Τρελοποδόσφαιρο


Γκαμπριέλε Αμπροσέτι by stokegeo
29/04/2011, 10:12
Filed under: Διάττοντες αστέρες

Όταν ο προπονητής της νέας σου ομάδας σού βάζει την ταμπέλα, «ο Ιταλός Ράιαν Γκιγκς», τότε έχεις πολλά να αποδείξεις!!! Δυστυχώς, ο Γκαμπριέλε Αμπροσέτι (ο σημερινός «Διάττων Αστέρας» μας) δεν δικαίωσε τις προσδοκίες!

Τον Απρίλιο του 1998, η ιταλική Βιτσέντσα αντιμετώπισε την αγγλική Τσέλσι στα ημιτελικά του Κυπέλλου

Ο Αμπροσέτι με τη φανέλα της Τσέλσι

Κυπελλούχων. Οι Ιταλοί έκαναν… δύσκολη τη ζωή των Λονδρέζων: τους νίκησαν 1-0 στο Ρομέο Μέντι και προηγήθηκαν 0-1 μέσα στο Στάμφορντ Μπριτζ στη ρεβάνς! Οι «μπλε» όμως κατόρθωσαν εν τέλει να επικρατήσουν με 3-1 και να προκριθούν στον τελικό! Στη μεσαία γραμμή της Βιτσέντζα, δέσποζε ο Αμπροσέτι. Ο οποίος φαίνεται ότι… «γυάλισε» στους ανθρώπους της Τσέλσι, που έσπευσαν και τον ενέταξαν στο δυναμικό της ομάδας!!!

Ο άνθρωπος δε που τον χαρακτήρισε «Ιταλό Ράιαν Γκιγκς» ήταν ο ίδιος ο… προπονητής του στην Τσέλσι, Τζιανλούκα Βιάλι! Τέσσερα χρόνια ανήκε στο δυναμικό των «μπλε» ο Αμπροσέτι, λοιπόν, όμως έπαιξε μόλις σε 16 αγώνες τους… Σκόραρε δε μονάχα μια φορά: κόντρα στη Γαλατάσαραϊ, στην Κωνσταντινούπολη, για το Τσάμπιονς Λιγκ. Οι «μπλε» βλέποντας την αδυναμία του να προσαρμοστεί τον δάνειζαν διαρκώς πότε στην Πιατσέντσα και πότε στη Βιτσέντσα. Τελικά, τον… ξαπόστειλαν μια και καλή το 2003!

Στις μέρες μας, ο Γκαμπριέλε Αμπροσέτι έχει πλέον αποσυρθεί από τα γήπεδα, και απασχολείται ως σύμβουλος μεσιτικής. Η ποδοσφαιρική του καριέρα ξεκίνησε το 1990, από την ομάδα της γενέτειράς του, Βαρέζε.

Ο Ιταλός μέσος έμεινε τρία χρόνια στο σύλλογο, και κατόπιν έπαιξε διαδοχικά στις Μπρέσια (1993-94), Βενέτσια (1994-95), Βιτσέντσα (1995-96), ξανά Μπρέσια (1996), ξανά Βιτσέντσα (1996-99), Τσέλσι (1999-03), Πιατσέντσα (δαν., 2000-01), Βιτσέντσα (δαν. 2001), Πιατσέντσα (δαν. 2001-02 και 2003-04), Προ Πάτρια (2004-06), και κρέμασε τα παπούτσια του το 2009 ως παίκτης της Φουλγκορκαρντάνο (στην οποία ανήκε το διάστημα 2006-09).

Advertisements


Χάρβεϋ Εσάγιας by stokegeo
17/04/2011, 21:09
Filed under: Διάττοντες αστέρες

Οι παίκτες της άσημης ολλανδικής SC Μπούιτενβελντερτ κάθε ημέρα ακούν στην προπόνηση τις δυνατές φωνές του Χάρβεϋ Εσάγιας, του προπονητή τους. Ή αλλιώς, «του ανθρώπου που έκανε το αδύνατο, δυνατό»!

Την παραπάνω φράση, εξάλλου, χρησιμοποίησε ο ίδιος ο Ολλανδός κόουτς για να… περιγράψει την απίθανη ιστορία της ποδοσφαιρικής του καριέρας!!! Κατά τη διάρκεια της οποίας βρέθηκε από τα… αζήτητα του παγκόσμιου φούτμπολ στο… Καμπιονάτο και τη Μίλαν!

Μικρός, ο γεννημένος στο Άμστερνταμ (αλλά με καταγωγή από το Σουρινάμ) Εσάγιας θήτευσε στις ακαδημίες των Άγιαξ και Άντερλεχτ. Δε φόρεσε τη φανέλα κανενός απ’ τους δύο, όμως. Αγωνίστηκε (ως αμυντικός) στις Φέγενορντ, Χρόνινχεν, Καμπούουρ, Ντόρντρεχτ, στην πατρίδα του, δίχως να δείξει τίποτε το ιδιαίτερο (οι συμμετοχές του εξάλλου σε κάθε έναν απ’ αυτούς τους συλλόγους ήταν ελάχιστες).

Κατόπιν, δοκιμάστηκε σε Φιορεντίνα και Τορίνο, χωρίς να τις πείσει όμως να τον εντάξουν στο δυναμικό τους. Ακολούθως ταξίδεψε ως την Ισπανία, και έπαιξε στις Καστίγια Μαδρίτης, Θαμόρα και Μόστολες, ως το 2001 – τότε, παράτησε το ποδόσφαιρο, και για τρία ολόκληρα χρόνια είχε… εξαφανιστεί από το χάρτη!

Το καλοκαίρι του 2004, λοιπόν, επισκέφθηκε τον καλό του φίλο Κλάρενς Ζέεντορφ. Και του εκμυστηρεύθηκε ότι… του έλειπε λίγο η μπαλίτσα! Κι ότι ευχαρίστως θα επέστρεφε στην ενεργό δράση (ήταν άλλωστε 29 ετών ακόμα, δεν ήταν δα και κάνας γέρος!!!). Ο Ζέεντορφ τότε… ανέλαβε δράση! Τι έκανε; Είπε για πλάκα στον τότε προπονητή του στη Μίλαν, Κάρλο Αντσελότι, ο οποίος αναζητούσε εναγωνίως αμυντικό, ότι μπορούσε να του βρει έναν παίκτη… τζάμπα! Ο Ιταλός τεχνικός πείστηκε λοιπόν από το… «ψηστήρι» του Ζέεντορφ, και έφερε στους «ροσονέρι»… τον Εσάγιας!!!

Ο Χάρβεϋ Εσάγιας μαγεύει τα πλήθη με τη φανέλα της Μίλαν

Μέσα σε τρεις μήνες και μετά από πολλές προπονήσεις, ο… τυχερός Ολλανδός (που δεν είχε ακουμπήσει μπάλα επί

τρία χρόνια και ζύγιζε… πάνω από 100 κιλά!) ήταν πλέον έτοιμος να φορέσει τη φανέλα των Μιλανέζων. Πράγματι, το κατάφερε… για έξι ολόκληρα λεπτά!!! Μπήκε ως αλλαγή στα τελευταία λεπτά ενός αγώνα Κυπέλλου κόντρα στην Παλέρμο, στη θέση του Μάσιμο Αμπροζίνι. Μάλιστα, πρόλαβε να βγάλει μια ασίστ στο Δανό φορ Γιον-Νταλ Τόμασον, ο οποίος όμως έστειλε τη μπάλα με κεφαλιά άουτ!

Αυτή ήταν η πρώτη και τελευταία συμμετοχή του Εσάγιας με τη φανέλα της Μίλαν!!! Το καλοκαίρι του 2005, αποτέλεσε παρελθόν από το σύλλογο. Αγωνίστηκε λίγο στις παγκοσμίως άγνωστες ιταλικές Λενιάνο και Κάλτσιο Λέκο, καθώς και στην ομάδα που τώρα εργάζεται, την SC Μπούιτενβελντερτ, προτού κρεμάσει (τούτη τη φορά οριστικά) τα παπούτσια του και ξεκινήσει καριέρα προπονητή.

Κι αλήθεια, μπορείτε πραγματικά να φανταστείτε καλύτερη φράση που να περιγράφει τη σταδιοδρομία του Χάρβεϋ Εσάγιας, από αυτή που ο ίδιος σκαρφίστηκε; Αφού ήταν πραγματικά «ο άνθρωπος που έκανε το αδύνατο, δυνατό»!!!



Φιλίπ Κριστανβάλ by stokegeo
05/04/2011, 08:00
Filed under: Διάττοντες αστέρες

Εάν σας φέρει ο δρόμος σας ποτέ στο Λονδίνο, ρωτήστε να σας πουν που είναι το κοσμηματοπωλείο του Φιλίπ Κριστανβάλ!!! Θα είναι… ομολογουμένως πρωτότυπο να αγοράσετε κάτι πολύτιμο από έναν διεθνή ποδοσφαιριστή!

Αυτή ακριβώς είναι η τωρινή απασχόληση του πανύψηλου άλλοτε κεντρικού αμυντικού. Ο οποίος ήταν αδιαμφισβήτητα παίκτης ποιότητας, όμως αποδείχθηκε ολίγον τι… Διάττων Αστέρας (ενώ χτυπήθηκε κι από πολλούς τραυματισμούς…)!!!

Τα καλύτερα χρόνια της καριέρας του τα ξόδεψε στη Μονακό, πάντως. Από το 1999 (όταν και ξεκίνησε να παίζει επαγγελματικά) ως το 2001, έλαβε μέρος σε 81 αγώνες του «Σαμπιονά», σημείωσε ένα γκολ, και αναδείχθηκε πρωταθλητής Γαλλίας το 2000!!! Μάλιστα, χάρη στις εμφανίσεις του με τους Μονεγάσκους, κλήθηκε και στο γαλλικό αντιπροσωπευτικό συγκρότημα (η καταγωγή του είναι από τη Γουαδελούπη)!

O Kριστανβάλ, με τη φανέλα της Μπαρτσελόνα

Είχε γίνει λοιπόν… hot όνομα στην ευρωπαϊκή αγορά ο Κριστανβάλ! Και η Μπαρτσελόνα έσπευσε να εκταμιεύσει ένα σεβαστό ποσό για να τον κάνει δικό της – έτσι κι έγινε! Στους «μπλαουγκράνα», όμως, ο Γάλλος ήταν… σκέτη απογοήτευση!!! Δεν τον βοήθησε και το σώμα του, βέβαια, αφού είχε πολλούς τραυματισμούς. Σε καμία περίπτωση όμως δε μπόρεσε να αντεπεξέλθει στις απαιτήσεις των Καταλανών. Δύο χρόνια αφ’ ότου υπέγραψε στη «Μπάρτσα», λοιπόν, επέστρεψε στη Γαλλία για χάρη της Μαρσέιγ.

Διετής ήταν η θητεία του και στο Βελοντρόμ. Στα 2005, όμως, ξενιτεύεται ξανά. Υπογράφει στη λονδρέζικη Φούλαμ. Ενώ η πρώτη του σεζόν ήταν πολύ καλή, στη συνέχεια δεν κατάφερε να συνεχίσει στους ίδιους ρυθμούς, ενώ εκ νέου έμεινε για καιρό εκτός δράσης λόγω τραυματισμών… Κι έτσι, το 2008 αποδεσμεύθηκε.

Έμεινε για καιρό δίχως ομάδα. Και αφού δεν έβρισκε σύλλογο να συνεχίσει την καριέρα του, το 2009 (μόλις στα 31 του) αποφάσισε να κρεμάσει τα παπούτσια του. Ήταν μέλος της αποστολής της εθνικής Γαλλίας για το Μουντιάλ του 2002 (δίχως να λάβει μέρος σε κανένα από τα τρία παιχνίδια που έδωσαν οι «τρικολόρ» στη διοργάνωση).



Στέφανο Φιόρε by stokegeo
17/03/2011, 07:00
Filed under: Διάττοντες αστέρες

Ήταν το 1992, όταν ο Στέφανο Φιόρε, 17 ετών μόλις τότε, ντεμπουτάριζε με την ομάδα της γενέτειράς του, Κοζέντσα. Η αρχή μιας αξιοπρόσεκτης σταδιοδρομίας μόλις ξεκινούσε!

Με τη φανέλα της Λάτσιο

Ο Ιταλός μέσος, με την άριστη τεχνική, την οξύτατη αντίληψη και την πάσα ακριβείας, δεν ήταν γραφτό να μείνει για καιρό στους Lupi. Το 1992, τον απέκτησε η Πάρμα, στην οποία όμως δεν πήρε όσες ευκαιρίες θα ήθελε. Έκανε υπομονή. Έπαιξε κατόπιν στις Πάντοβα, Κιέβο (εντυπωσιάζοντας με τη φανέλα της δεύτερης, και μοιράζοντας… δεκάδες ασίστ!). Επιστρέφει στους παρμένσι το 1997, όμως περισσότερο… γυαλίζει τον πάγκο τους παρά προσφέρει στον αγωνιστικό χώρο!

Η κίνηση που αποδείχθηκε καταλυτική για την εξέλιξη του Στέφανο Φιόρε ήταν η μετεγγραφή του στην Ουντινέζε, το 1999. Στους φριουλάνι είναι βασικός, και όλοι πια στην Ιταλία συζητούν για το… νέο διαμάντι του κάλτσιο! Καλείται και στη σκουάντρα ατζούρα για τα τελικά του Euro 2000, όπου επίσης εντυπωσιάζει οδηγώντας την Ιταλία ως τον τελικό (και σκοράροντας ένα πανέμορφο γκολ κόντρα στο Βέλγιο)!!!

Στην εθνική Ιταλίας...

Το 2001, ο Φιόρε αποφασίζει να μετακινηθεί στη Λάτσιο. Αλίμονο! Ο κόουτς των λατσιάλι, Αλμπέρτο Τζακερόνι, τον χρησιμοποιούσε… στα άκρα: εκτός της φυσικής του θέσης, δηλαδή! Ο διεθνής άσος χάνει τη θέση του στην εθνική ομάδα, και παρότι τα επόμενα χρόνια κάνει καλές εμφανίσεις (είχε φύγει στο μεταξύ ο Τζακερόνι από τους Ρωμαίους), τίποτα δεν ήταν πια το ίδιο. Ο ομοσπονδιακός τεχνικός Τραπατόνι δεν τον εμπιστεύεται…

Η… χαριστική βολή στην καριέρα του άσου απ’ την Κοζέντσα δόθηκε το 2004, όταν εκείνος υπέγραψε στη Βαλένθια. Ο Ιταλός δεν προσαρμόζεται ποτέ… Μοιραία, φεύγει δανεικός στις Φιορεντίνα (όπου έπαιξε πράγματι εξαιρετικά!), Λιβόρνο, Τορίνο. Το 2007 εγκαταλείπει την Ισπανία, και εντάσσεται στη Μάντοβα (της… Serie B!!!). Μένει εκεί ένα χρόνο, και κατόπιν γυρίζει στην πρώτη του ομάδα, όπου μέχρι σήμερα αγωνίζεται στα 35 του πια…

Ο Στέφανο Φιόρε συμμετείχε σε 38 διεθνείς συναντήσεις της Ιταλίας,

Ο Στέφανο Φιόρε σήμερα, με τα χρώματα της Κοζέντσα

σημειώνοντας και 2 γκολ. Κατέκτησε δύο Κύπελλα ΟΥΕΦΑ (Πάρμα), δύο Κύπελλα Ιταλίας (με Πάρμα και Λάτσιο), καθώς και ένα Σούπερ Καπ Ευρώπης (Βαλένθια). Έπαιξε στα Euro 2000 και 2004.



Γουέιν Χάρισον by stokegeo
13/03/2011, 07:00
Filed under: Διάττοντες αστέρες

Είμαστε στα 1985. Το τηλέφωνο στο γραφείο του προπονητή της Όλνταμ, Τζο Ρόιλ, χτυπά. Εκείνος το σηκώνει: «Παρακαλώ;».

«Γειά σου Τζο», ακούγεται από την άλλη άκρη της γραμμής. «Είμαι ο Τζο Φάγκαν, ο προπονητής της Λίβερπουλ. Άκου, σε παίρνω γι’ αυτό το νεαρό που έχετε στην ομάδα, το Γουέιν Χάρισον… Θέλουμε να δώσουμε 200 χιλιάδες λίρες για να τον αποκτήσουμε». Ο Ρόιλ το σκεπτόταν. «Μήπως να το κάναμε 250 χιλιάδες;», αντέτεινε ο Φάγκαν. «Σύμφωνοι!!!».

Έτσι (περίπου!) κλείστηκε μια από τις πιο σημαντικές μετεγγραφές στην ιστορία του αγγλικού ποδοσφαίρου! Μην απορείτε πάντως με το… σκεπτικισμό του Τζο Ρόιλ: εξάλλου, ο Γουέιν Χάρισον τότε δεν ήταν παρά ένας… 17χρονος, ο οποίος είχε μια… χούφτα συμμετοχές (σ.σ. 4, με ένα γκολ) δίπλα στους επαγγελματίες των Latics! Είχε όμως… διαλύσει κάθε αμυντικό σύστημα της ομάδας Νέων της Λίβερπουλ παίζοντας με την αντίστοιχη της Όλνταμ, σ’ ένα αγώνα για το Κύπελλο Νέων Αγγλίας, στο Άνφιλντ: η ομάδα του είχε επικρατήσει 0-4!!!

«Ένας σπουδαίος ποδοσφαιριστής βγαίνει μια φορά στα 20 χρόνια. Να γιατί αποκτήσαμε τον Χάρισον!», έλεγε μετά τη μετακίνηση του 17χρονου σταρ στη Λίβερπουλ ο κόουτς των reds, Τζο Φάγκαν. Μια μετακίνηση, που πράγματι κόστισε 250 χιλ. λίρες, κάνοντας (τότε) το νεαρό Άγγλο τον πιο ακριβοπληρωμένο έφηβο ποδοσφαιριστή στην ιστορία του ποδοσφαίρου της «Γηραιάς Αλβιώνας»!!!

Ο Γουέιν Χάρισον με τη φανέλα της Λίβερπουλ

Σχεδόν πέντε χρόνια αργότερα, ο Γουέιν Χάρισον εγκατέλειπε οριστικά το χώρο του επαγγελματικού ποδοσφαίρου, τραυματισμένος… σχεδόν σε κάθε σημείο του σώματός του! Πρέπει να είναι ο πρώτος ποδοσφαιριστής που αποσύρθηκε έχοντας περισσότερες… εγχειρήσεις (23) από χρόνια ζωής (22)!!! Η πρωτοφανής ατυχία του ταλαντούχου άσου ξεκίνησε λίγο μετά την οριστικοποίηση της μετεγγραφής του στη Λίβερπουλ: έπεσε πάνω σε ένα… θερμοκήπιο!

Οι νοσοκόμοι τον πρόλαβαν λίγο πριν ξεψυχήσει από την ακατάσχετη αιμορραγία! Όταν ανάρρωσε, έπαιζε ως επί το πλείστον στη β’ ομάδα της Λίβερπουλ, η οποία προσπαθούσε να τον προστατέψει απ’ τα αδηφάγα media (που του είχαν κολλήσει την ταμπέλα «ο ακριβότερος έφηβος του παγκόσμιου ποδοσφαίρου» και περίμεναν πολλά απ’ αυτόν). Δόθηκε για λίγο δανεικός στην Κρου προκειμένου να πάρει παιχνίδια (είχε 3 συμμ./1 γκολ), και κατόπιν γύρισε στους «κόκκινους».

Τα προβλήματα τραυματισμών όμως δεν τον άφησαν να δείξει το ταλέντο του. Έπαιξε μόνο μια φορά με την ανδρική ομάδα της Λίβερπουλ, κι αυτή… σε φιλικό! Αντιμετώπισε κατά καιρούς πρόβλημα στη βουβωνική χώρα, στους χόνδρους των γονάτων, στους ώμους, ενώ είχε και κήλη! Μπαινόβγαινε στα χειρουργεία, κι έμενε για μεγάλα χρονικά διαστήματα εκτός δράσης. Ο επίλογος στην καριέρα του δόθηκε το Μάιο του 1990. Στο τελευταίο παιχνίδι της σεζόν για το πρωτάθλημα των «ρεζερβών» των αγγλικών ομάδων εναντίον της Μπράντφορντ, ο Χάρισον συγκρούεται με τον τερματοφύλακα: οι σύνδεσμοι του γονάτου του διαλύονται!!! Η ζημιά είναι ανεπανόρθωτη. Και ο ίδιος, σταματά το ποδόσφαιρο, δίχως να έχει αγωνιστεί ούτε σε ένα επίσημο παιχνίδι της Λίβερπουλ!!!

Το 1992, η Λίβερπουλ αποφάσισε να τιμήσει το Γουέιν Χάρισον, διοργανώνοντας για χάρη του ένα αποχαιρετιστήριο παιχνίδι. Η κατάσταση του Άγγλου παίκτη, όμως, ήταν τόσο κακή, που… ούτε σ’ αυτόν τον αγώνα δε μπόρεσε να αγωνιστεί! Σήμερα, έχει επιστρέψει στη γενέτειρά του, το Στόκπορτ. Και κάποτε εθεάθη να οδηγά ένα μεγάλο φορτηγό μοιράζοντας… βαρέλια μπύρας για λογαριασμό εταιρείας ζυθοποιίας, βγάζοντας τα προς το ζην…

«Ακόμα και σήμερα, το γόνατό μου με ενοχλεί», δηλώνει ο ίδιος. Και προσθέτει: «Και, στην πραγματικότητα, με πονάει όλο και περισσότερο κάθε χρόνο που περνάει! Παρηγοριέμαι μόνο στη σκέψη ότι τίποτε στη ζωή δε μπορεί να… ξαναγίνει τόσο κακό!!!».



Βαμπέτα by stokegeo
03/03/2011, 08:08
Filed under: Διάττοντες αστέρες

Άρθρο του φίλου του Τρελοποδοσφαίρου, Μανώλη Τ.

Σίγουρα αρκετοί θυμάστε τον ποδοσφαιριστή με το χαρακτηριστικό μουστάκι που καθόταν σε μια γωνία του πάγκου και απολάμβανε τα μεγάλα αστέρια της Βραζιλίας στο Μουντιάλ του 2002. Ο λόγος φυσικά για το Βαμπέτα (ή Μάρκος Αντρέ Μπατίστα ντος Σάντος).

Ο Βαμπέτα

Ο Βραζιλιάνος άσος, γεννημένος το 1974 στη Μπαΐα, ξεκίνησε την καριέρα του στο Σαλβαδόρ με την ομάδα της Βιτόριας το 1993, όπου εντυπωσίασε με τις εμφανίσεις του ως μεσοεπιθετικός. Αποτέλεσμα αυτού ήταν να μετακομίσει το 1994 στην Ευρώπη για λογαριασμό της Αϊντχόφεν, η οποία που αγόρασε και το Ρονάλντο το ίδιο καλοκαίρι. Μετά από δύο δύσκολες χρονιές που χρειάστηκε να παίξει δανεικός στη Φένλο και τη Φλουμινένσε, επέστρεψε το ’96 στην PSV. Έμεινε έκει μέχρι το ’98 μετρώντας 31 συμμετοχές και 2 γκολ και κατακτώντας το πρωτάθλημα Ολλανδίας το ΄97.

Τα καλύτερα του χρόνια τα έκανε στην Κορίνθιανς (1998-2000) με 53 συμμετοχές και 4 γκολ. Τα κατορθώματα του στην Τιμάο, μάλιστα, τον έφεραν και στη Σελεσάο, όπου κατέκτησε το Κόπα Αμέρικα το 1999.

Το 2000 έκανε το μεγάλο βήμα στην καριέρα του υπογράφοντας στην Ίντερ στην οποία έσμιξε ξανά με το «Φαινόμενο». Δεν κατάφερε όμως να καθιερωθεί έχοντας μόνο μία συμμετοχή. Την επόμενη χρονιά αποκτήθηκε από την Παρί Σεν Ζερμαίν χωρίς να μπορέσει, όμως, ούτε εκεί να κάνει τη διαφορά.

Τις τελευταίες του καλές σεζόν τις έκανε πάλι στην πατρίδα του με τις φανέλες των Φλαμένγκο (2001-2002) και Κορίνθιανς (2002-2003).

Το 2002 ο Λουίζ Φελίπε Σκολάρι του εμπιστεύθηκε μια θέση στην αποστολή της Σελεσάο για το Μουντιάλ εκείνης της χρονιάς, δίνοντάς του την ευκαιρία να πανηγυρίσει από πολύ κοντά τα δύο γκολ του Ρονάλντο και να σηκώσει το βαρύτιμο τρόπαιο στον ουρανό της Γιοκοχάμα στον τελικό της 30ης Ιουνίου!

Η καριέρα του Βαμπέτα έκλεισε το 2008, αφού πρώτα αγωνίστηκε σε διάφορες ομάδες της Λατινικής Αμερικής και του Κουβέιτ την περίοδο 2003-2008. Στις μέρες μας, ο Βαμπέτα χτίζει σιγά σιγά καριέρα προπονητή!!! Εργάζεται στην Gremio Esportivo Osasco.

Δείτε εδώ τις φάσεις από την καλύτερη εμφάνιση του σημερινού Διάττοντος Αστέρα μας, Βαμπέτα, με τα χρώματα της Βραζιλίας (προκριματικά Παγκοσμίου Κυπέλλου 2002: Βραζιλία- Αργεντινή 3-1).



Μάσιμο Ταΐμπι by stokegeo
27/02/2011, 07:00
Filed under: Διάττοντες αστέρες

Για πολλά χρόνια προτού ο Έντουιν φαν ντερ Σαρ δώσει σιγουριά κάτω απ’ τα δοκάρια της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, ο προπονητής των «κόκκινων διαβόλων» σερ Άλεξ Φέργκιουσον είχε… ταλαιπωρηθεί από τις εμφανίσεις διάφορων… «παλτών», που… πέρασαν και δεν ακούμπησαν υπηρασπιζόμενοι την εστία της ομάδας!

Ένας απ’ αυτούς ήταν και ο Ιταλός Μάσιμο Ταΐμπι. Ο οποίος ναι μεν είχε κάνει ένα καλό όνομα στη χώρα του, όμως για την Πρέμιερ Λιγκ… αποδείχθηκε λίγος!

Την περίοδο 1999/00, λοιπόν, όταν η Γιουνάιτεντ τον αγόρασε (αντί 4.5 εκατ. λιρών) από την Βενέτσια, εκείνος είχε ν’ ανταγωνιστεί για τη θέση του βασικού ένα από τα… «παλτά» που προαναφέραμε, τον Αυστραλό Μαρκ Μπόσνιτς, καθώς και τον (γηραλέο πλην τίμιο και πάντα ετοιμοπόλεμο) Ραϊμόν φαν ντερ Χάου. Και στη μεταξύ τους μάχη… έχασε!!! Έλαβε μέρος μόλις σε 4 αγώνες των «κόκκινων διαβόλων», διαπράττοντας μερικά σοβαρά λάθη που επέφεραν γκολ για τους αντιπάλους αλλά και την εφεύρεση του προσωνυμίου «ο τυφλός Βενετσιάνος» για τον ίδιο τον Ταΐμπι!!! Αποτέλεσε παρελθόν από την αγγλική ομάδα το καλοκαίρι του 2000…

Ο Μάσιμο Ταΐμπι με τη φανέλα της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ

Η καριέρα του γεννημένου στο Παλέρμο τερματοφύλακα είχε ξεκινήσει το 1987 από τη Λικάτα (στα τμήματα υποδομής της οποίας είχε προηγουμένως αγωνιστεί). Έπαιξε κατόπιν στις Τρεντίνο, Μίλαν (0 συμμετοχές), Κόμο, Πιατσέντσα (σ.σ. 1992-97: η καλύτερη περίοδος της καριέρας του, 177 συμμετοχές), ξανά Μίλαν (17 εμφανίσεις), Βενέτσια, Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, Ρετζίνα, Αταλάντα (2001-05: 131 αγώνες), Τορίνο, και τερμάτισε την καριέρα του στα 39 του χρόνια το 2009 με τα χρώματα της Άσκολι.

Σήμερα, βρίσκουμε τον Μάσιμο Ταΐμπι να εκτελεί χρέη γενικού διευθυντή στην Ρουμπιερέζε (σύλλογο της Προμοτσιόνε, δηλαδή της… έβδομης κατηγορίας της Ιταλίας!).