχές της δεκαετίας του 2000. Στη σουηδική FBK Μπάλκαν ξεκινά να κλωτσά το… τόπι ένας νεαρός, πανύψηλος (1,91μ.) και με καλή τεχνική σέντερ φορ ο οποίος «φορτώνει» τις αντίπαλες εστίες με γκολ. Τον λένε Γκόραν Σλαβκόφσκι.

Αμέσως όλοι στην ομάδα του δίνουν το παρατσούκλι «δεύτερος Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς», λόγω της ομοιότητας του στυλ παιχνιδιού του αλλά και του σώματός του με τον πασίγνωστο επιθετικό, ο οποίος, κατά σύμπτωση, επίσης είχε ξεκινήσει την καριέρα του από τη Μπάλκαν.

Λίγους μήνες αργότερα η πανίσχυρη Μάλμε ζητά τον ταλαντούχο νεαρό, τον αποκτά και τον εντάσσει στις ακαδημίες της, στις οποίες ο ίδιος πετυχαίνει περισσότερα από 200 γκολ (!) προσελκύοντας το ενδιαφέρον συλλόγων του εξωτερικού. Μάλιστα, χάρη σε αυτές τις επιδόσεις του στα τμήματα υποδομής του ιστορικού σουηδικού κλαμπ γίνεται και μέλος των «μικρών» Εθνικών ομάδων της Σουηδίας, όπου επίσης διαπρέπει.

Εν τέλει, την «κούρσα» για την απόκτηση του Σλαβκόφσκι κέρδισε η Ίντερ, το 2005, με τους ειδικούς ανά την Ευρώπη να σχολιάζουν ότι ο Σουηδός ήταν πολύ καλύτερος από άλλους επιθετικούς που είχαν τα ίδια χαρακτηριστικά με αυτόν, όπως ο Δανός Νίκλας Μπέντνερ, ο Τσέχος Τόμας Νέτσιντ (πρώην του ΠΑΟΚ) και ο Γερμανός Ρίτσαρντ Σουκούτα-Πάσου. Ο τότε προπονητής της U-20 των «ιντερίστι», Αντόνιο Μανικόνε, πρόσθετε: «Ο Σλαβκόφσκι είναι ένας κλασικός σέντερ φορ με εξαιρετικά σωματικά προσόντα και αίσθηση του γκολ. Χρησιμοποιεί κυρίως το δεξί του πόδι, αλλά σουτάρει εξίσου καλά και με το αριστερό. Βελτιώνεται συνεχώς από τακτικής πλευράς και είναι ένας ευγενικός, έξυπνος και ταπεινός νεαρός. Η απόφαση να τον φέρουμε στην Ίντερ επιβεβαιώνει την διορατικότητα και ικανότητα του συλλόγου στο να αναζητά και να αποκτά νεαρά ταλέντα».

Μετά την ένταξή του στην Ίντερ ο Σλαβκόφσκι γίνεται κατ’ ευθείαν μέλος της Β’ ομάδας του συλλόγου και, όπως προείπαμε, προς το τέλος της περιόδου έκανε και το ντεμπούτο του πλάι στους επαγγελματίες του.

Τότε ακριβώς ήταν που άρχισε η… πτώση!

Ο Σλαβκόφσκι παρουσίαζε προβλήματα στη Β’ ομάδα της Ίντερ, αφού, πλέον, το επίπεδο ήταν πολύ υψηλότερο. Έτσι, σε πολλά ματς της Β’ ομάδας έμενε στον πάγκο, δεδομένου ότι ήταν αμετακίνητοι οι δύο κύριοι ανταγωνιστές του για το βασικό σχήμα, ο Ουρουγουανός Σεμπαστιάν Ρίμπας και ένας άγνωστος Ιταλός με καταγωγή από τη Γκάνα, που δεν σταματούσε… με τίποτα να σκοράρει, θεωρούνταν το next best thing της Ίντερ, οι άνθρωποι του κλαμπ του είχαν ήδη… κρατημένη θέση στην ανδρική ομάδα και το όνομά του ήταν Μάριο Μπαλοτέλι

Επίσης, ο Σλαβκόφσκι αντιμετώπισε και μερικά προβλήματα τραυματισμών, που πήγαν πίσω την εξέλιξή του.

Το τελειωτικό «χτύπημα» στα όνειρά του να κάνει καριέρα στην Ίντερ, όμως, δόθηκε το καλοκαίρι του 2006. Ο «δεύτερος Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς» είδε τον… ορίτζιναλ Ιμπραΐμοβιτς να γίνεται μέλος των «νερατζούρι»! Ο Σουηδός τότε έπαιζε στη Γιουβέντους, αλλά δεν θέλησε να την ακολουθήσει στη Serie B, όπου εκείνη είχε υποβιβαστεί το ίδιο καλοκαίρι λόγω του σκανδάλου Calciopoli, κι έτσι επέλεξε να συνεχίσει στην Ίντερ!

Δηλαδή, πλέον, ο Σλαβκόφσκι είχε να ανταγωνιστεί τον ανερχόμενο με καλπάζοντα ρυθμό Μπαλοτέλι και τον Ιμπραΐμοβιτς, την ώρα που ούτε στη Β’ ομάδα δεν ήταν βασικός. Δύσκολο.

Αμέσως, λοιπόν, ο ατζέντης του άρχισε να «ρίχνει γέφυρες» σε άλλες ομάδες, με τις Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, Φέγενορντ και… Παναθηναϊκό (όπως είχαμε διαβάσει εδώ, εδώ, εδώ και εδώ) να εμπλέκονται σε μετεγγραφικά σενάρια που τον αφορούσαν. Εν τέλει, τον Ιανουάριο του 2008, η Ίντερ συμφώνησε να τον δανείσει στη Μίντλεσμπρο, αλλά το deal «χάλασε» αφού ο ίδιος δεν πέρασε τα ιατρικά ενώ δεν ήταν και εγγυημένο ότι θα έπαιζε πολύ. Λίγες ώρες μετά, οι «νερατζούρι» ανακοίνωσαν ότι τον δάνεισαν στην, επίσης αγγλική, Σέφιλντ Γιουνάιτεντ.

Έξι μήνες μετά, έχοντας στο ενεργητικό του… μηδέν συμμετοχές με τις «λεπίδες», ο Σλαβκόφσκι επιστρέφει στην Ίντερ, από την οποία αποδεσμεύεται το 2009. Κατόπιν τον ζήτησαν ομάδες της Β’ και της Γ’ Ιταλίας, αλλά τις απέρριψε όλες και έκανε γνωστό ότι υπέγραψε για πέντε χρόνια στη Χάιντουκ Σπλιτ. Δεν πέρασαν μερικές ημέρες και η κροατική ομάδα τον αποδέσμευσε, επειδή η φυσική του κατάσταση ήταν κάκιστη.

Τελικά, η γερμανική Μπόχουμ ήταν ο επόμενος «σταθμός» του. Αμέσως πήγε στη Β’ ομάδα της τελευταίας και, το τέλος της σεζόν, τον βρήκε να έχει καταγράψει οκτώ εμφανίσεις και ένα γκολ μαζί της αλλά ούτε μία συμμετοχή με την ανδρική ομάδα της…

Από τότε, λίγα ξανακούστηκαν για αυτόν. Μαθεύτηκε ότι γύρισε στη Σουηδία και το 2011 έγινε μέλος της άσημης Λίμχαμν Μπούνκεφλο, όπου δεν «στέριωσε». Το 2013 τον βρήκε στην ακόμη πιο… ταπεινή KSF Μακεντονίγια, ομάδα της σκοπιανής διασποράς της Σουηδίας. Μία μικρή έρευνα που κάναμε μας αποκάλυψε ότι πλέον δεν παίζει ούτε σε αυτήν, και πως τα ίχνη του έχουν χαθεί.

Εν ολίγοις, επρόκειτο για άλλον ένα νεαρό ποδοσφαιριστή ο οποίος «φορτώθηκε» στην πλάτη του προσδοκίες που δεν μπορούσε να «σηκώσει» το ταλέντο του… Κρίμα!



Τζον Σάλακο by stokegeo
01/05/2012, 19:50
Filed under: Διάττοντες αστέρες

Γεννήθηκε Νιγηριανός, αλλά δοξάστηκε ως Άγγλος  ο σημερινός Διάττων Αστέρας μας, Τζον Σάλακο, ο οποίος εξάλλου συνέδεσε το όνομά του με την Κρύσταλ Πάλας!

Ο Τζον Σάλακο με τη φανέλα της Κρύσταλ Πάλας

Ο 43 ετών σήμερα άσος ήταν 17 ετών όταν πραγματοποίησε το επαγγελματικό του ντεμπούτο με τους «Αετούς», το 1986. Και παρέμεινε στο Σέλχαρστ Παρκ ως το 1995, βιώνοντας σπουδαίες επιτυχίες.

Όπως, λόγου χάρη, τη συμμετοχή της Κρύσταλ Πάλας στον τελικό του Κυπέλλου Αγγλίας, το 1990! Τι κι αν έχασε η ομάδα από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στον επαναληπτικό τελικό (1-0, πρώτο ματς: 3-3); Ο Σάλακο ήταν απαραίτητος σε μια ενδεκάδα, όπου δέσποζαν ονόματα όπως αυτό του κίπερ Νάιτζελ Μάρτυν, του σέντερ φορ Ίαν Ράιτ, του μέσου (και σημερινού επιτυχημένου προπονητή) Άλαν Πάρντιου, του Τζεφ Τόμας…

Ήταν εμφανές ότι ο Σάλακο είναι πολύ καλός, κι έτσι δεν άργησαν να έρθουν και οι κλήσεις στην εθνική Αγγλίας! Παρότι γεννημένος στο Ιμπάνταν της Νιγηρίας, ο έγχρωμος άσος τελικά κατάφερε να φορέσει τη φανέλα των «Τριών Λιονταριών» σε πέντε διεθνείς συναντήσεις!!!

Σε ένα ματς με τη Λιντς, όμως, το 1991, τραυματίζεται σοβαρά στο γόνατο. Μένει εκτός δράσης για περίπου έναν χρόνο. Όταν επιστρέφει, δεν είναι πια ο ίδιος παίκτης. Από τότε, και μέχρι που κρέμασε τα παπούτσια του, οι τραυματισμοί δεν τον άφησαν σε ησυχία. Το 1995 αφήνει την Κρύσταλ Πάλας, και μετακομίζει στην Κόβεντρυ Σίτυ.

Παίζει τρεις σεζόν στο Χάιφιλντ Ρόουντ, ενώ δίνεται δανεικός για λίγο στη Μπόλτον. Κατόπιν, τον φέρνει ο Κέβιν Κίγκαν στη Φούλαμ, όπου δεν έμεινε πολύ. Μετά από μια διετία στην Τσάρλτον, γίνεται μέλος της Ρέντινγκ. Εκεί, ξαναβρίσκει τον εαυτό του. Παίζει ως το 2004 στην ομάδα, καταγράφοντας τριψήφιο αριθμό συμμετοχών με τη φανέλα της.

Ο Σάλακο με τη φανέλα της Ρέντινγκ

Η Μπρέντφορντ ήταν ο τελευταίος σταθμός της καριέρας του, το 2004. Ένα χρόνο αργότερα, κρεμά αποσύρθηκε από την ενεργό δράση, στα 36 του.

Σήμερα, ο Σάλακο ζει στο Ουώλντινγχαμ του Σάρεϋ, και απασχολείται ως τηλεσχολιαστής αγώνων ποδοσφαίρου για λογαριασμό του Sky Sports. Επίσης εργάστηκε ως προπονητής στις ακαδημίες της Κρύσταλ Πάλας.

Το 2005, δε, τού έγινε μια πολύ μεγάλη τιμή. Για να γιορτάσει τη συμπλήρωση 100 ετών από την ίδρυσή της, η Κρύσταλ Πάλας ζήτησε από τους οπαδούς της να ψηφίσουν την «Καλύτερη Ενδεκάδα του Αιώνα«, κατά τη γνώμη τους. Ο Σάλακο ήταν μέλος αυτής της ενδεκάδας.



Ουίνστον Παρκς by stokegeo
04/12/2011, 16:09
Filed under: Διάττοντες αστέρες

9 Ιουνίου 2002. Στο στάδιο «Ιντσεόν Μουνχάκ» της Νοτίου Κορέας η Τουρκία αντιμετωπίζει την Κόστα Ρίκα, για την τελική φάση του Μουντιάλ.

Οι γείτονές μας βρίσκονταν μπροστά στο σκορ (χάρη σε τέρμα του Εμρέ) ως το 85′. Σε εκείνο το χρονικό σημείο, οι «τίκος» κέρδισαν ένα φάουλ αρκετά μέτρα μακριά από την περιοχή. Πραγματοποιήθηκε «γέμισμα», έγινε μία κεφαλιά και ένα γύρισμα, και η μπάλα πέρασε από όλους και έφθασε στον Ουίνστον Παρκς (που είχε περάσει ως αλλαγή στο 77ο λεπτό του ματς).

Ο 20χρονος τότε Κοσταρικανός επιθετικός είχε ντεμπουτάρει σε ηλικία 17 ετών στην Α’ κατηγορία της χώρας του, με τα χρώματα της Λιμονένσε, της ομάδας της γενέθλιας πόλης του. Κατά τη διάρκεια της διετούς θητείας του στον σύλλογο σκόραρε 12 γκολ σε 49 εμφανίσεις. Θεωρήθηκε τότε σπουδαίο ταλέντο. Κλήθηκε στα «μικρά» αντιπροσωπευτικά συγκροτήματα της πατρίδας του, και έλαμψε τόσο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Παίδων του 1999 όσο και στην αντίστοιχη διοργάνωση των Νέων δύο χρόνια αργότερα. Η ιταλική Ουντινέζε έσπευσε και (καταβάλλοντας λίγα περισσότερα από 2 εκατ. δολάρια στη Λιμονένσε) τον έκανε δικό της!

Πολύ γρήγορα, όμως, τον έδωσε δανεικό στην Άσκολι, για να «ψηθεί». Ο ίδιος συμμετείχε μόνο σε τρεις αναμετρήσεις της «πίκιο», όμως συμπεριελήφθη στην αποστολή της Κόστα Ρίκα για το Μουντιάλ του 2002.

Κι όταν λοιπόν η μπάλα έφθασε στα πόδια του μετά το γύρισμα του συμπαίκτη του, στα τελευταία λεπτά του αγώνα με την Τουρκία, εκείνος με ένα δυνατό αριστερό σουτ την έστειλε στην ανυπεράσπιστη εστία, ισοφαρίζοντας (σ.σ. το 1-1 έμεινε μέχρι τέλους)!!!

Το γκολ του Ουίνστον Παρκς κόντρα στην Τουρκία:

Αυτό ήταν! Οι «μετοχές» του νεαρού άσου ανέβηκαν κατακόρυφα χάρη σε αυτό το γκολ (κι ας μην κατόρθωσε η Κόστα Ρίκα να προκριθεί στην επόμενη φάση, αφού κατετάγη τρίτη στον όμιλό της)! Η ρωσική Λοκομοτίβ Μόσχας τότε αγόρασε τα δικαιώματά του (κι ενώ, σύμφωνα με τα ρεπορτάζ της εποχής, ο παίκτης προτάθηκε τόσο στον ΟΦΗ, στον οποίο εκείνο τον καιρό αγωνιζόταν ο συμπατριώτης του φορ, Ρόναλντ Γκόμεζ, όσο και στην Παναχαϊκή).

Ο διεθνής επιθετικός βρήκε θέση στο αρχικό σχήμα των «σιδηροδρομικών», όμως σταδιακά παροπλίστηκε λόγω των πολλών τραυματισμών που τον ταλαιπωρούσαν. Παραχωρήθηκε δανεικός στη Σατούρν, το 2005 (11 ματς/τρία γκολ) και το ίδιο έτος αποδεσμεύθηκε από την Λοκομοτίβ έχοντας προλάβει να πετύχει 10 τέρματα σε 53 εμφανίσεις.

Επόμενος «σταθμός» του ήταν η τσεχική Σλόβαν Λίμπερετς, στην οποία έμεινε μία σεζόν (17 αγώνες/δύο γκολ).

Κατόπιν, επαναπατρίστηκε για χάρη της Αλαχουελένσε σε μία προσπάθεια να ξαναβρεί τη χαμένη φόρμα του.

Ο Ουίνστον Παρκς

Πράγματι, σημειώνει εννέα τέρματα σε 28 ματς και ξαναφεύγει για την Ευρώπη: γίνεται παίκτης της ρουμανικής Πολιτέκνικα Τιμισοάρα. Πήρε αρκετό χρόνο συμμετοχής (59 παιχνίδια), και έστειλε τη μπάλα επτά φορές στα αντίπαλα δίχτυα. Το καλοκαίρι του 2010 παραχωρήθηκε δανεικός στην Καζάρ Λενκοράν του… Αζερμπαϊτζάν. Κατόρθωσε πάντως να αναδειχθεί σε τοπ-σκόρερ της ομάδας εκείνη την αγωνιστική περίοδο, πανηγυρίζοντας παράλληλα κατά τη διάρκειά της την κατάκτηση του εγχώριου Κυπέλλου!

Λίγους μήνες αργότερα, μετεγγράφηκε στην FC Μπακού (επίσης αζερικός σύλλογος), στην οποία ανήκει μέχρι σήμερα (μάλιστα συμπαίκτες του είναι δύο… «δικοί μας»: ο άλλοτε φορ του Εργοτέλη, Μάρις Βερπακόφσκις, και ο τέως μεσοεπιθετικός των Εργοτέλη και Άρη, Ντεηβίντας Τσεσνάουσκις!).

Ο Ουίνστον Παρκς, τέλος, χρίστηκε 28 φορές διεθνής, και σημείωσε έξι τέρματα.



Ζεράρ Λόπες by stokegeo
26/06/2011, 08:54
Filed under: Διάττοντες αστέρες

Ο άνθρωπος που θα γινόταν βασιλιάς (του ποδοσφαίρου), αν τον άφηνε η… κακή του τύχη!…

Αγωνιζόμενος στη "Μπάρτσα"

Ο Ζεράρ Λόπες Σεγού (ή απλώς, Ζεράρ, έτσι τον προσφωνούσαν οι περισσότεροι) ευτύχησε να ζήσει μεγάλες στιγμές με τις φανέλες δύο κορυφαίων ισπανικών ομάδων. Ήταν παρών στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ του 2000 με τη Βαλένθια, στέφθηκε πρωταθλητής Ισπανίας το 2005 με τη Μπαρτσελόνα, ενώ βρέθηκε και στην αποστολή της Ισπανίας για την τελική φάση του Euro 2000! «Εγκεφαλικός» παίκτης, ήξερε να ελέγχει το ρυθμό του αγώνα, ενώ είχε και πολύ καλή πάσα.

Η καριέρα του, όμως, πήρε την κατιούσα, αφού ποτέ δε μπόρεσε να ξεπεράσει τα πολλά όσο κι επίμονα προβλήματα τραυματισμών που αντιμετώπισε. Συνεχίζει πάντως να αγωνίζεται σήμερα, στα 32 του πλέον. Φορά τη φανέλα της Χιρόνα, συλλόγου της Β’ κατηγορίας της πατρίδας του.

Ο Ζεράρ είναι… γέννημα-θρέμμα των ακαδημιών της «Μπάρτσα», στις οποίες εντάχθηκε το 1993. Έπαιξε ορισμένα ματς με τη Β’ ομάδα των «μπλαουγκράνα», και το 1997 μετακόμισε στη Βαλένθια. Mε τη φανέλα της οποίας ντεμπουτάρισε στην Πριμέρα Ντιβισιόν. Δόθηκε όμως δανεικός πολύ γρήγορα  στην Αλαβές.

Με τη φανέλα της Βαλένθια

Επτά γκολ σε 29 συμμετοχές με τη φανέλα της βασκικής ομάδας ήταν ο απολογισμός του Ζεράρ. Ο οποίος λοιπόν επέστρεψε αμέσως στη Βαλένθια, και υπό τις οδηγίες του τέως κόουτς του Άρη, Έκτορ Ραούλ Κούπερ, τη βοήθησε να φτάσει στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ το 2000 (όπου πάντως η αντίπαλος Ρεάλ Μαδρίτης ήταν αυτή που πανηγύρισε το τρόπαιο, επικρατώντας με 3-0).

Το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς, ο νεαρός Καταλανός επανεντάσσεται στη Μπαρτσελόνα! Στην οποία έμεινε για πέντε χρόνια, χωρίς ποτέ όμως να καθιερωθεί στην ενδεκάδα. Πότε το γόνατο τού δημιουργούσε πρόβλημα, πότε η βουβωνική χώρα – χειρουργήθηκε μάλιστα κάποιες φορές… Πρόλαβε λοιπόν να λάβει μέρος σε 91 ματς της «Μπάρτσα» (και να σημειώσει 5 γκολ) προτού δοθεί στη Μονακό.

Ούτε στο Πριγκηπάτο… «έπιασε», αφού οι τραυματισμοί συνέχισαν να βάζουν εμπόδια στην επιθυμία του να προσφέρει! Έπαιξε σε 13 μόνο αγώνες των Μονεγάσκων στα δύο (!) χρόνια που φόρεσε τη φανέλα τους, και πέτυχε ένα γκολ. Είχε για συμπαίκτη του τον Άκη Ζήκο. Γύρισε το 2007 στην Ισπανία, και εντάχθηκε στη Ρεκρεατίβο Ουέλβα, την οποία βοήθησε να παραμείνει στην Α’ κατηγορία εκείνη τη χρονιά!

Το καλοκαίρι του 2008, σύμφωνα με τα ρεπορτάζ της εποχής ο ΠΑΟΚ έφθασε πάρα πολύ κοντά στην απόκτησή του! Ο γεννημένος στο Γκρανογιέρς όμως δεν έγινε ποτέ… κάτοικος Θεσσαλονίκης! Παρέμεινε στην πατρίδα του, και το Φεβρουάριο του 2009 υπέγραψε στη νυν ομάδα του, Χιρόνα.

Ο Ζεράρ Λόπες χρίστηκε έξι φορές διεθνής με την εθνική Ισπανίας, και σημείωσε δύο γκολ.



Τζάστις Κρίστοφερ by stokegeo
21/05/2011, 06:00
Filed under: Διάττοντες αστέρες

Εάν ποτέ φτιαχνόταν ένα λεξικό του ποδοσφαίρου, δίπλα στο λήμμα «άτυχος» θα έπρεπε να μπει η φωτογραφία του Τζάστις Κρίστοφερ (καλά, όχι μόνο η δική του, αλλά λέμε τώρα…)!!!

Ο ταλαντούχος Νιγηριανός αμυντικός χαφ βρέθηκε στο επίκεντρο, προσέλκυσε τα βλέμματα, προσπάθησε να κάνει μια καλή

Ο Τζάστις Κρίστοφερ

καριέρα, όμως οι τραυματισμοί δεν τον άφησαν. Με αποτέλεσμα να έχει βυθιστεί πλέον στην ποδοσφαιρική ανυποληψία!

Τυχαίο είναι, άλλωστε, ότι από το 2007… δεν έχει αγωνιστεί σε κανένα σύλλογο; Κι είναι 29 ετών (24/12/1981)!!! Εξάλλου, στο διάστημα 2001-07 (όταν βρισκόταν στο peak της καριέρας του) δεν αγωνίστηκε παρά σε… 47 μόλις αγώνες! Δηλαδή, λάμβανε μέρος σε περίπου… οκτώ αγώνες ανά σεζόν, αν το πάρουμε ψυχρά στατιστικά!!!

Ο Τζάστις Κρίστοφερ αναδείχθηκε από την Αμέιζινγκ Ιντερνάσιοναλ της πατρίδας του. Έπαιξε και στις Κατσίνα Γιουνάιτεντ, Μπεντέλ Ινσούρανς, και Σαρκς, προτού διαβεί τα σύνορα της πατρίδας του και ενταχθεί στη βελγική Αντβέρπ.

Ως παίκτης της, εξάλλου, βρέθηκε στα γήπεδα της Νοτίου Κορέας και της Ιαπωνίας για το Μουντιάλ του 2002!!! Λαμβάνει μέρος και στους τρεις αγώνες που έδωσε η Νιγηρία (κόντρα σε Αγγλία, Σουηδία, Αργεντινή), και δείχνει ότι έχει πολλές ικανότητες.

Το ίδιο καλοκαίρι (έχοντας φορέσει 14 φορές τη φανέλα της Αντβέρπ) μετακομίζει στη Λέφσκι Σόφιας. Στην οποία έμεινε ενάμιση χρόνο, οι συμμετοχές του όμως μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού (σ.σ. 2 ματς!!!). Δοκίμασε τότε την τύχη του στη Σουηδία και την Τρέλεμποργκ. Εκεί πήρε περισσότερο χρόνο συμμετοχής (14 εμφανίσεις), όμως δεν κατάφερε και πάλι να στεριώσει.

Ακολούθως, έγινε κάτοικος… Βλαντικαυκάζ: μετεγγράφηκε στην τοπική Αλάνια (Ρωσίας)! Επτά συμμετοχές, μηδενική προσφορά, και αποπομπή… Τελευταίος του ποδοσφαιρικός σταθμός ήταν η Χερφόλγκε, της Δανίας. Παίζει σε 11 αγώνες της, και αποτελεί παρελθόν.

Έκτοτε, δοκιμάστηκε σε κάποιες ομάδες (π.χ. Κάιζερ Τσιφς) όμως δεν μπόρεσε να εξασφαλίσει συμβόλαιο… Κι έτσι, μέχρι σήμερα παραμένει δίχως ομάδα, κι έχοντας πλέον ξεχαστεί από την πλειονότητα των φιλάθλων παρά το δυναμικό ξεκίνημα της καριέρας του!



Μάριο Ζαρντέλ by stokegeo
05/05/2011, 11:04
Filed under: Διάττοντες αστέρες

Μια σκέψη μας βασάνιζε ενώ γράφαμε το κείμενο που αυτή τη στιγμή διαβάζετε…

Είναι δυνατόν να είναι «Διάττων Αστέρας» ένας ποδοσφαιριστής που

  • πήρε τρία πρωταθλήματα Ρίο (με τη Βάσκο ντα Γκάμα)
  • κατέκτησε ένα πρωτάθλημα Βραζιλίας, ένα πολιτειακό πρωτάθλημα, ένα Κόπα Σουνταμερικάνα κι ένα Κόπα Λιμπερταδόρες (με τη Γκρέμιο)
  • αναδείχθηκε τρεις φορές πρωταθλητής κι άλλες δύο Κυπελλούχος Πορτογαλίας (με την Πόρτο)
  • πήρε ένα ακόμα νταμπλ στην Πορτογαλία (με τη Σπόρτινγκ Λισσαβώνας)
  • κατέκτησε το Σούπερ Καπ Ευρώπης (με τη Γαλατάσαραϊ)
  • κέρδισε ένα πρωτάθλημα Αργεντινής (με τη Νιούελς Ολντ Μπόις)
  • πρόσθεσε στη συλλογή του και ένα ακόμα πολιτειακό πρωτάθλημα (με τη Γκοϊάς)
  • αναδείχθηκε Κυπελλούχος… Κύπρου (με την Ανόρθωση)
  • τερμάτισε πέντε φορές (!) στην κορυφή των σκόρερ του πρωταθλήματος Πορτογαλίας
  • κατέκτησε δύο φορές το ευρωπαϊκό Χρυσό Παπούτσι
  • αναδείχθηκε δύο φορές πρώτος σκόρερ του Τσάμπιονς Λιγκ
  • και, τέλος, ανακηρύχθηκε τρεις φορές καλύτερος ποδοσφαιριστής στην Πορτογαλία
…να είναι «Διάττων Αστέρας»;

O Zαρντέλ με τη φανέλα της Πόρτο

Κι όμως!!! Ο Μάριο Ζαρντέλ, διότι περί ου ο λόγος, είναι ένας καταπληκτικός σέντερ φορ! Από τους καλύτερους, κάποτε, της Ευρώπης! Ο Βραζιλιάνος αυτός άσος είχε έλθει στη «Γηραιά Ήπειρο» από τη Γκρέμιο, ενώ προηγουμένως είχε θητεύσει στις Φεροβιάριο και Βάσκο ντα Γκάμα (έχοντας «χτίσει» τη φήμη του σκοράροντας ακατάπαυστα).

Παίκτης με ικανότητα στον αέρα, αλλά και χαμηλά, με εκπληκτική τεχνική και αίσθηση του γκολ, ο Ζαρντέλ έπαιξε στην Πόρτο το διάστημα 1996-00, κατακτώντας… τα πάντα (τα προαναφέραμε άλλωστε)! Με τους «Δράκους» καθιερώθηκε στις συνειδήσεις του φίλαθλου κόσμου ως ένας εξαιρετικός επιθετικός. Πολλοί πίστεψαν ότι με τη μετεγγραφή του στην τουρκική Γαλατάσαραϊ (που τον… χρυσοπλήρωσε!) το 2000 θα… έπεφτε η απόδοσή του: τουναντίον! Σημειώνει 22 γκολ σε 24 συμμετοχές, και δίνει στην «Τσιμ Μπομ» το ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ!
Κατόπιν, αποφασίζει να επιστρέψει στην Πορτογαλία. Εντάσσεται στη Σπόρτινγκ, την τελευταία ημέρα των μετεγγραφών το καλοκαίρι του 2001. Και κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα: σημειώνει 42 γκολ σε 30 ματς!!! Οι τίτλοι του πρωταθλητή και Κυπελλούχου Πορτογαλίας είναι (και πάλι) δικοί του!
Κι εκεί ακριβώς… ξεκινά η κατρακύλα του Μάριο Ζαρντέλ!!! Αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα τραυματισμών, κι επίσης χάνει τη φυσική του κατάσταση.
Από το 2003 (όταν ο ίδιος ήταν 30 ετών πλέον) και έπειτα, λοιπόν, έπαιξε (για λίγο και δίχως επιτυχία) στις Μπόλτον, Ανκόνα, Νιούελς Ολντ Μπόις, Αλαβές, Γκοϊάς, Μπέιρα Μαρ, Ανόρθωση Αμμοχώστου, Νιουκάστλ Τζετς (Αυστραλίας!), Κρισιούμα, Φεροβιάριο, Αμέρικα Ρίο, Φλαμένγκο Τερεσίνα, Τσέρνο Μόρε (Βουλγαρίας!), ενώ σύμφωνα με τις πληροφορίες μας αυτή τη στιγμή έχει επιστρέψει στην πατρίδα του: φορά τη φανέλα της Ρίο Νέγκρο, που εδρεύει στο Μανάους (της πολιτείας Αμαζόνας).
Ιδού, τώρα, μερικές φωτογραφίες από την πλούσια καριέρα αυτού του σπουδαίου, καταπληκτικού στράικερ!

Τα ξεκινήματα: ο Ζαρντέλ στη Βάσκο ντα Γκάμα (1991-95)

Πανηγυρίζοντας με τη φανέλα της Γκρέμιο

Αρχικανονιέρης της Ευρώπης...

Μόλις έχει σκοράρει το νικητήριο γκολ της Γαλατάσαραϊ εναντίον της Ρεάλ στον τελικό του Σούπερ Καπ Ευρώπης!!!

Πανηγυρίζοντας ένα (ακόμη) γκολ με τη φανέλα της Σπόρτινγκ...

Αρχίζει η παρακμή... Ο Ζαρντέλ με τη φανέλα της Μπόλτον

Στην Αυστραλία...

Μόλις έχει υπογράψει στην Τσέρνο Μόρε.

Με τα χρώματα της "σελεσάο"

Τέλος, να αναφέρουμε ότι ο Μάριο Ζαρντέλ χρίστηκε 7 φορές διεθνής με τη Βραζιλία, σημειώνοντας και ένα γκολ.