Τρελοποδόσφαιρο


Άσε με να μπω, τώρα! by stokegeo

Μία από τις στιγμές που πέρασαν στη μεγάλη και πλούσια ιστορία του Παγκοσμίου Κυπέλλου δεν αφορούσε σε κάποιο γκολ ή κάποια διαιτητική απόφαση ή κάποια απόκρουση τερματοφύλακα ή κάποια ωραία ενέργεια ενός παίκτη, αλλά σε μία… αλλαγή!

Στις 24 Ιουνίου 1994, με τον ήλιο να ψήνει ό,τι αγγίζει στο «Σίτρους Μπόουλ» του Ορλάντο, η Ιρλανδία αντιμετώπιζε το Μεξικό, στο πλαίσιο του «τρελού» ομίλου του Μουντιάλ των ΗΠΑ και, στο 67′, βρισκόταν πίσω στο σκορ με 0-2.

Σε εκείνο το χρονικό σημείο ο επιθετικός των Ιρλανδών, Τζον Όλντριτζ, ήταν έτοιμος να περάσει στο ματς ως αλλαγή, στη θέση του Τόμι Κόιν.

Ωστόσο, για κάποιο λόγο, η αλλαγή καθυστερούσε. Τότε, τόσο ο Όλντριτζ όσο και ο προπονητής της ιρλανδικής ομάδας, Τζάκι Τσάρλτον, θεωρώντας υπεύθυνους τους διαιτητές για την καθυστέρηση στην πραγματοποίηση της αλλαγής, τα… πήραν κρανίο και αντέδρασαν πολύ βίαια!

Άρχισαν να εκτοξεύουν απρεπέστατες (για να το πούμε κομψά) εκφράσεις, ενώ ο 35χρονος τότε ποδοσφαιριστής πήγε και να επιτεθεί στον 4ο διαιτητή καθώς και σε έναν εκπρόσωπο της (διοργανώτριας του Μουντιάλ) FIFA! Δυστυχώς για τους δύο τσαντίλες, η κάμερα βρισκόταν εκεί και απαθανάτισε το στιγμιότυπο, με τα βρισίδια τους να φτάνουν στα αυτιά χιλιάδων τηλεθεατών!

Εν τέλει, λίγη ώρα μετά το επεισόδιο, ο Όλντριτζ μπήκε στον αγώνα ενώ, έξι λεπτά αργότερα, κατάφερε και να σκοράρει, μειώνοντας σε 1-2, το οποίο έμελλε να είναι και το τελικό σκορ της συνάντησης.

Αφού το ματς έληξε η FIFA τιμώρησε τόσο τον Τσάρλτον όσο και τον Όλντριτζ για τη συμπεριφορά τους. Αμφότεροι, πάντως, λίγο νοιάστηκαν για αυτό, καθώς η ομάδα τους πέρασε στους «16» της διοργάνωσης και, μάλιστα, ακριβώς χάρη στο τέρμα που σημείωσε κόντρα στους Μεξικανούς ο άσος της Τρανμίρ! Τι συνέβη ακριβώς; Μετά το τέλος της φάσης των ομίλων όλες οι ομάδες του γκρουπ, Ιταλία, Μεξικό, Νορβηγία και Ιρλανδία, είχαν τους ίδιους βαθμούς και την ίδια διαφορά τερμάτων (σ.σ. αυτά ήταν τα δύο πρώτα κριτήρια σε περίπτωση ισοβαθμίας), αλλά οι Ιρλανδοί είχαν περισσότερα γκολ από τους Νορβηγούς (2-2 αντί 1-1) και έτσι τους έθεσαν νοκ άουτ και πήραν αυτοί το «πάσο» για τον επόμενο γύρο!

Advertisements


Γκολ από κόρνερ… μονάχα ένα! by stokegeo

Στη μεγάλη ιστορία του Παγκοσμίου Κυπέλλου έχουν μπει πολλά γκολ με σουτ, πέναλτυ, κεφαλιά, ανάποδο ψαλίδι, βολέ, κλπ, αλλά μόνο ένα με… απ’ ευθείας εκτέλεση κόρνερ!

Σκόρερ του ξεχωριστού αυτού τέρματος, ο Κολομβιανός μέσος Μάρκος Κολ, ο οποίος μάλιστα δεν το πέτυχε εναντίον… όποιου κι όποιου τερματοφύλακα!

Ας τα πάρουμε όμως απ’ την αρχή.

Στις 3 Ιουνίου 1962 η Κολομβία αντιμετώπισε τη Σοβιετική Ένωση, στο πλαίσιο της 2ης αγωνιστικής του πρώτου ομίλου του Μουντιάλ εκείνης της χρονιάς (που διεξήχθη στη Χιλή).

Στο 68ο λεπτό της αναμέτρησης, λοιπόν, κι ενώ το σκορ ήταν 4-1 υπέρ της ευρωπαϊκής ομάδας, ο Κολ ανέλαβε να εκτελέσει ένα κόρνερ από αριστερά. Προς γενική έκπληξη, σούταρε τη μπάλα κατ’ ευθείαν προς την εστία, την οποία υπερασπιζόταν ο κατά πολλούς κορυφαίος γκολκίπερ στην ιστορία του ποδοσφαίρου, Λεβ Γιασίν!

Ακριβώς μπροστά από τον Γιασίν βρισκόταν ο αμυντικός Βαλέρι Βορονίν, που βλέποντας τη μπάλα να έρχεται κατά πάνω του, και νομίζοντας ότι ο πορτιέρε του είχε καλύψει τη γωνία, παραμέρισε δίχως να τη διώξει.

Έλα όμως που ο Γιασίν δεν βρισκόταν στο σωστό σημείο και δεν κατάφερε να μπλοκάρει τη μπάλα (παρότι εκείνη είχε μικρή ταχύτητα)! Το πρώτο και μοναδικό μέχρι και τις μέρες μας γκολ από απ’ ευθείας εκτέλεση κόρνερ στην ιστορία του Μουντιάλ ήταν γεγονός!

Ο ίδιος ο Κολ ισχυρίστηκε, χρόνια αργότερα, ότι πράγματι είχε στο μυαλό του να σκοράρει όταν εκτελούσε εκείνο το κόρνερ, καθώς οι συμπαίκτες του ήταν πολύ κοντύτεροι των αντιπάλων τους κι έτσι δεν είχε νόημα να «γεμίσει» στην περιοχή. Ό,τι κι αν ήθελε να κάνει, πάντως, έγραψε ιστορία!

Πρέπει, δε, να αναφερθεί, ότι το γκολ του… αφύπνισε τους Κολομβιανούς, οι οποίοι στη συνέχεια βρήκαν άλλες δύο φορές τον δρόμο προς τα δίχτυα, αποσπώντας εν τέλει ισοπαλία, 4-4, από την πανίσχυρη αντίπαλό τους! Αυτός ο βαθμός, βέβαια, δεν έφθασε εν τέλει για να τους χαρίσει την πρόκριση, αλλά ήταν, όπως και να το κάνουμε, μεγάλη επιτυχία.

Και κάτι ακόμα: μετά από εκείνο το απίθανο τέρμα του ο Μάρκος Κολ έλαβε το παρατσούκλι «El Olimpico», διότι στη Λατινική Αμερική olimpico (σ.σ. «ολυμπιακό») αποκαλείται, ακριβώς, το γκολ που μπαίνει με απ’ ευθείας εκτέλεση κόρνερ!



Και ωραίος και… μοιραίος! by stokegeo

Ο Ολλανδός αμυντικός Έρνι Μπραντς κατέχει ένα ασυνήθιστο, αλλά οπωσδήποτε μοναδικό, ρεκόρ στην ιστορία του Παγκοσμίου Κυπέλλου!

Είναι, μέχρι και σήμερα, ο μοναδικός ποδοσφαιριστής που έχει σκοράρει και για τις δύο ομάδες στον ίδιο αγώνα στην κορυφαία διοργάνωση εθνικών ομάδων του πλανήτη.

Αποτέλεσμα εικόνας για ernie brandts

Ο Έρνι Μπραντς

Ο άλλοτε άσος των Ντε Γκράαφσαπ, Αϊντχόφεν, Ρόντα, Μάαστριχτ και Γκέρμιναλ ήταν βασικός στην ομάδα των Ολλανδών που έλαβε μέρος στο Μουντιάλ του 1978.

 

Την 21η Ιουνίου του 1978, στον τελευταίο αγώνα της β’ φάσης μεταξύ Ιταλίας και Ολλανδίας, ο οποίος επί της ουσίας είχε χαρακτήρα ημιτελικού, ο Μπραντς άνοιξε το σκορ στο 19ο λεπτό με αυτογκόλ, αλλά στο 49ο λεπτό, με εκπληκτικό σουτ έξω από την περιοχή, έκανε το 1-1 για τους «οράνιε», παίρνοντας το… αίμα του πίσω για το νωρίτερο λάθος του!

Εν τέλει, η ολλανδική ομάδα επικράτησε σε εκείνο το παιχνίδι με 2-1, χάρη σε ένα, ακόμη πιο όμορφο από του Μπραντς, γκολ που σημείωσε ο, μετέπειτα προπονητής των Πανηλειακού και ΠΑΟΚ, Άρι Χάαν!

Οι Ολλανδοί τερμάτισαν πρώτοι στον όμιλό τους και πέρασαν στον τελικό της διοργάνωσης, όπου ωστόσο έχασαν το Κύπελλο από τους, αμφιτρύωνες, Αργεντινούς (1-3).



Πέτρος Βουζουνεράκης, ο θρύλος (και ο πρώτος διεθνής) του ΟΦΗ by stokegeo
11/05/2018, 02:00
Filed under: Ελληνικό ποδόσφαιρο, Παίκτες

Στις 11 Μαΐου του 1999 ο ΟΦΗ βυθίστηκε στο πένθος, καθώς έχασε τον, κατά πολλούς, πιο σπουδαίο ποδοσφαιριστή που φόρεσε ποτέ τη φανέλα του, ο οποίος ήταν, συνάμα, ο πρώτος παίκτης του που αγωνίστηκε στην Εθνική Ελλάδας.

Ο λόγος για τον Πέτρο Βουζουνεράκη.

Ο «Κάκαβος», όπως ήταν το παρατσούκλι του, επειδή αγαπούσε το ψάρεμα και την κακαβιά, έπαιζε ως επιθετικός και υπηρέτησε τους «μελανόλευκους» για οκτώ χρόνια καταφέρνοντας να συνδέσει μαζί τους το όνομά του, αφού, δίχως υπερβολή, έκανε… πράγματα και θαύματα με τα χρώματά τους οδηγώντας τους παράλληλα σε σημαντικές επιτυχίες και δίνοντάς τους ακόμη μεγαλύτερη οντότητα!

Αυτός ο λεβέντης και με άφθαστο μεράκι για το ποδόσφαιρο παίκτης διέθετε ταχύτητα, θαυμάσια αντίληψη, δύναμη και δυναμισμό, μπρίο, καλή τεχνική, φινέτσα, φαντασία και πολλές επινοήσεις, καθώς και τη θαυμαστή ικανότητα να χρησιμοποιεί εξίσου καλά και τα δύο πόδια του, ενώ μπορούσε να προσφέρει και στον άξονα και στις πτέρυγες. Στα προσόντα του συγκαταλέγονταν, επίσης, η μεγάλη του ευχέρεια στο ψηλό παιχνίδι (λόγω του αναστήματός του) και η έντονη προσωπικότητα και μεγάλη ακτινοβολία του – δεν ήταν, άλλωστε, λίγες οι φορές που με τα ηγετικά του χαρίσματα πήρε τον ΟΦΗ… στις πλάτες του «ανεβάζοντάς» τον συνολικά ώστε να έλθει η νίκη. Τέλος, με τους συμπαίκτες του ήταν «δεμένος» και ποτέ του δεν δημιούργησε πρόβλημα· σε κάποιες περιπτώσεις, δε, μπήκε ο ίδιος «μπροστάρης» ώστε να επιλυθούν όσο πιο σύντομα γινόταν κάποια θέματα που είχαν προκύψει.

Επρόκειτο για μία βεντέτα της εποχής του, ενώ όχι μόνο στο Ηράκλειο αλλά στην Κρήτη γενικότερα τον αντιμετώπιζαν σαν έναν… σταρ! Πολλοί είπαν για εκείνον πως, εάν είχε τη δυνατότητα να αγωνίζεται σε μία ομάδα που θα πρωταγωνιστούσε στη διεκδίκηση τίτλων και θα του έδινε την ευκαιρία να συνεργασθεί με ποδοσφαιριστές εξίσου χαρισματικούς θα μπορούσε να έχει κάνει ακόμη περισσότερα πράγματα.

Petros-Vouzounerakis

Ο Πέτρος Βουζουνεράκης

Ο Πέτρος Βουζουνεράκης ήλθε στον κόσμο στις 13 Ιουλίου του 1942 στην Ιεράπετρα της Κρήτης και ξεκίνησε τη λαμπρή πορεία του στο ποδόσφαιρο σε ηλικία μόλις 13 ετών, ως παίκτης της τοπικής Θύελλας. Τρία χρόνια μετά πήγε στον Διαγόρα Ιεράπετρας, όμως με τη λήξη της περιόδου 1960/61 δόθηκε με υποσχετική στον ΟΦΗ, που ήδη τον είχε εντοπίσει.

Σύντομα το ταλέντο του ξεπέρασε τα όρια της Κρήτης και όταν υπηρετούσε τη θητεία στον στρατό δέχθηκε πρόταση από τον Ολυμπιακό. Δεν ντύθηκε, ωστόσο, στα ερυθρόλευκα, εξ αιτίας εσωτερικών διαφωνιών στο σωματείο του. Το 1962 επέστρεψε στον Διαγόρα και το 1964 μεταπήδησε, με ελευθέρας, στον ΟΦΗ.

Στον σύλλογο του Ηρακλείου έμεινε έως το 1972, καταφέρνοντας να σημειώσει, ούτε λίγο ούτε πολύ, 105 γκολ! Τα 84 από αυτά τα έβαλε στο πρωτάθλημα της Β’ Εθνικής την περίοδο 1964-1968 και το 1971/72, ενώ τα υπόλοιπα 21 τα σκόραρε στην Α’ Εθνική, από το 1968 μέχρι το 1971.

Με τη μεγάλη του προσφορά βοήθησε αποτελεσματικά τον ΟΦΗ να τερματίσει 5ος στη Β’ κατηγορία το 1964/65, 1ος το 1965/66 (σ.σ. οι «μελανόλευκοι» δεν προβιβάστηκαν διότι βγήκαν 3οι στα μπαράζ με Βέροια και Βύζαντα), 3ος το 1966/67 και 2ος το 1967/68 – η 2η θέση στη λίγκα της Β’ Εθνικής του 1967/68 οδήγησε τον «Όμιλο» στα, ιστορικά, μπαράζ ανόδου με τον Πανελευσινιακό. Η ομάδα της Κρήτης χάνει 1-2 στην Ελευσίνα, ανταποδίδει με 3-0 στο Ηράκλειο και, τέλος, νικά ξανά, πάλι με 3-0, στα Χανιά, κατακτώντας την άνοδο στα «σαλόνια» του ελληνικού ποδοσφαίρου για πρώτη φορά στην ιστορία της! Ο Βουζουνεράκης δεν σκόραρε στον τελευταίο αγώνα με τους «σταχυοφόρους» αλλά ήταν εξαιρετικός, ενώ είχε βάλει γκολ στα δύο προηγούμενα παιχνίδια-μπαράζ μαζί τους.

Η επόμενη τριετία βρήκε τον Βουζουνεράκη και τον ΟΦΗ στην Α’ Εθνική. Ο Ιεραπετρίτης άσος συνεχίζει να εντυπωσιάζει, κάτι που είχε ως αποτέλεσμα όχι μόνο να καταξιωθεί στις συνειδήσεις του ελληνικού ποδοσφαιρόφιλου κοινού αλλά και να κληθεί στην Εθνική Ελλάδας, γενόμενος, έτσι, ο πρώτος παίκτης στην ιστορία του ΟΦΗ που ντύνεται στα γαλανόλευκα!

Τον Οκτώβριο του 1970 ο τότε ομοσπονδιακός τεχνικός, Λάκης Πετρόπουλος, καλεί τον Βουζουνεράκη στην αποστολή για το φιλικό με την Ισπανία στο «Ρομαρέδα» και προς το φινάλε τον βάζει και στο παιχνίδι, ως αλλαγή – στο 86’ ο Κρητικός, αφού… ταλαιπωρεί τον Γκαγιέγο, βγάζει σέντρα και ο Μίμης Παπαϊωάννου σκοράρει με κεφαλιά-ψαράκι, μειώνοντας για την ελληνική ομάδα σε 1-2, που ήταν και το τελικό αποτέλεσμα της αναμέτρησης. Πάντως, αυτή ήταν η πρώτη και η τελευταία διεθνής συμμετοχή του άσου του ΟΦΗ.

Η καταπληκτική του παρουσία με τον «Όμιλο» είχε ως αποτέλεσμα να ενδιαφερθεί για αυτόν ο Παναθηναϊκός. Εν τέλει, το 1972, ο Βουζουνεράκης πήγε στον ΠΑΟΚ, αφού προηγουμένως φόρεσε για μία τελευταία χρονιά (σ.σ. 1971/72) τη φανέλα του ΟΦΗ στη Β’ κατηγορία.

Ωστόσο, η μοίρα τού έπαιξε πάρα πολύ άσχημο παιχνίδι. Μόλις στην τέταρτη επίσημη συμμετοχή του με τον δικέφαλο αετό στο στήθος σπάει την ωμοπλάτη του. Περίπου τρεις εβδομάδες αργότερα, σε προπόνηση, υφίσταται τον ίδιο τραυματισμό! Αυτές οι δύο ατυχίες, επί της ουσίας, έβαλαν τέρμα στην καριέρα του στον ΠΑΟΚ αλλά και στο ποδόσφαιρο γενικότερα, ενώ ο ίδιος ήταν μόνο 30 χρόνων.

Έξι μήνες μετά την έλευσή του στον ΠΑΟΚ αποτέλεσε παρελθόν και γύρισε στην ιδιαίτερη πατρίδα του, εντασσόμενος στη δύναμη του τοπικού ΟΦΙ, την τεχνική ηγεσία του οποίου ανέλαβε αρκετά χρόνια μετά.

Ο Βουζουνεράκης, εκτός του ποδοσφαίρου, ανέπτυξε και επιχειρηματικές δραστηριότητες (σ.σ. δημιούργησε δύο καταστήματα). Τα τελευταία χρόνια της ζωής του τα πέρασε στη γενέτειρά του, με τη σύζυγο και τα δύο παιδιά του. Στις 11 Μαΐου 1999, στα 56 του μόλις χρόνια, «έφυγε» από τη ζωή. Η μεγάλη του προσφορά αναγνωρίσθηκε και τιμήθηκε – λ.χ., το Δημοτικό Στάδιο της Ιεράπετρας έχει πάρει το όνομά του («Βουζουνεράκειο»), ενώ η Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία τίμησε τη μνήμη του πριν από το ματς Ελλάδας-Βελγίου στο Παγκρήτιο Στάδιο του Ηρακλείου στις 29/2/2012.

Τέλος, ας διηγηθούμε μερικά… highlights από την καριέρα του Πέτρου Βουζουνεράκη στον ΟΦΗ, τα οποία δείχνουν τη μεγάλη του ποδοσφαιρική αξία και το μέγεθος της προσφοράς του στους «μελανόλευκους». Πέτυχε, με τα πλούσια προσόντα του, να οδηγήσει την ομάδα της Κρήτης τέσσερις φορές στους «8» του Κυπέλλου Ελλάδας, κατόρθωμα σημαντικότατο για τα δεδομένα εκείνης της, δύσκολης για το επαρχιακό ποδόσφαιρο, εποχής. Επίσης, το 1969/70… εξέθεσε τον Ολυμπιακό, βάζοντάς του δύο γκολ και χαρίζοντας στον ΟΦΗ τη νίκη με 2-0, ενώ την ίδια περίοδο, σε συνάντηση με τον, πολύ δυνατό τότε, Πιερικό, η ομάδα του έχανε 0-3 ωστόσο ο ίδιος σημείωσε τρία τέρματα με ισάριθμες ατομικές προσπάθειες και της έδωσε την ισοπαλία, 3-3!



Οι 4 «επαρχιώτες» τοπ σκόρερ Α’ Εθνικής! by stokegeo

Υπάρχει, στη μεγάλη ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου, μία κατηγορία παικτών πολύ ξεχωριστή.

Οι ποδοσφαιριστές αυτοί κατάφεραν να βγουν πρώτοι σκόρερ στο πρωτάθλημα της Α’ Εθνικής φορώντας τη φανέλα κάποιας ομάδας από την επαρχία, πετυχαίνοντας έτσι την… αποκέντρωση στον πίνακα των σκόρερ και γράφοντας με χρυσά γράμματα τα ονόματα τα δικά τους αλλά και των συλλόγων τους στην ιστορία!

Το κλειστό αυτό «κλαμπ» αριθμεί μονάχα τέσσερις παίκτες.

Ο πρώτος «επαρχιώτης» που βγήκε τοπ σκόρερ της «μεγάλης» κατηγορίας ήταν ο Δημήτρης Παπαδόπουλος, που τη σεζόν 1976/77 πέτυχε 22 γκολ με τα χρώματα του ΟΦΗ, αλλά πρέπει να σημειωθεί ότι μοιράστηκε την κορυφή με τον Θανάση Ιντζόγλου του Εθνικού Πειραιά.

Δημήτρης Παπαδόπουλος

Η επόμενη χρονιά που κάποιος παίκτης επαρχιακού κλαμπ βγήκε πρώτος σκόρερ της Α’ Εθνικής ήταν το 1988/89. Τότε ο τοπ «κανονιέρης» του πρωταθλήματος ήταν ο, Ούγγρος, φορ Ίμρε Μπόντα, ο οποίος πέτυχε 20 γκολ για λογαριασμό του Ολυμπιακού Βόλου.

Σχετική εικόνα

Ίμρε Μπόντα

Οι άλλοι δύο παίκτες που αναδείχθηκαν πρώτοι σκόρερ της «μεγάλης» κατηγορίας με επαρχιακή ομάδα είναι Αργεντινοί ενώ κατάφεραν το σπουδαίο αυτό επίτευγμα… back to back! Πρόκειται για τον Εστέμπαν Σολάρι, ο οποίος έβαλε 16 γκολ την περίοδο 2013/14 με την Ξάνθη

Αποτέλεσμα εικόνας για Εστέμπαν Σολάρι Ξάνθη

Εστέμπαν Σολάρι

…και τον Χερόνιμο Μπαράλες, που έστειλε 17 φορές τη μπάλα στα αντίπαλα δίχτυα την ακόλουθη χρονιά (2014/15), αγωνιζόμενος με τον Αστέρα Τρίπολης.

Αποτέλεσμα εικόνας για Χερόνιμο Μπαράλες Αστέρας

Χερόνιμο Μπαράλες



Η εκδίκηση της πινακίδας by stokegeo
28/03/2018, 10:55
Filed under: Γεγονότα, Παίκτες

Ο πανηγυρισμός ενός γκολ καμιά φορά μπορεί να αποδειχθεί εξαιρετικά… επικίνδυνος για τους ποδοσφαιριστές! Για αυτό μπορεί να μας διαβεβαιώσει ο Σον Γκότερ!

Το 2002/2003 αυτός ο διεθνής με το νησιωτικό κράτος της Βερμούδα επιθετικός έπαιζε στη Μάντσεστερ Σίτι. Σε έναν εκτός έδρας αγώνα με τη Μπέρμιγχαμ ο συμπαίκτης του, ο σπουδαίος Γάλλος φορ Νικολά Ανελκά, σκόραρε.

Ο πανηγυρισμός του Γκότερ για το γκολ ήταν, πράγματι, έξαλλος, καθώς άρχισε να κλωτσά με δύναμη μία… διαφημιστική πινακίδα του γηπέδου «Σεντ Άντριους»! Η πινακίδα, ωστόσο, πήρε… το αίμα της πίσω και τον εκδικήθηκε για το κακό που της έκανε, καθώς, όπως εκείνος την κλωτσούσε, τραυματίστηκε στο γόνατο!

Ο Σον Γκότερ

Μάλιστα, διαπιστώθηκε πως ο Γκότερ δεν μπορούσε να συνεχίσει στο ματς εξ αιτίας αυτού του τελείως παλαβού τραυματισμού του και ο τότε κόουτς των «πολιτών», Κέβιν Κίγκαν, τον έκανε αλλαγή, περνώντας στη θέση του τον Ντάρεν Χάκερμπι.

«Αποσύραμε όλες τις διαφημιστικές πινακίδες από το προπονητικό μας κέντρο. Πάντως, δεν είμαι βέβαιος αν είμαστε ασφαλισμένοι για τέτοιου είδους τραυματισμούς», έλεγε, κάνοντας πλακίτσα, μετά το παιχνίδι, ο Κίγκαν, κατόπιν όμως συνόψισε, σε λίγες λέξεις και με σοβαρότητα, την ουσία του πράγματος: «Όλοι είδαμε την αστεία πλευρά του, αλλά το συμβάν αυτό πράγματι δείχνει πόσο εύκολα μπορείς να τραυματιστείς».

Ο Σον Γκότερ φόρεσε τη φανέλα της Μάντσεστερ Σίτι από το 1998 έως το 2003 και στο διάστημα αυτό σημείωσε 103 γκολ σε 212 συμμετοχές.



Αυγό-ποδοσφαιριστής, σημειώσατε «1»! by stokegeo
23/03/2018, 10:20
Filed under: Γεγονότα, Παίκτες

Φανταστείτε ότι είστε επαγγελματίας ποδοσφαιριστής και, κατά τη διάρκεια ενός αγώνα, σας τραυματίζει άσχημα ένας αντίπαλος. Θα στενοχωριόσασταν σίγουρα, αλλά μετά πιθανότατα θα λέγατε «εντάξει, μέσα στο παιχνίδι είναι κι αυτά».

Πώς θα νιώθατε, ωστόσο, εάν μένατε εκτός δράσης λόγω τραυματισμού από ένα… αυγό στην κουζίνα του σπιτιού σας; Η στενοχώρια σας θα ήταν πολύ μεγαλύτερη, αφού αυτό θα ήταν κάτι που ποτέ δεν θα περιμένατε να σας συμβεί.

Κι όμως, υπάρχει παίκτης που κάποτε τέθηκε εκτός μάχης με αυτόν ακριβώς τον τρόπο: ο λόγος για τον Σκοτσέζο αμυντικό, Κερκ Μπρόουντφουτ!

Αποτέλεσμα εικόνας για kirk broadfoot egg

Ο Κερκ Μπρόουντφουτ

Τον Μάιο του 2009, συγκεκριμένα, ο πεινασμένος Κερκ ζέσταινε στο φούρνο μικροκυμάτων δύο αυγά για πρωινό και κάποια στιγμή πήγε να τσεκάρει αν ήταν έτοιμα.

Με το που άνοιξε τον φούρνο, όμως, το ένα από τα δύο αυγά «εξερράγη» (λόγω της υπερβολικής θερμότητας) και τα ζεματιστά του υγρά πετάχτηκαν και έκαψαν τον ποδοσφαιριστή στο μάγουλο!

Ο άτυχος Μπρόουντφουτ χρειάστηκε να διακομιστεί στο νοσοκομείο και, όπως διαβεβαίωσε άνθρωπος των Ρέιντζερς, στους οποίους τότε ανήκε ο διεθνής άσος, «μπορεί να ακούγεται αστείο, όμως ήταν ένα σοβαρό περιστατικό. Το πρόσωπο του Κερκ είχε καεί άσχημα. Ήταν πολύ τυχερός που τη γλίτωσε τόσο φθηνά. Ήταν πολύ κοντά στο να χάσει με κάψιμο το μάτι του, γεγονός που θα είχε τεράστιο αντίκτυπο στην καριέρα του».

Πάντως, εάν κάτι κέρδισε ο φουκαράς ο Μπρόουντφουτ απ’ όλην αυτή την ιστορία είναι μια θέση στο πάνθεον των ποδοσφαιριστών που υπέστησαν… κωμικούς τραυματισμούς!